Οι Μικτές Δωδεκανήσου, το δύσκολο ταξίδι και η ανάγκη να ...το δούμε αλλιώς...

Το ταξίδι των Μικτών ομάδων Κ12 και Κ14 στη Χίο είναι μια τρανή απόδειξη του γιατί θα πρέπει να δει το θέμα του τρόπου διοργάνωσης αυτών των πρωταθλημάτων κάτω από διαφορετικό πρίσμα η Ελληνική Ομοσπονδία.

Το να ταξιδεύουν παιδιά αυτών των ηλικιών μέσα στη δίνη του καιρού και να αγωνίζονται κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες, μένοντας μάλιστα μακριά από τα σπίτια και τους δικούς τους για καμιά δεκαριά μέρες, κατά την ταπεινή μας άποψη, ασφαλώς και δεν είναι ό,τι καλύτερο. Για να ακριβολογούμε, πιστεύουμε ότι είναι και πολύ επικίνδυνο.

Αν κάποιος ρωτήσει τους παράγοντες - συνοδούς της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου που όλο αυτό το διάστημα ήταν μαζί με τα παιδιά, θα βγάλει πολύ χρήσιμα και ασφαλή συμπεράσματα. Τα παιδιά ταξίδεψαν με πολύ άσχημο καιρό με το αεροπλάνο να έχει αρκετές αναταράξεις, έπαιξαν κάτω από πολύ δυνατό άνεμο, βροχή και κρύο ενώ δεν μπόρεσαν να βγουν και πολλές φορές έξω από το ξενοδοχείο τους λόγω των δυσμενών συνθηκών.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες τα περισσότερα από τα παιχνίδια που έδωσαν θα έπρεπε να είχαν αναβληθεί, όμως αντιλαμβάνεστε ότι επειδή δεν ήταν δυνατόν να γίνει ξανά αποστολή στη Χίο, ήταν "υποχρεωτικό" να παίξουν. Είναι πραγματικά αμίμητη η ραδιοφωνική δήλωση του μέλους της ΕΠΣΔ Νίκου Άγα ότι "κάποια στιγμή νόμιζα ότι ο δυνατός άνεμος θα ...πάρει τα παιδιά μας κάποια από τα οποία είναι και μικροκαμωμένα!". Δεν είναι τυχαίο το ότι ορισμένα, την ...έβγαλαν στο κρεβάτι με πυρετό. Φυσικό επακόλουθο. 

Πέρα από τη σημαντική εμπειρία μιας αποστολής που για τα παιδιά αυτά είναι ό,τι καλύτερο, υπάρχουν και άλλα θέματα που πρέπει να δούνε οι διοργανωτές καθώς ρεαλιστικά εξετάζοντάς το, στην Ελλάδα αυτές οι ηλικίες δεν έχουν συνηθίσει να φεύγουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά από τα σπίτια τους και η ευθύνη των συνοδών είναι πραγματικά τεράστια.

Επιπρόσθετα, σε μια περιοχή που τον χειμώνα οι καιρικές συνθήκες καμιά φορά είναι δύσκολες, δεν μπορείς να βάζεις αυτά τα παιδιά να κάνουν τους ...ήρωες και να αγωνίζονται με κίνδυνο της σωματικής τους ακεραιότητας. Έχουμε την αίσθηση ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που νοσταλγούν τις εποχές που οι Μικτές μας ομάδες αγωνίζονταν κάτω από πιο φυσιολογικές συνθήκες σε ένα πρωτάθλημα με μεγαλύτερο χρονικό εύρος (μια εντός και μια εκτός έδρας) και που είχε την ευκαιρία και ο φίλαθλος κόσμος της Ρόδου να τις απολαύσει και από κοντά.

Ίσως οι υπεύθυνοι θα πρέπει να το δουν ξανά από την αρχή το θέμα...

Δραγάτης Δημήτρης