Ζήλεψα έντονα ως γνήσιος ποδοσφαιρόφιλος...

Οι σειρές αυτές γράφονται από την Πόλη, την αγαπημένη των Ελλήνων Κωνσταντινούπολη, στην οποία ο Θεός με αξίωσε να παρευρεθώ για μια ακόμα φορά.

Νιώθω πολύ τυχερός που βρίσκομαι στη «Βασιλεύουσα» για πολλούς και διάφορους λόγους αλλά θα εστιάσω στους καθαρά ποδοσφαιρικούς που είναι και το αντικείμενό μας. Η άποψή μου είναι ότι όλοι οι γνήσιοι ποδσφαιρόφιλοι θα πρέπει να περάσουν από εδώ διότι θα πάρουν μια «δυνατή γεύση» από το τι σημαίνει καλά και οργανωμένα γήπεδα Ευρωπαϊκών προδιαγραφών.

Εντυπωσιάστηκα πραγματικά από το πώς είναι φτιαγμένα και από τις ανέσεις που προσφέρουν στον κόσμο. Και μπορώ να πω ότι ζήλεψα έντονα, δεδομένου ότι έκανα αναπόφευκτα συγκρίσεις με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Όχι απλώς έχουμε μείνει πολύ πίσω.

Είναι σαν να βρισκόμαστε σε άλλη εποχή χωρίς καμία δόση υπερβολής. Είναι σαν να πηγαίνουμε ακόμα με ... τα κάρα και οι Τούρκοι να οδηγούν Ferrari. Μιλάμε για χαοτικές διαφορές. Τα γήπεδα της Γαλατασαράι, της Φενέρμπαχτσε, της Μπεσίκτας αλλά και της Μπασάκσεχιρ που είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ και να παρακολουθήσω ενίοτε και αγώνες, είναι χάρμα οφθλαμών. Ντρέπεσαι να μπεις. Αλλά το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα που χρησιμοποιούνται στην Turkish League. Και εκτός Κωνσταντινούπολης δηλαδή.

Οι Τούρκοι έχουν κάνει μια μεγάλη επένδυση στο ποδόσφαιρό τους και για τον λόγο αυτό έρχονται και πολύ μεγάλα ονόματα του Παγκόσμιου ποδοσφαίρου να αγωνιστούν στο πρωτάθλημά τους. Επιπρόσθετα, ο κόσμος πηγαίνει στο γήπεδο, όχι μόνο στα ντέρμπι. Θύμαμαι πρόχειρα ένα Γαλατάσαραϊ – Κόνιασπορ, κάτω από δύσκολες μάλιστα καιρικές συνθήκες που είχε μέσα πάνω από 30.000 κόσμου. Είναι σαν να λέμε δηλαδή στην Ελλάδα ένα παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τον Πανιώνιο ή κάτι τέτοιο.

Δεν ξέρω πώς οι Τούρκοι τα έχουν καταφέρει αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι προσφέρουν ένα πολύ ωραίο προϊόν το οποίο αρέσει πάρα πολύ στον κόσμο και το χαίρεται. Στην Τουρκία ισχύει αυτό που λέμε, το ποδόσφαιρο είναι μια γιορτή. Είναι φανερό πως ο κόσμος έχει την αγωνία και την προσμονή κάθε Σαββατοκύριακο να βρει εισιτήριο για να πάει στο γήπεδο και να δει μπάλα. Και εδώ υπάρχουν βέβαια οι «φωνές» για τη διαιτησία και τα VAR αλλά η άποψή μου είναι ότι για τους Τούρκους δεν είναι το παν. Και δεν αφήνουν σε καμία απολύτως περίπτωση αυτά τα πράγματα να επισκιάσουν την πραγματική μαγεία του ποδοσφαίρου.

Γι’ αυτό και ο κόσμος είναι στις εξέδρες κάθε αγωνιστική.

Δημήτρης Δραγάτης