Για τον άδικο χαμό του  19χρονου Αλέξανδρου

Της Κατερίνας Εμμανουήλ

Τόσο η οδική συμπεριφορά, όσο και η ανεπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας, είναι στοιχεία πολιτισμού μιας χώρας.

Όταν λοιπόν ένα νέο παιδί χάνεται τόσο άδικα, έχουμε ευθύνη ΟΛΟΙ!
 
Σε μια κοινωνία, που επιτρέπει την εκτενή χρήση δικύκλων χωρίς κανόνες, αφήνοντας τα παιδιά μας στο έλεος της παραπληροφόρησης και του νεανικού εγωισμού...

Σε μια κοινωνία, που θυμάται να θρηνεί και να οδύρεται μόνο όταν γίνει το κακό...

Σε μια κοινωνία που ΔΕΝ διαμαρτύρεται για τις τραγικές ελλείψεις της πολιτείας....
▪ ︎για τους κατεστραμμένους και γεμάτους λακκούβες δρόμους,
▪︎για τα σημεία χωρίς ορατότητα και ελλιπή φωτισμό,
▪︎για τα Πάρκα Κυκλοφοριακής Αγωγής που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ και για πολλά άλλα...

Σε μια κοινωνία που ορθά πιστεύει ότι η νέα γενιά πρέπει να εκπαιδευτεί, αλλά δεν αναγνωρίζει τα λάθη της δικής της γενιάς...

Σ' αυτή την κοινωνία, κάτι κάνουμε λάθος!

Γιατί εμείς πρώτοι, πρέπει να αποκτήσουμε σωστή οδική συμπεριφορά και με τον τρόπο αυτό, να δίνουμε το καλύτερο μάθημα προς τους νέους μας.

Είναι παράλογο να συνεχίσουμε να σκοτωνόμαστε, μέχρι να μεγαλώσει η επόμενη γενιά!

Και είναι πολύ άδικο να χάνονται νέοι άνθρωποι στην άσφαλτο, να χάνονται παιδιά… τα δικά μας παιδιά!  
Απλά και μόνο, γιατί ποτέ κανείς δεν τους έμαθε ότι πρέπει να φορούν κράνος, γιατί κανείς δεν τους έμαθε ότι δεν πρέπει να οδηγούν, όταν έχουν καταναλώσει αλκοόλ, κανείς δεν τους έμαθε να αγαπούν τη ζωή… τη δική τους ζωή!!!!
 
Καλό σου ταξίδι, Αλέξανδρε!!!

Βιάστηκες κι εσύ!