Τι συμβαίνει κάθε φορά που ο Κολοσσός παίζει μακριά από τη Ρόδο;

Τι στο καλό γίνεται κάθε φορά που ο Κολοσσός πάει να παίξει μακριά από τη Ρόδο δεν μπορώ να καταλάβω. Λες και κάνει τίποτα υπερατλαντικά ταξίδια, από εκείνα που βλέπεις καμιά δεκαριά ταινίες μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου…

Το περασμένο Σάββατο κάναμε το Λαύριο να μοιάζει ομάδα ΝΒΑ κι από ένα σημείο και μετά, πέραν από την ουσία, ο αντίπαλος του Κολοσσού άρχισε να προσφέρει και θέαμα στον κόσμο του.

Ούτε μια φορά, έτσι για το… γαμώτο, δεν περάσαμε  μπροστά στο σκορ, έστω έναν πόντο και να το παλέψουμε κάπως παραπάνω για ν’ ανεβούμε κομματάκι ψυχολογικά τουλάχιστον.

Τώρα άντε να πάρεις τον αγώνα με τον Προμηθέα στην Καλλιθέα, αν και στο μπάσκετ επιτρέπεται, ίσως περισσότερο σε σχέση με κάποια άλλα αθλήματα, να κάνεις όνειρα.

Όπως και να το κάνουμε θέλει πολλή προσπάθεια για να κερδίσει ο Κολοσσός την ομάδα από την Πάτρα και να μην αφήσει κάποιον να πιστέψει, έστω και για μια στιγμή, πως έχει παραδώσει τα όπλα.

Ο Άρης και ο ΠΑΟΚ πάντως κέρδισαν το περασμένο Σάββατο και μοιάζουν έτοιμοι για την αντεπίθεσή τους, γι’ αυτό ο Κολοσσός πρέπει να είναι σε θέση να την …αποκρούσει.

Άντε να δούμε πού θα βγάλει όλο αυτό το κυνηγητό, ειδικά φέτος, που οι περισσότεροι πίστεψαν  ότι δεν θα επαναλαμβανόταν το περσινό σκηνικό, όταν τρέχαμε και πουθενά δεν φτάσαμε τελικά…

Υπομονή, κύριοι, υπομονή…