Αν όντως σας ενδιαφέρει η ελαιοπαραγωγή της Ρόδου, τότε στηρίξτε την ελαιοδενδροφύτευση

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

 

Όσοι επαίρονται για την αυξημένη φέτος ελαιοπαραγωγή της Ρόδου, οφείλουν να αποδείξουν και στην πράξη την πραγματική συμμετοχή και βοήθεια των καλλιεργητών-παραγωγών ελαιολάδου, να αυξήσουν με ειδικά προγράμματα τις δενδροφυτεύσεις ελαιών και να οργανώσουν ειδικά σεμινάρια επιμόρφωσης των παραγωγών στη σύγχρονη καλλιέργεια των ελαιών, αλλά και στην τέχνη του σωστού ελαιοκλαδέματος.

Οι περισσότερες καλλιέργειες στη Ρόδο δεν είναι συστηματικές, δηλαδή κάθε χρόνο όργωμα, ράντισμα, λίπασμα, κλάδεμα, αλλά ακόμη και πότισμα όπως κάνουν συστηματικοί ελαιοπαραγωγοί άλλων περιοχών της χώρας μας. Εμείς συνήθως δεν κάνουμε όλες αυτές τις εργασίες κάθε χρόνο, αλλά περιστασιακά, όπως τύχει, παρότι η παραγωγή ελαίου και η καλλιέργεια της ελιάς έχει εδώ και πολλά χρόνια συστηματικά έστω μια μικρή επιδότηση, από το υπουργείο Γεωργίας.

Διαβάζω στον ημερήσιο ροδιακό Τύπο μια σειρά από οργανωμένες δενδροφυτεύσεις σε περιοχές καμένες, εκεί όπου οι περιοχές ασχολούνται με την καλλιέργεια της ελιάς και διερωτώμαι γιατί δεν οργανώνονται και δενδροφυτεύσεις ελαιών με κάποια κίνητρα σε γεωργικές εκτάσεις ιδιόκτητες αλλά σχεδόν εγκαταλελειμμένες, στις οποίες εκτός από θάμνους έχουμε και αυτοφυή πεύκα, που δυσχεραίνουν τις εργασίες.

Το γεγονός ότι το θέμα “ελιά και ελαιοπαραγωγή” χρειάζεται σωστή οργάνωση και λειτουργία, φαίνεται και από τη μακροσκελή ανοιχτή επιστολή των ελαιοτριβείων της Ρόδου, που δημοσιεύτηκε στην τοπική μας εφημερίδα «Η Ροδιακή» 28/1/2020 και για το περιεχόμενο της οποίας οφείλουν οι αρμόδιοι να επιληφθούν, ανεξαρτήτως του ορθού ή μη των αναφερομένων και που ειδικότερα αναφέρονται στη λειτουργία των ελαιοτριβείων και του Πυρηνελαιουργείου.

Η συνεχής και σωστή λειτουργία του περιφερειακού φυτωρίου, του οποίου ορθώς η διοίκηση φέτος τίμησε τοπικούς κτηνοτρόφους και εμπόρους για τη μακρόχρονη και αγαστή συνεργασία τους, μπορεί να αποτελέσει τον πυρήνα μιας τέτοιας προσπάθειας, δηλαδή της αύξησης της δενδροφύτευσης ελαιών και τη διοργάνωση σεμιναρίων για σύγχρονες μορφές καλλιέργειας και ελαιοκλαδεμάτων σε τοπικούς παραγωγούς.