Πολλή γκρίνια και μουρμούρα είχαν οι παίκτες της ΑΕ Λέρου

Πολλή γκρίνια και μουρμούρα είχαν οι παίκτες της ΑΕ Λέρου κατά τη διάρκεια του πρόσφατου αγώνα με τον Φοίβο στην Κρεμαστή…

Στο «στόχαστρό» τους ήταν η διαιτησία. Μπορεί η διαφορά δυναμικότητας να ήταν μεγάλη αλλά αυτό δεν τους ένοιαζε. Τους απασχολούσε η διαιτησία…

Και είναι τουλάχιστον άκομψο, κατά την άποψή μου, σε ένα παιχνίδι που τελειώνει με 6 – 0,  να ασχολείσαι με τη διαιτησία…

Θλίβομαι πραγματικά που το γράφω αλλά νομίζω ότι κάποιοι κουβαλάνε ακόμη ορισμένα κατάλοιπα του παρελθόντος ότι το βόρειο συγκρότημα είναι το αδικημένο της υπόθεσης…

Και η Λέρος πάντα την είχε …αυτή τη ρετσινιά, με όλο το συμπάθιο. Μονίμως «φώναζε» και «κλαιγόταν» για τις αποφάσεις των διαιτητών. Τα κέντρα αποφάσεων, τα κατεστημένα και πάει λέγοντας…

Είναι κουβέντες που τις ακούω πάρα πολλά χρόνια και μπορώ να πω ότι έχω κουραστεί. Δεν μπορούμε να βοηθήσουμε το ποδόσφαιρο έτσι. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο…

Γι’ αυτό έχω πει πολλές φορές, αγαπητοί μου φίλοι, πως θα ήταν πάρα πολύ σημαντικό και χρήσιμο να αξιολογήσουμε τις «φωνές» που κατά καιρούς υπάρχουν για τη διαιτησία…

Γιατί είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι πολλές φορές οι διαμαρτυρίες δεν ευσταθούν και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Και τώρα μιλάω γενικά και δεν αναφέρομαι στην ΑΕ Λέρου, για να μην παρεξηγηθούμε…

Αλλά δεν μπορώ να το χωνέψω, ρε παιδιά. Σε ένα παιχνίδι που χάνεις καθαρά από μια ανώτερη ομάδα και «τρως» και πολλά γκολ, να ασχολείσαι με τον διαιτητή; Δεν γίνεται…