Η δύναμη της τέχνης στο δημοτικό σχολείo των Αρκιών

Γράφει η Μάχη Χριστοφορίδου στο humanstories.gr

Το μάθημα «Ιστορία Τέχνης» θα το θυμάμαι πάντα με αγάπη.

Είχα την τύχη για ένα χρόνο να παρακολουθήσω στη σχολή μου σχετικό μάθημα. Θυμάμαι με συγκίνηση αυτά τα μαθήματα στο αμφιθέατρο και το πάθος της τότε καθηγήτριας μας.  Μέσα από τα έργα των καλλιτεχνών, γνωρίζαμε τους ίδιους, τη ζωή τους, την τεχνοτροπία τους. Τις μικρές καθημερινές τους ιστορίες.

Και πίσω από αυτές, που οι περισσότεροι αγνοούμε, κρύβονται όλες οι σκέψεις και τα συναισθήματα του εκάστοτε καλλιτέχνη. Κρεμόμασταν από τα χείλια της καθηγήτριας. Ο τρόπος που εξιστορούσε, έδειχνε την αγάπη της για το αντικείμενο της.  Όταν λοιπόν έμαθα ότι το σχολείο των Αρκιών παρακολουθεί φέτος διαδικτυακά το μάθημα «Ιστορία Τέχνης», συγκινήθηκα και ενθουσιάστηκα.

«Η ιστορικός Τέχνης Λύντια Πετροπούλου, είχε έναν ασίγαστο πόθο, να φέρει την Τέχνη κοντά στον μοναδικό μαθητή του Ακριτικού μας Σχολείου. Επιθυμούσε να έρθει ο μαθητής σε επαφή με την Τέχνη. Μέσα από την οποία, θα μπορέσει να αναπτύξει την προσωπική του έκφραση, αλλά και την αισθητική του κρίση και καλλιέργεια. Συμβάλλοντας στην πολύπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του». Μας λέει η Μαρία Τσιαλέρα, η δασκάλα του μοναδικού μαθητή των Αρκιών που χωρίς τη στήριξη της δε θα προχωρούσαν τα εικαστικά εργαστήρια.

Η κυρία Πετροπούλου σχεδίασε τέσσερα Εικαστικά Εργαστήρια, τα οποία άρχισαν να υλοποιούνται διαδικτυακά από τον Νοέμβριο του 2019. Και είναι ίσως τα Πρώτα Διαδικτυακά Εργαστήρια/Μαθήματα – Εξ’ Αποστάσεως, Εικαστικών στην Ελλάδα (και ίσως στον κόσμο) τα οποία σχεδίασε η ίδια και υλοποιούνται στο σχολείο των Αρκιών. Ήταν ένα όνειρο της Λύντια Πετροπούλου που έγινε πραγματικότητα.  Η Λύντια Πετροπούλου είναι Ιστορικός Τέχνης και διαχειρίστρια της σελίδας «Τέχνη και Ενσυνειδητότητα – Art and Mindfulness».

«Η κ. Λύντια τηλεφώνησε μια μέρα στην κυρία μου και προσφέρθηκε να κάνουμε μαθήματα. Η κυρία μου δέχτηκε με χαρά. Όταν κάνουμε μάθημα, η κ. Λύντια μου λέει τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουμε κατά τη διάρκεια του μαθήματος, της δείχνω το έργο μου συχνά κι αυτή με τη σειρά της μου δείχνει έργα άλλων μαθητών. Την ώρα του μαθήματος ακούμε κλασική μουσική για να συγκεντρώνομαι. Και πάντα μου λέει να αφήνω ελεύθερη τη φαντασία μου.

Στο πρώτο έργο δυσκολεύτηκα αρκετά αλλά τελικά το αποτέλεσμα άξιζε. Σωστό έργο τέχνης. Το έργο μου, μου έδωσε χαρά και κατάλαβα πως πρέπει να έχω περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Ευτυχώς η κυρία Λύντια είναι πολύ υπομονετική…» Μας λέει ο μικρός Χρήστος μέσα από την έκθεση που έγραψε, για όσα αποκόμισε  από το μάθημα της Ιστορίας της Τέχνης.

«Την αγαπημένη μας,  Ιστορικό Τέχνης, την  κυρία ΛΥΝΤΙΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ, την ευχαριστούμε απ’ τα βάθη της καρδιάς μας. Για την ευγενική της προσφορά, για τα ενδιαφέροντα μαθήματα Εικαστικών, για τις πολύτιμες γνώσεις που μοιράζεται μαζί μας. Για την αγάπη της αλλά κυρίως για την υπομονή της. Και συνεχίζουμε…» Μας λέει η Μαρία η δασκάλα των Αρκιών.

Η τέχνη ανοίγει ορίζοντες. Μας βοηθάει να γίνουμε καλύτεροι, αφήνοντας τη φαντασία μας ελεύθερη, όπως χαρακτηρίστηκα συμβουλεύει τους μαθητές της η κ. Πετροπούλου. Μακάρι το ελληνικό σχολείο να στήριζε ένα τέτοιο μάθημα. Να το περιλάμβανε στο πρόγραμμα του. Και σίγουρα τότε οι μαθητές, θα μάθαιναν να αγαπούν την Τέχνη και να βλέπουν πίσω από τα έργα. Γιατί τι κάνει η Τέχνη; «Η τέχνη ξεπλένει από την ψυχή τη σκόνη της καθημερινότητας». Μας θυμίζει ο Πάμπλο Πικάσο, Ισπανός ζωγράφος.