Στην εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία,  υπάρχει ανάγκη εθνικής ομοψυχίας

Γράφει ο Κυριάκος Μ. Χονδρός

ΤΩΡΑ που η χώρα μας και ιδιαίτερα η γενέτειρά μου   το Καστελόριζο απειλείται από το γειτονικό κράτος και παρατηρούνται ευρύτερες γεωστρατηγικές  ανακατατάξεις στη γειτονιά μας, καθίσταται συνεπώς αναγκαία για κάθε εχθρική αντιμετώπιση, η επίτευξη πνεύματος τοπικής (αλλά και εθνικής) ομοψυχίας.

Για να πετύχουμε ομοψυχία, αναγκαίο είναι να συσπειρωθούμε, να συνεργαστούμε και να τονώσουμε ένα πατριωτικό πνεύμα, παραμερίζοντας γκρίζες μέρες του παρελθόντος.
Όσοι εντάσσονται σ’ αυτό το σκεπτικό, ας ενωθούμε και ας ενώσουμε όλες τις δυνάμεις μας, με κοινό στόχο και κοινό όραμα για την προκοπή των κατοίκων και γενικά του ακριτικού αυτού τόπου.
Παραμένουμε πιστοί στο όραμα να αναδείξουμε, να διασώσουμε και να μεταλαμπαδεύσουμε τη καστελοριζιακή ιστορία και παράδοση.
Πρέπει να αρχίσουμε από τον Πολιτισμό.

Ας σχεδιάσουμε και ας υλοποιήσουμε, -χωρίς εγωισμούς και ιδιοτελείς σκοπούς- δράσεις και αξίες, ιδανικά και πρόοδο, όπως άλλα νησιά και άλλα χωριά της χώρας μας πλάττουν.
Με ιδιαίτερη χαρά διαβλέπουμε πως έρχονται καλύτερα χρόνια στην αγαπημένη πατρίδα, τόπο των παιδικών αναμνήσεων.
Για την υλοποίηση έργων τον πρώτο λόγο έχουν οι κάτοικοι και οι εκπρόσωποι που ανέδειξαν. Πλειοψηφίες και μειοψηφίες.
Κανείς δεν περισσεύει και κανείς δεν πρέπει να παραγνωριστεί. Όλοι σε ένα κοινό αγώνα.
Στη Ρόδο,  στην Αθήνα και σε άλλα μέρη της χώρα μας, κατοικούν νέοι και νέες με καστελοριζιακή καταγωγή που μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.

Στην Αυστραλία και σε όλο τον κόσμο, οι απόδημοι, αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού, με την τιμιότητα και εργατικότητά τους, μπορούν να προσφέρουν αρκετά.
Εκτός από την τοπική αυτοδιοίκηση, γνωρίζουμε τις δραστηριότητες τοπικών φορέων που αγαπούν και το δείχνουν έμπρακτα στο Καστελόριζο όπως είναι το Σχολείο, η Εκκλησιαστική Επιτροπή, το Λύκειο Ελληνίδων, το Παράρτημα Λάιονς, ο Τοπικός Πολιτιστικός Σύλλογος  κ.α.

Οι προτεραιότητες πρέπει να είναι οι νέοι μας, σε τομείς που μπορούν να βοηθήσουν και να αποδώσουν στην ανάπτυξη του νησιού.
Νέοι από το Καστελόριζο, τη Ρόδο και την Αθήνα θα μπορούν π.χ. να διοργανώσουν ένα Παγκόσμιο Καστελοριζιακό Συμβούλιο.

Το φεστιβάλ που θα γίνει το καλοκαίρι αφιερωμένο στην Δέσποινα Αχλαδιώτη, ας γίνει η αφορμή για ένα ξεκίνημα για γόνιμη και απαραίτητη επαφή και επικοινωνία και ανάδειξη βαθύτερων στοιχείων όπως η ευγένεια, η ανθρωπιά, η φιλαλληλία, η κοινή ιστορική και πολιτιστική διαδρομή. Η αγωνιστικότητα και το φρόνημα μιας γυναίκας να ζει μόνη σε ένα βράχο, ατρόμητη και ακλόνητη, ας γίνουν παραδείγματα αξιοσύνης. Μόνο η συνεργασία θα είναι η μεγαλύτερη τιμή στη μνήμη της. Γιατί τι όφελος θα έχει,  αν  γίνει ένα πανηγύρι χωρίς κανένα αποτέλεσμα;
Όλα αυτά από κοινού, με προοπτική συνεργασίας, μπορούν να αποδώσουν στην ανάπτυξη του νησιού.  
Σ’ αυτή την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία  υπάρχει η ανάγκη εθνικής ομοψυχίας.