Σαν το παλιό κρασί!

Νύχτες κρασιού, όπου ο οίνος ρέει και οι γνώστες μιλούν γι’ αυτό!

Μια τέτοια βραδιά, από εκείνες που πραγματοποιεί το GranCaffe, ένας από τους πλέον διάσημους οινολόγους του Κτήματος Άλφα, ο Άγγελος Ιατρίδης, βρέθηκε στη Ρόδο σε μία παρουσίαση-event της οποίας συνέχεια είναι αυτή εδώ η κουβέντα.

Γνώσεις και εμπειρία που πρέπει να διαχέονται στον πολύ κόσμο, μέρες γιορτινές που διανύουμε όταν ένα ποτήρι κρασί συνοδεύει ευχές και προσδοκίες, σ΄ ατμόσφαιρα χαρούμενη και γεύσεις που μένουν αξέχαστες. Τον συνάντησα την επομένη το πρωί, λίγο πριν φύγει για κάποιο άλλο σημείο του πλανήτη και όσα… αποκάλυψε είναι πολύτιμα αν τα τηρήσει κανείς.  

Πολύς κόσμος ήρθε να σας ακούσει αυτή τη μία και μοναδική βραδιά που βρεθήκατε στη Ρόδο. Ποιος ήταν ο λόγος που ήρθατε;
Έκανα μία παρουσίαση –event στον επαγγελματικό κόσμο που συνδέεται με το κρασί, στη Ρόδο και ταυτόχρονα μια συνάντηση με πολλούς φίλους είτε δικούς μου είτε του Κτήματος Άλφα: ξενοδόχους, επαγγελματίες της εστίασης και ανθρώπους που συνδέονται με το εμπορικό δίκτυο του κρασιού στο νησί: αγοραστές, κάβες, ακόμα και συλλέκτες κρασιών.

Υπάρχουν επομένως συλλέκτες κρασιών στη Ρόδο;
Έχουν παλιές σοδειές από διάφορα κρασιά και διανθίζουν συνέχεια την κάβα τους, με τις νέες σοδειές.

Σαν το παλιό κρασί! Αυτή η έκφραση βρίσκει πράγματι εφαρμογή;
Το κρασί είναι όπως ο άνθρωπος. Όπως όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν την ίδια δυνατότητα να ωριμάζουν, το ίδιο συμβαίνει και με τα κρασιά. Σε ό,τι αφορά το κρασί, η δυνατότητα ωρίμανσής του έχει σχέση με την καταγωγή του, το περιβάλλον που ωριμάζουν τα σταφύλια και στη συνέχεια ωριμάζει το κρασί, για να καταλήξουμε στη μεθοδολογία που επιλέγει ο οινοποιός έτσι ώστε να το μεταμορφώσει σ΄ ένα προϊόν που θα πάει βαθιά μέσα στο χρόνο.

Πράγματι το παλιό κρασί είναι καλύτερο από αυτό μιας νέας σοδειάς;
Αν συντρέχουν οι παραπάνω λόγοι, ένα κρασί παλαιώνοντας μπορεί να εξελίσσει την προσωπικότητά του και την ταυτότητά του. Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε φάση της ζωής του-εξέλιξης του μπορεί να δώσει ένα διαφορετικό και ταυτόχρονα ενδιαφέρον χαρακτήρα.

Ποιο είναι το «καλό κρασί»;
Δεν υπάρχουν στερεότυπα για το κρασί. Καλό κρασί για τον καθένα είναι αυτό που του φέρνει εφορία και σίγουρα του δημιουργεί μια ισχυρή ανάμνηση, για την επόμενη φορά. Άρα, ο καταναλωτής γίνεται ευαγγελιστής της εμπειρίας. Για τον συγκεκριμένο χώρο, το GranCaffe, το καλό κρασί παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Είναι η 3η φορά που βρίσκομαι στη Ρόδο, στον ίδιο χώρο.

Συχνά δεν το γνωρίζουμε, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να συντηρείται το κρασί, οι ιδανικές συνθήκες;
Η βασική παράμετρος συντήρησης του κρασιού είναι ότι δεν θέλει έντονο σοκ. Θέλει σταθερές συνθήκες συντήρησης. Είναι πολύ καλύτερα να συντηρούμε ένα κρασί στους 18ο βαθμούς Κελσίου παρά να αυξομειώνεται η θερμοκρασία στην οποία συντηρείται  από τους 8ο στους 25ο.
Αν θέλουμε να πούμε ποιες είναι οι ιδανικές συνθήκες συντήρησης του κρασιού μπορούμε να πούμε ότι η θερμοκρασία του χώρου συντήρησης πρέπει να είναι σταθερή στους 14ο βαθμούς Κελσίου, η υγρασία σταθερή στο 60% και στο  χώρο αυτό να ανανεώνεται ο αέρας του δύο φορές την ημέρα.
Όσο απομακρυνόμαστε από αυτές τις συνθήκες τόσο μεγαλύτερος κίνδυνος ελλοχεύει για να έχουμε ποιοτική υποβάθμιση του κρασιού.

Όταν ανοίγουμε ένα μπουκάλι πρέπει να καταναλωθεί ή μπορεί να διατηρηθεί για κάποιες μέρες;  
Σίγουρα μπορεί να διατηρηθεί ένα καλό μπουκάλι κρασί, αλλά σε καλές συνθήκες συντήρησης τις οποίες προαναφέραμε. Απλώς το θεωρώ υπερβολή γιατί πιστεύω ότι μια φιάλη μπορεί να καταναλωθεί σε δύο-τρεις μέρες το πολύ, στη χειρότερη των περιπτώσεων.
 
Το «καλό κρασί» είναι το ακριβό κρασί;
Μπορώ να σας πω ότι στην Ελλάδα τα ακριβά κρασιά είναι πολύ φθηνά και τα πολύ φθηνά είναι πολύ ακριβά.  
Αυτό που εννοώ είναι ότι μιας παρόμοιας ποιότητας και ταυτότητας κρασί σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία θα ήταν σίγουρα δύο και τρεις φορές ακριβότερο και αντιστρόφως ανάλογο για τα φθηνά κρασιά στην Ελλάδα. Όσο για τα πολύ φθηνά κρασιά κάνουν κακό σ’ αυτόν που τα εμπορεύεται, σ’ αυτόν που τα αγοράζει και σ΄ αυτόν που τα καταναλώνει

Δοκιμάζετε τα κρασιά μας στη Ρόδο; Πώς τα βρίσκετε;
Προτού γίνω οινοποιός, στο προσωπικό μου Κτήμα είχα εταιρεία συμβουλευτικών υπηρεσιών στην παραγωγική διαδικασία του κρασιού και φίλους και πελάτες είχα και στη Ρόδο. Οπότε γνωρίζω πολύ καλά τη Ροδιακή παραγωγή.
Η μεγάλη μου αδυναμία είναι το ορεινό Μανδηλάρι της Ρόδου, όπως πολλές φορές έχω δηλώσει.

Πάντα θέλατε να γίνετε οινολόγος;
Τελείωσα χημικός στο ΑΘΠ, κι έκανα μεταπτυχιακό Οινολογίας στο πανεπιστήμιο του Μπορντό.
Ο αδελφός μου ήταν τέταρτης γενιάς ζαχαροπλάστης, είχαμε πάντα με τη γεύση μια πολύ στενή σχέση. Ήθελα να σπουδάσω στη Γαλλία κάτι σχετικό με τη γεύση και συνέπεσε στο πανεπιστήμιο να γνωρίσω έναν καθηγητή οινολογίας, να παρακολουθήσω το αντίστοιχο μάθημα και να αντιληφθώ την αγάπη μου για τη γεύση και την αρωματική ανάλυση που έδειχνα στο κρασί που δοκιμάζαμε στα μαθήματα. Με προέτρεψε να ακολουθήσω τις συγκεκριμένες σπουδές, στο Μπορντό.

Ωραία δουλειά κάνετε!
Είναι πολύ ωραία. Κάθε χρόνο λείπω πάνω από 130 μέρες παντού στον κόσμο, στις τέσσερις από τις πέντε ηπείρους (πλην Αφρικής). Προωθώ τα κρασιά του Κτήματος και κατ΄ επέκταση το ελληνικό κρασί. Στη Ρόδο θα ήθελα να βρίσκομαι περισσότερο και όχι μία-δύο φορές που έρχομαι το χρόνο. Εύχομαι να καταφέρω στο άμεσο μέλλον να έχω συχνότερες και μεγαλύτερες διαμονές στο πανέμορφο νησί σας. Η Ρόδος, είναι ένα πολύ αγαπημένο μου νησί, με συνδέουν φιλίες με πάρα πολύ κόσμο, προσωπικές και επαγγελματικές.