Όταν ο Γιόζεφ Βάντσικ υπέστη πολιτισμικό σοκ…

Όσοι έχετε ηλικία μεγαλύτερη των 35 ετών είμαι σίγουρος ότι θα με καταλάβετε και θα αναπολήσετε τις παλιές εκείνες …ωραίες ποδοσφαιρικές σεζον πριν 22, 23 ή ακόμα και 25 χρόνια.

Το ταξίδι μας στο χρόνο λοιπόν ξεκινά. Αφορμή για τη σημερινή αναφορά στάθηκε η πρώτη εμπειρία του Γιόζεφ Βάντσικ σε αγώνα της Α’ Εθνικής με τη φανέλα του Παναθηναϊκού την περίοδο 1990-91, όταν οι «πράσινοι» είχαν κατακτήσει το νταμπλ.

Ο θηριώδης Πολωνός τερματοφύλακας είχε μεταγραφεί τότε στον Παναθηναϊκό από τη Γκόρνικ Ζάμπρε και μετά την προετοιμασία κλήθηκε να υπερασπιστεί την εστία της ομάδας του στην πρεμιέρα με τον Ιωνικό στη Νίκαια. Όταν μπήκε στο γήπεδο, όπως αφηγείται ο ίδιος, δεν πίστευε πως εκεί θα μπορούσε να διεξαχθεί αγώνας αυτού του επιπέδου.

Μια εγκατάσταση με …δείγμα χλοοτάπητα στον αγωνιστικό χώρο και υποτυπώδη αποδυτήρια που με το ζόρι έπαιρναν δέκα άτομα και όχι ολόκληρη αποστολή, δύσκολα θα μπορούσε να φιλοξενήσει αγώνα ακόμα και τοπικού…

Μετά την παρουσία σε μεγάλα γήπεδα της Πολωνίας κι άλλων ευρωπαϊκών χωρών για διεθνείς διοργανώσεις, ο άνθρωπος υπέστη ένα ποδοσφαιρικό και πολιτισμικό σοκ. Και δεν ήταν μόνο το συγκεκριμένο γήπεδο σε επίπεδο Α’ Εθνικής. Ήταν αργότερα αυτό του Κορυδαλλού, της Ελευσίνας ή ακόμα και του Βύρωνα.

Αρκετές έδρες ομάδων της Α’ Εθνικής τότε δεν είχαν καν προβολείς κι έπαιρναν ελάχιστο κόσμο στην κερκίδα τους. Χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες μέχρι η Σούπερ Λίγκα και οι διεθνείς ομοσπονδίες να θέσουν κάποια στάνταρτ για τις εγκαταστάσεις, στις επαγγελματικές τουλάχιστον κατηγορίες.

Ακόμα και σήμερα η εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, η Γ’ Εθνική όπως ονομάζεται, έχει κάτι γήπεδα απίστευτα, αρκετά μάλιστα χωρίς τη στοιχειώδη ασφάλεια σε περίπτωση κινδύνου, για όσους βρίσκονται εντός κι εκτός αγωνιστικού χώρου. Και για να μην παρεξηγηθώ, ακόμα και σε τοπικό επίπεδο έχουμε πολλά… στολίδια, ασχέτως που δεν το κάνουμε θέμα. Αλλά εδώ είμαστε …εμείς κι εμείς, ποτέ δεν πήγαμε να παίξουμε Α’ Εθνική σ’ αυτά. Άλλωστε το στάδιο «Διαγόρας» κοσμούσε και μπορεί ακόμα και σήμερα με τις κατάλληλες παρεμβάσεις να συνεχίσει να κοσμεί το ελληνικό ποδόσφαιρο.

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ