Ροδίτες παίκτες μετρημένοι στα δάχτυλα…

Το ποδόσφαιρο τρέχει, τρέχει ιλιγγιωδώς και δεν το φτάνουμε όσο κι αν το παλεύουμε, γι’ αυτό ώρες-ώρες αν το επιχειρήσουμε θα μοιάζουμε σαν τους σκύλους όταν κυνηγούν την ουρά τους όλο χάρη και τ’ αφεντικά τους σκάνε στα γέλια…

Ακόμα και στη Ρόδο, σε τοπικό επίπεδο, οι συσχετισμοί έχουν αλλάξει σε σύγκριση με παλαιότερα, κι όταν λέω παλαιότερα δεν εννοώ πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο…

Όσοι είστε τώρα πάνω από τα τριάντα κι όσοι παρακολουθείτε γενικώς κι επισταμένως την όποια αξιόλογη πορεία ομάδας μας, θα θυμάστε τον Διαγόρα τη σεζόν 2004-2005 στην τότε Δ’ Εθνική με προπονητή τον Ανδρέα Σταύρου, ο οποίος κι αντικαταστάθηκε τις τελευταίες αγωνιστικές, όταν είχαν κριθεί όλα... Εκείνη η ομάδα λοιπόν κέρδισε την άνοδό της στην επαγγελματική Γ’ Εθνική έχοντας στην εντεκάδα της σε κάθε αγώνα δύο, άντε το πολύ τρεις μη Ρόδιους παίκτες.


Αν θυμάμαι καλά αυτοί ήταν οι Μπαλογιάννης, Ανδριώτης και Στάθης κι όλοι οι υπόλοιποι ήταν «προϊόντα» του ροδίτικου ποδοσφαίρου. Ελάτε λοιπόν μαζί μου στο «τώρα» και σκεφτείτε με τι ρόστερ κέρδισαν την περασμένη περίοδο άνοδο από την ερασιτεχνική Γ’ Εθνική στη Football League ο Ιάλυσος και ο Διαγόρας. Δεν είναι δύσκολο κι όσοι δεν το… ’χετε, ψάξτε το μέσω του διαδικτύου. Αν μετρήσετε πάνω από δύο Ροδίτες… γράψτε μου.


Όχι, δεν φταίνε οι ομάδες μας, δεν είναι αυτό, οι περιστάσεις φταίνε, γιατί σ’ όλη την Ελλάδα αυτό συμβαίνει. Όλοι «ψωνίζουν» από μάνατζερ ερασιτεχνών παικτών… Καλά διαβάζετε. Το ‘δαμε κι αυτό. Μάνατζερ ερασιτεχνών παικτών… Αν πάμε ακόμα παλαιότερα, θα δούμε τις ομάδες μας, τη Ρόδο και το Διαγόρα με περισσότερους Ροδίτες στο ρόστερ τους, μόνο που αυτό σήμερα μοιάζει απίστευτα ουτοπικό.


Ακόμα και μια «Dream Team» της Δωδεκανήσου να φτιάξουμε, αμφιβάλλω αν θα καταφέρει σήμερα, όχι να πάρει πρωτάθλημα, αλλά να σωθεί αξιοπρεπώς στη Γ’ Εθνική… Δεν πιστεύω πως οι παίκτες μας είναι έτη φωτός πίσω, απλώς οι συσχετισμοί έχουν αλλάξει και η νοοτροπία πανελληνίως.
Η καμπούρα μας δεν αντέχει τόσο βάρος, κι αφού σκύψαμε τόσο πολύ, καλά να πάθουμε…
 

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ