Η ιστορία του κυπαρισσιού των Μαριτσών  διατηρείται πάντα... ζωντανή

Τι κι αν η σφοδρή κακοκαιρία πριν από ένα περίπου χρόνο κατάφερε να ξεριζώσει το ιστορικό κυπαρίσσι που βρίσκονταν στον αύλειο χώρο της εκκλησίας των Μαριτσών; Οι κάτοικοι του χωριού, σε συνεργασία με τους τοπικούς συλλόγους, κατάφεραν να το διατηρήσουν (έστω και ξερό) στη μνήμη  των νέων αλλά και των παλιών.

Πέντε γενιές εξάλλου γνώρισαν το συγκεκριμένο δέντρο και «μεγάλωσαν» στον ίσκιο του. Για τον λόγο αυτό, το κουφάρι του, έχει τοποθετηθεί σε περίοπτη θέση στην περιοχή των Μαριτσών, μαζί την ιστορία του, έτσι ώστε να μπορούν όλοι να το θαυμάζουν.

Με τίτλο «Οι ρίζες μας» αναφέρει το σχετικό κείμενο:
«Αυτές είναι οι ρίζες και μέρος του κορμού του θεόρατου κυπαρισσιού, που βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας των Μαριτσών μέχρι τις 23 Ιανουαρίου 2019 όπου και εκριζώθηκε λόγω της σφοδρής κακοκαιρίας.
Το τεράστιο κυπαρίσσι, του είδους ορθόκλαδο, ήταν 25 μέτρων και φυτεύθηκε πριν από 100 χρόνια!
Ήταν προσφορά των Μαριτσενών, που μόλις πριν από ένα χρόνο (1917) είχαν ξενιτευτεί στην Αμερική ως ελάχιστη προσφορά στο χωριό τους.

Μαζί με αυτό, είχαν δωρίσει και άλλα 5, δύο εκ των οποίων στην Παναγιά της Κρεμαστής, ένα στην εκκλησία στο Παραδείσι και δύο ακόμα σε άλλες περιοχές που σήμερα δεν γνωρίζουμε.

Φυτεύτηκε στην αυλή της εκκλησίας του χωριού, παρέα με μια καρυδιά, που δεν υπάρχει πλέον, κατά την προέκταση της εκκλησίας από τα χρήματα που απέμειναν από την τότε πώληση του Αγρού (της εκκλησίας ο κάμπος, του Βενετοκλή ο κάμπος) και την ταυτόχρονη τότε κατασκευή του σημερινού νεκροταφείου του χωριού.

Μέχρι και το 1917 το νεκροαφείο βρίσκονταν δίπλα από την εκκλησία Γλημόρια, ή Μνημόρια. Τους ιερείς μας δε, ακόμα και τότε, τους έθαβαν καθιστούς ακριβώς στον ίδιο χώρο με το κυπαρίσσι στο προαύλιο της εκκλησίας.

Πέντε γενεές του χωριού, χιλιάδες άνθρωποι γεννήθηκαν, βαπτίστηκαν, μεγάλωσαν, παντρεύτηκαν, γέρασαν, απόθαναν, γλέντησαν, χόρεψαν και έκλαψαν κάτω από τα περήφανα κλωνιά του αυτού του αγέρωχου γίγαντα. Κι αυτό περήφανο, έκλαιγε και γελούσε μαζί μας μέχρι τις 23 Ιανουαρίου 2019.

Το εκριζωμένο κυπαρίσσι, αντικαταστάθηκε από ένα νέο δέντρο, όμοιου είδους από την Ιταλία, ύψους δύο μέτρων, δύο μήνες μετά. Στο ίδιο ακριβώς μέρος της εκκλησίας μας, με μια συγκινητική τελετή με τη συμμετοχή ολόκληρου του χωριού.
Να είμαστε όλοι καλά, να το θυμόμαστε και... να έχουμε και τα χρόνια του.»

 

Φώτο: Αντώνης Γιαννικουρής