Η Αθήνα με τα ωραία της...!

Κάθε χρόνο τις γιορτές των Χριστουγέννων και του Νέου Έτους η Αθήνα γεμίζει από επισκέπτες, πιο πολύ από ολόκληρες οικογένειες με τα παιδιά τους, διότι η Πρωτεύουσα προσφέρει πολλά, τα οποία στερείται η Περιφέρεια.

Υπάρχουν τα Μουσεία, οι Πινακοθήκες, τα Θέατρα, το Μέγαρο Μουσικής, το Κέντρο Πολιτισμού Νιάρχου και άλλα πολλά αξιοθέατα κατά τα γούστα των επισκεπτών. Προσωπικά κάθε χρόνο τέτοιες μέρες βρίσκομαι στην Αθήνα, διότι έχω παιδιά και εγγόνια εκεί, στενούς συγγενείς και φίλους. Έχω μια αγάπη για το Θέατρο και η Αθήνα προσφέρει επιλογές για μια καλή παράσταση με καλό έργο και καλούς συντελεστές. Μια τέτοια παράσταση είναι με το έργο του Νορβηγού δραματικού συγγραφέα Ερρίκου Ίψεν (1828-1906), «ΝΟΡΑ», που παίζεται στο θέατρο ΑΤΤΙΣ του πανευρωπαϊκής φήμης σκηνοθέτη και συγγραφέα Θεόδωρου Τερζόπουλου.

Το έργο έχει τον τίτλο «ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΟ», αλλά σκηνοθετική παντοδυναμία, που λέω εγώ, το έργο πήρε το όνομα της ηρωίδας. Είναι ένα έργο πολυπαιγμένο διεθνώς στα κλασικά θέατρα, αλλά ο έμπειρος σκηνοθέτης, παρά την αφαιρετικότητα στα μέσα, του έδωσε δυναμισμό και τραγικότητα Η ηρωίδα είναι μια ωραία γυναίκα, που από νεαρή ηλικία ήταν, από πατέρα, σύζυγο και εραστή, η κούκλα τους. Κανένας από αυτούς δεν κατάλαβε ή δεν ήθελε να καταλάβει ότι η Νόρα είχε μια δυνατή προσωπικότητα, είχε ικανότητες και ήθελε να τις αναπτύξει. Τον ρόλο απέδωσε πολύ καλά η πρωταγωνίστρια Σοφία Χιλ, με τη λυτρωτική "φυγή" της να είναι μια πολύ δυνατή σκηνή.

 Η άλλη επιλογή μου ήταν να επισκεφθώ ένα νεότερο Μουσείο, που ιδρύθηκε από το Ίδρυμα «Βασίλης και Ελίζας Γουλανδρή» με έργα της συλλογής του αείμνηστου ζεύγους της δική τους επιλογής, όπως γράφει το πρόγραμμα της έκθεσης. Το Μουσείο βρίσκεται σε μια ωραία συνοικία της Αθήνας, το Παγκράτι, σε κεντρικό δρόμο, οδός Ερατοσθένους 13, ελαφρώς ανηφορικό, που στο τέλος του δεσπόζει ο επιβλητικός ναός του Αγίου Σπυρίδωνος.

Η Έκθεση αναπτύσσεται σε τέσσερα επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο (όροφος) εκτίθενται έργα ζωγραφικής και γλυπτικής των κλασικών της μοντέρνας τέχνης (1870 έως το 1945) π.χ. Πικάσο, Βαν Γκογκ, Σεζάν κ.λπ. και ανάμεσά τους έχει τοποθετηθεί ένα έργο του 1580 του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (El Greco), που θεωρείται πρόδρομος του Μοντερνισμού.

Στο δεύτερο επίπεδο εκτίθενται έργα με τίτλο Ματιές στον Εικοστό αιώνα π.χ. Τζακομέτι, Μοντιλιάνι, Ντε Κίρικο και άλλα. Το τρίτο επίπεδο χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο βλέπουμε έργα της Νεότερης Ελληνικής Τέχνης, 20ός αιώνας π.χ. Παρθένης,Τσαρούχης, Μόραλης και άλλοι. Στο δεύτερο μέρος εκτίθενται έργα μεγάλης κλίμακας δημιουργών της σύγχρονης τέχνης (Anselm, Kiefer, Τάκις). Το τέταρτο επίπεδο είναι για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη Κώστας Τσόκλης και το χαρακτηριστικό του επιπέδου αυτού είναι ότι τα έργα θα εναλλάσσονται με άλλα έργα της Συλλογής με σκοπό τη γνωριμία και εξοικείωση των επισκεπτών με έργα σύγχρονης δημιουργίας, όπως γράφεται στο πρόγραμμα.

Το Μουσείο εκτός από τους εκθεσιακούς χώρους έχει στον ημιώροφο καφέ, εστιατόριο, πωλητήριο, αίθουσα περιοδικών εκθέσεων, βιβλιοθήκη, αμφιθέατρο και άλλους κοινόχρηστους χώρους.

Πρόκειται δηλαδή για ένα απολύτως σύγχρονο Μουσείο και αξίζει μια επίσκεψη σ’ αυτό, που είναι σχετικά μικρό και δεν κουράζεται ο επισκέπτης.

Ρέα Παπαχρήστου-Τσέλιου