Tα ελάφια της Ρόδου πρέπει να προστατευτούν

Την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι στελέχη του Δασαρχείου της Ρόδου, επεμβαίνουν εγκαίρως αρκετές φορές και σώζουν ελάφια που βρίσκονται παγιδευμένα σε δίκτυα και φράκτες, εκφράζει συμπατριώτισσά μας, η οποία σε επιστολή της αναφέρει τα εξής:

“Θερμά Συγχαρητήρια στα στελέχη του Δασαρχείου, που είναι παρόντα σε τέτοια περιστατικά, αλλά σε αυτόν τον άνισο και ανελέητο πόλεμο του ελαφιού με τους αγρότες, δεν νομίζω ότι μπορούν να κάνουν και πολλά πράγματα.

Δεν υπάρχει μέρα που να μην βρεθεί μπλεγμένο ελάφι, στα φονικά δίχτυα!!! Αρκετά από αυτά,  έχουν σωθεί, αλλά και πολλά άλλα, δεν τα κατέφεραν.

Το πλατόνι είναι το μοναδικό μεγάλο άγριο ζώο, που ζει στα δάση της Ρόδου, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της φυσικής κληρονομιάς του νησιού, ιστορικό σύμβολό του και καταχωρημένο στο ΚΟΚΚΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ των απειλούμενων ζώων παγκοσμίως.

Δυστυχώς όμως και το ελάφι, όπως και πολλά άλλα είδη, έπεσε θύμα της σύγχρονης καταναλωτικής εποχής, όπου κυριαρχεί το χρήμα και ο άνθρωπος μπροστά στο οικονομικό όφελος και χωρίς ίχνος ντροπής,  καταστρέφει τα πάντα.

Από πού να πιάσουμε;
Από τα χιλιάδες στρέμματα δάσους που έκαψε και θα συνεχίσει να καίει, περιορίζοντας το ζωτικό του χώρο;
Από το  παράνομο κυνήγι του;
Από τα ατυχήματα στους δρόμους του νησιού;
Από τα φονικά δίχτυα;
Από την υπερβόσκηση δασικών και χορτολοβαδικών εκτάσεων, χωρίς κανένα ορθολογικό σχεδιασμό;

Από πού;
Βέβαια και οι αγρότες έχουν τα δίκια τους. Προσπαθούν  και αυτοί να προστατέψουν τις καλλιέργειές τους, με όποιο τρόπο θεωρούν καλύτερο  και φυσικά  φθηνότερο!!

Βλέπετε, υπάρχει και το κόστος, αφού η πολιτεία δεν τους αποζημιώνει από τις ζημιές των ελαφιών και αυτό γιατί, ο ΕΛΓΑ, ο φορέας δηλαδή που ασφαλίζει τις αγροτικές καλλιέργειες,  δε θεωρεί το ελάφι άγριο ζώο.

Το ανησυχητικό όμως, σε όλη αυτή την ιστορία, είναι ότι, οι εμπλεκόμενοι φορείς, δεν αντιδρούν.

Δε θα έπρεπε να είχε ήδη δημιουργηθεί ένας φορέας διαχείρισης τόσο για τα ελάφια, όσο και για τις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου NATURA 2000;
Οι δυνατότητες αξιοποίησης του περιβαλλοντικού πλούτου του νησιού, ως κεφάλαιο στην παραγωγή εργασίας και ενίσχυσης των τοπικών οικονομιών, μέσα από καινοτόμες δράσεις, είναι τεράστιες!!!

Αν θέλουμε μια βιώσιμη λύση, γιατί δεν ενδιαφερόμαστε έστω και τώρα;

Με εκτίμηση
Κουπάδη Ασπασία
Κάτοικος Απολακκιάς”.