Ας αφήσουμε  τα παιδιά ελεύθερα…

Τα νεαρά παιδιά της σημερινής εποχής που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, είναι κάπως …περίεργα η αλήθεια.

Δεν θέλουμε να τα κατηγορήσουμε, σε καμία απολύτως περίπτωση, καθώς για ό,τι είναι δεν φταίνε αυτά, -αλλά ο τρόπος και οι συνθήκες που μεγαλώνουν- ωστόσο είναι πραγματικά σπάνιο να βρεις έφηβους ποδοσφαιριστές με συγκροτημένη σκέψη.

Οι περισσότεροι νομίζουν ότι έχουν γίνει φθασμένοι παίκτες και πως είναι πανέτοιμοι για να κάνουν μια λαμπρή καριέρα ακόμα και στο εξωτερικό ίσως. Έτσι μεγαλώνουν τα παιδιά. Με τον μπαμπά σε καθημερινή βάση να τους αποκαλεί παικταράδες και να νομίζει και ο ίδιος πως μπορεί να γίνει ο «μάνατζέρ τους, ο οποίος θα τους κατευθύνει και θα τους οδηγήσει …έως την Μπαρτσελόνα.

Ενώ αρκετά παιδιά έχουν μεγάλο ταλέντο και όλα τα φόντα να σταδιοδρομήσουν στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, δυστυχώς χάνονται κάπου στην πορεία. Και κάποια μάλιστα από αυτά σταματούν και εντελώς το ποδόσφαιρο, κάτι που είναι και το χειρότερα απ’ όλα.

Αν δει κανείς τα υπαρκτά και ρεαλιστικά στατιστικά,  θα διαπιστώσει το πόσο δύσκολο είναι να μπορέσει ένα παιδί να γίνει επαγγελματίας σε μια υψηλή κατηγορία και να μπορεί έτσι να ζήσει μέσα από το ποδόσφαιρο. Να βγάζει δηλαδή έστω το …μεροκάματό του.

Είναι πραγματικά πολύ ελάχιστα τα ποσοστά, έως μηδαμινά θα μπορούσαμε να πούμε. Αν όλοι οι γονείς το κατανοήσουν πολύ καλά στην Ελλάδα, ίσως να μπορέσουμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά για να καλυτερεύσουμε το ποδόσφαιρό μας.

Αν δεν καταλάβουν ότι το παιδί μας συμμετέχει σε μια ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα πρώτα απ’ όλα για αθλητισμό και τίποτε άλλο, δυστυχώς θα εξακολουθούμε να είμαστε «βουτηγμένοι» μέσα στη μιζέρια του μικρόκοσμού μας. Αν δει κανείς παραδείγματα παιδιών από την περιοχή μας που κατάφεραν να σταδιοδρομήσουν στο ποδόσφαιρο, τότε θα διαπιστώσει πως σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις ο μπαμπάς δεν ήταν …δίπλα τους σε αυτή τη διαδρομή. Δεν αποτελούσε τον «μάνατζερ» τους. Και αυτά τα παιδιά, κάνοντας υπομονή και έχοντας γερά αναμμένη τη φλόγα μέσα τους, μπόρεσαν να κάνουν το βήμα παραπάνω.

Γιατί σε τελική ανάλυση, πέρα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση του ποδοσφαιρικού χαρακτήρα ενός παιδιού, σημαντικότατη παράμετρος είναι η προσωπική θέληση του ίδιου του αθλητή. Είναι το Α και το Ω σε μια επίπονη διαδρομή. Ας αφήσουμε λοιπόν τα παιδιά να …δράσουν ελεύθερα και να επιλέξουν τα ίδια αν θέλουν να μπουν στη διαδικασία του επαγγελματισμού. Δεν γίνεται να αποφασίσουμε εμείς γιατί πρόκειται για τη δική τους ζωή…

Δραγάτης Δημήτρης