Προφανώς, κάτι δεν κάνουμε σωστά…

Η ρετρό φωτογραφία στο χθεσινό μας φύλλο με το πρωτοσέλιδο της «Αθλητικής Φωνής» που κάνει λόγο για 65.000 θεατές σε ένα παιχνίδι του Ολυμπιακού με την Παναχαϊκή, είναι πιστεύουμε ενδεικτικό της …κακομοιριάς στην οποία έχει περιέλθει τα πολλά τελευταία χρόνια το Ελληνικό ποδόσφαιρο.

Δεν είναι μόνο οι επιδόσεις της Εθνικής μας ομάδας που δυστυχώς εδώ και πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα είναι αποκαρδιωτικές αλλά και η γενικότερη εικόνα του προϊόντος που λέγεται «Ελληνικό Ποδόσφαιρο».

Έχει απαξιωθεί τόσο πολύ σε όλους τους τομείς, που πλέον για να είναι εφικτό να μπει σε άλλες βάσεις, θα πρέπει να πέσει …μια βόμβα. Να τα διαλύσει όλα και να ξεκινήσουν τα πάντα από την αρχή. Από μηδενική βάση. Προφανώς, και το άθλημα σαν άθλημα, δεν φταίει. Είναι μια χαρά. Ο μεγάλος προβληματισμός έγκειται στα άτομα που είναι γύρω (και μέσα) από το ποδόσφαιρο. Κοινώς, οι παράγοντες που ασχολούνται με αυτό αλλά και με τα καίρια πόστα.

Όταν τα άτομα αυτά είναι αμφιλεγόμενα και όταν κοιτάζουν μόνο το καλό της τσέπης τους και της προσωπικής τους επιτυχίας και προβολής, είναι φυσικό επακόλουθο να έχουμε αυτά τα αποτελέσματα. Και το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι δεν βλέπουμε και κάποιο φως αισιοδοξίας για κάτι καλύτερο. Πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο. Ο σοβαρός κόσμος, αν το έχετε αντιληφθεί έχει γυρίσει πλήρως πλάτη στο ποδόσφαιρο. Και μιλάμε και για κόσμο, ο οποίος κάποτε πήγαινε στο γήπεδο.

Πλέον, δεν περνάει ούτε έξω από αυτό. Είναι προφανές ότι η γενικότερη …μιζέρια, ισχύει και στα τοπικά μας πρωταθλήματα. Και στη γειτονιά μας, τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά. Η καχυποψία και ο βεντετισμός, δυστυχώς έχουν κάνει για τα καλά την εμφάνιση τους. Αρκετοί από τους παράγοντες που ασχολούνται, είναι «προβληματικοί». Έχουν εισάγει νέα ήθη και έθιμα.

Νομίζουν ότι οι ομάδες είναι κτήμα τους και δεν υπολογίζουν κανέναν. Η αλήθεια είναι ότι δεν πάμε καλά και δεν είναι λίγοι αυτοί που προβληματίζονται για την επόμενη ημέρα. Εν πάση περιπτώσει, για να μην ξεφύγουμε, η αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο δόθηκε από το πόσο κόσμος πήγαινε στα γήπεδα τη δεκαετία του 1980 και το 1990 και πόσος πηγαίνει τα τελευταία χρόνια. 

Όταν σε ένα παιχνίδι Ολυμπιακός – Παναχαϊκή  ή Ολυμπιακός - Διαγόρας το 1987 είχαμε 65.000 κόσμο στο Ολυμπιακό Στάδιο, τότε αντιλαμβάνεστε το μέγεθος του προβλήματος που υπάρχει σήμερα, όταν είναι πολύ σπάνιο φαινόμενο να έχουμε πάνω από 10.000 ή 20.000 ακόμα και σε ντέρμπι αιωνίων. Κάτι δεν γίνεται σωστά… Καλημέρα σας…

Δραγάτης Δημήτρης