Ο φαύλος κύκλος των άνωθεν  εντολών

Δόθηκε από παλιά η εντολή να τακτοποιούνται οι κάθε λογής υποθέσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε να μην μπορεί κανείς να καταλάβει το μέγεθος της παρέμβασης αλλά και τον τρόπο που ξεπερνιούνται τα εμπόδια, συνήθως με συνοπτικές διαδικασίες. Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που κάποιοι θεώρησαν ότι η χώρα είναι τσιφλίκι τους και ο λαός υποτακτική αγέλη. 

Μην με ρωτήσετε ποιους εννοώ και ποιους φωτογραφίζω καθώς είναι τοις πάσι γνωστό το όνομα όλων αυτών που καλυμμένοι πίσω από την ασφάλεια του ανέγγιχτου λόγω βουλευτικής ασυλίας, νομοθετούσαν και νομοθετούν χωρίς να ρωτήσουν κανέναν. 

Λέει, για παράδειγμα, ο σημερινός πρωθυπουργός ότι το κόμμα του είχε ρητή εντολή από τον λαό να αυξήσει την ασφάλεια στη χώρα. Πρώτον, δεν την είχε αυτή την εντολή παρά μόνον από τους ψηφοφόρους του και από αυτούς όχι όλους.

Δεύτερον, η αστυνομική βία έχει κάνει με εντυπωσιακό τρόπο την εμφάνισή της με αλλεπάλληλα περιστατικά παραβιάσεων στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όχι με την ευγένεια των αστυνομικών προς τον πολίτη, που φαντασιώνεται ο πρωθυπουργός  μαζί με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης. Τρίτον, η βία αυτή δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ καθώς μάλλον θα υπάρξουν και αντιδράσεις από τους θιγόμενους. Κοινώς, φαύλος κύκλος μιας και η βία φέρνει βία.  

Τα κυβερνώντα κόμματα λοιπόν στην κυριολεξία αλωνίζουν, πότε με συνεχή μνημόνια και λιτότητα και πότε με ασφυκτικά οικονομικά μέτρα που δήθεν «μαλακώνουν» μετά τη χρόνια αποστέρηση. Η εντολή λοιπόν από παλιά είναι σαφής: απομύζηση των πολιτών και υποτακτικότητα με θρησκευτική ευλάβεια. 

Ο στόχος, που δεν είναι άλλος από την τελική επικράτηση σε βάρος των κάθε λογής δίκαιων απαιτήσεων του κόσμου, επιτυγχάνεται μόνο με τη βοήθεια επιβλητικών μέτρων τάξης και δημοσιονομικών απειλών. Με λίγα λόγια, «συνετιστείτε όλοι γιατί και νέα μνημόνια καραδοκούν». Αστειότητες φαντάζουν όλα αυτά από την στιγμή που οι πολίτες βγαίνουν στους δρόμους μαζικά. Επειδή όμως αυτό δεν συμβαίνει, η κατάσταση παραμένει σοβαρή και κρίσιμη. 

Το κόστος για τους πολίτες είναι μεγάλο από τη στιγμή που αποστερούνται βασικών τους δικαιωμάτων. Και δεν πληρώνουν μόνο αυτό το κόστος παρά και κάθε άλλο που προκύπτει από τις συναλλαγές τους με ένα κράτος, που αν μη τι άλλο θέλει να καρπώνεται  ανελλιπώς από τον μόχθο τους.

Η εντολή όμως ήταν ρητή: η αγέλη πρέπει να μπει σε τάξη, αφού ο πρώτος στόχος της υποταγής εξετελέσθη. Απομένει να επιβληθούν τα μέτρα, είτε αυτά σχετίζονται με τη λιτότητα και τη φτωχοποίηση, είτε με την περιθωριοποίηση της αντίστασης. 

Αν μη τι άλλο λοιπόν τα εμπόδια ξεπερνιούνται και ο στόχος επιτυγχάνεται, όσο οι πολίτες δεν αντιδρούν. Οι εντολές εξακολουθούν βέβαια να δίδονται ασταμάτητα, το παιχνίδι πρέπει να εξελιχθεί σε όλο του το μεγαλείο, η υποταγή πρέπει να εξακολουθήσει να είναι καθολική.

Αυτός ήταν πάντα ο ρόλος της ανώτατης εξουσίας, ο ρόλος των κυβερνήσεων σε καθεστώς  κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αυτή ήταν η τακτική για την πλήρη υποδούλωση των πολιτών. Σε σύντομο χρόνο πρέπει να διεκπεραιώνονται οι υποθέσεις, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα επιβάλλεται να δίδονται οι κατάλληλες εντολές, τις οποίες όλοι θα πρέπει να τηρούν.

Νόμος και τάξη σήμερα, καταστολή και κατάργηση βασικών δικαιωμάτων αύριο, το όλο θέμα μάλλον έχει να κάνει με την αποδοχή μιας πραγματικότητας που φωτογραφίζει κατασκοπικά τη διαφορετική συμπεριφορά. Εν ολίγοις για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: αν σήμερα η σύλληψη ενός πολίτη γίνεται αυθαίρετα, αύριο αυτή η αυθαιρεσία θα είναι κανόνας.

Αν σήμερα υπάρχουν ελάχιστα δικαιώματα για να υπερασπίσει κανείς τον εαυτό του, αύριο αυτό δεν θα υφίσταται. Και περνώντας τα χρόνια, θα αλλάζουν άρδην τα δεδομένα, μέχρι του σημείου όπου όλοι να θεωρούν τους άλλους ενόχους και να καταγγέλουν το παραμικρό για τον καθένα. Ομιλώ για τον φαύλο κύκλο της κατάδοσης και του χαφιεδισμού σε όλα τα επίπεδα. Και αυτό να αποκαλείται ζωή.