Τι το νεότερο στην Καρδιολογία

Γράφει ο Καθηγητής Δημήτρης Κρεμαστινός

Το τελευταίο Πανευρωπαϊκό Καρδιολογικό Συνέδριο έγινε πρόσφατα στο Παρίσι. Παλιότερα τα ιατρικά συνέδρια ήταν οι χώροι που οι γιατροί άκουγαν και μάθαιναν τις νέες γνώσεις και τις νέες θεραπείες. Σήμερα με το Internet και τις εκατοντάδες των ιατρικών περιοδικών οι νέες γνώσεις δεν μεταφέρονται πλέον με τα συνέδρια. Είναι ήδη γνωστές.

Από πλευράς εξελίξεων φαίνεται ότι με την εφαρμογή του PET (Τομογραφία ποζιτρονίων) μελετάται πλέον η ισχαιμία σε επίπεδο κυττάρου. Έτσι ώστε οι κλασσικές απεικονιστικές μέθοδοι η ηχωκαρδιογραφία (υπέρηχο) αξονική και μαγνητική τομογραφία που απεικονίζουν και ισχαιμία σε επίπεδο μυοκαρδίου ενισχύονται αφάνταστα και καθιστούν μη χρήσιμη την κλασσική στεφανιογραφία για την διάγνωση της στεφανιαίας νόσου.

Σήμερα πλέον ο κλινικός καρδιολόγος καταφεύγει στην στεφανιογραφία όταν διαβλέπει από τα κλινικά συμπτώματα του αρρώστου ότι ο άρρωστος πρέπει να αντιμετωπισθεί επεμβατικά είτε με αγγειοπλαστική –stent ή με χειρουργική επέμβαση bypass. Η κλασική στεφανιογραφία είναι η οδός προς την επέμβαση και όχι η οδός προς τη διάγνωση.

Η έρευνα σήμερα στην Καρδιολογία εστιάζει στα μυστικά που κρύβουν τα γονίδια, τα αλλήλια και οι πολυμορφισμοί. Όλα αυτά φαίνεται ότι θα οδηγήσουν στο μέλλον σε γνώσεις επαναστατικές που θα αλλάξουν άρδην τον τρόπο αντιμετώπισης και της θεραπείας του αρρώστου από πλευράς φαρμάκων και επεμβάσεων. Αυτό είναι το μέλλον της Καρδιολογίας αλλά και της Ιατρικής γενικότερα.

Όμως αυτός ο δρόμος που είναι μονόδρομος φαίνεται ότι είναι μακρύς και δύσβατος.
Αρχικά θεωρήθηκε ότι μέσα σε λίγα χρόνια θα ολοκληρωνόταν η επανάσταση των γονιδίων. Αυτό όμως αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων αδύνατον.                                                                

Γενικότερα στα συνέδρια παρατηρείται ότι σε όλα τα θέματα υπάρχουν οι αντιφάσεις από χρόνο σε χρόνο. Σε κάθε συνέδριο αλλάζουν οι απόψεις με βάση κυρίως τις πολυκεντρικές μελέτες που ανάλογα διαμορφώνουν και τις κατευθυντήριες οδηγίες.

Αντιφάσεις που στηρίζονται στις αδυναμίες της ανθρώπινης κρίσης. Η κρίση είναι «χαλεπή» όπως έλεγε από τότε ο Ιπποκράτης αλλά και τα συμφέροντα που πάντα εμπλέκονται δυστυχώς και με την επιστήμη την αλλοιώνουν. Τα περίφημα «άτιμα συμφέρα» όπως τα χαρακτηρίζει προσφυώς ο Νίκος Καζαντζάκης. Αυτή είναι η αλήθεια γι’ αυτό ο σωστός ιατρός καλείται να διαχωρίσει την υπερβολή από οτιδήποτε και εάν προέρχεται προς όφελος πάντα του αρρώστου.