Και τώρα ο Κολοσσός πρέπει να τρέξει

Και τώρα ο Κολοσσός πρέπει να τρέξει, γιατί ακόμη μπορεί να προλάβει το τραίνο, παρά τα λάθη και την καθυστερημένη προσέλευση στο σταθμό, αφότου είχε πια αναχωρήσει.

Τα χαμένα παιχνίδια στην Καλλιθέα με Λαύριο, Λάρισα και Ηρακλή ελπίζω να μην αποδειχτούν η αιτία, ώστε να μπλέξει σε περιπέτειες, μιας και είναι ακόμη πολύ νωρίς για να κάνουμε τους σπουδαίους στις προβλέψεις.

Τώρα είναι το Λαύριο μπροστά και ο Κολοσσός δεν έχει να φοβηθεί απολύτως τίποτα από μια ομάδα, που αν την προσέξει, μπορεί να την υποχρεώσει σε μια ήττα ως αρχή της σημαντικής και καλύτερης συνέχειας.

Το … ανησυχητικό είναι πως ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ ή ο Πανιώνιος έχουν ενισχυθεί… επικίνδυνα μετά το σχεδιασμό του καλοκαιριού και θέλουν να διεκδικήσουν την παραμονή με αξιώσεις.

Πλην του Γκρίφιν, που δεν  είναι όμως αυτός που γνωρίσαμε πριν από τρία χρόνια, ο Κολοσσός δεν έχει κάνει κάτι δυνατό για τα μέτρα του στο μεταγραφικό κομμάτι και βλέπουμε βελτίωση μόνο όπου το παίρνει …πατριωτικά και με πάθος.

Η αποχώρηση του Μπρούσεβιτς δεν νομίζω  να ωφέλησε την ομάδα να βρει τον χαμένο εαυτό της και αυτό σημαίνει πως η αλλαγή απλώς για την αλλαγή δεν είναι ό, τι καλύτερο, ειδικά σε αυτό το επίπεδο.

Ας ελπίσουμε αύριο να μην δούμε πάλι την ίδια ιστορία, όπως σε όλα τα εκτός έδρας παιχνίδια του Κολοσσού. Α! και πριν κλείσω, να κάνω μια επισήμανση: φτιάξτε, ρε παιδιά, τη μικροφωνική εκεί στο κλειστό της Καλλιθέας. Η παρουσίαση στα μουγκά με την ΑΕΚ ήταν κάπως…