Ένας Άρης όλος Αρχάγγελο...

Κάτι το… αδιανόητο για τα τοπικά ποδοσφαιρικά δεδομένα παρατηρήθηκε στο παιχνίδι του Άρη την περασμένη Τετάρτη στην Κάρπαθο και τη νίκη του εκεί με 3-0. Και για να μην νομίζετε ότι πάω να βγάλω καμιά είδησάρα , θα τοποθετηθώ αμέσως.

Στη συνάντηση με τον Ποσειδώνα ο τεχνικός των «κιτρινόμαυρων» Γιώργος Σάββενας ξεκίνησε με δέκα Αρχαγγελίτες στη σύνθεσή του, για να ολοκληρώσει τον αγώνα με έντεκα… Απίστευτο κι όμως αληθινό. Ο μόνος μη Αρχαγγελίτης στο παιχνίδι ήταν ο Κώστας Μάλλιος που στο 86’ αντικαταστάθηκε από τον Νίκο Σφυριαλλά.

Είδατε πολλές φορές ότι δεν χρειάζεται κόπο αλλά τρόπο; Εδώ και χρόνια ξελαρυγγιάζομαι και έχω βαρεθεί να λέω ότι το ντόπιο στοιχείο είναι το παν και ο καθένας μπορεί να ‘χει πορεία αξιόλογη, ακόμα και στην Α’ Κατηγορία, αξιοποιώντας παιδιά από τα «σπλάχνα» του. Δεν λέω πως βάσει των σύγχρονων δεδομένων στο τοπικό ποδόσφαιρο μια ομάδα μπορεί σώνει και καλά να πάει για πρωτάθλημα κι άνοδο στη Γ’ Εθνική αποκλειστικά με παίκτες προερχόμενους από τις ακαδημίες της. Μέχρι εκεί μου κόβει…

Μπορεί όμως να χαρεί με μειωμένα σαφώς έξοδα την παρουσία της στη μεγαλύτερη κατηγορία μας, μακριά από σπατάλες, μισθοφόρους και υποσχέσεις για το καλύτερο που δεν έρχεται ποτέ. Ο Άρης έφτασε στο σημείο να παραταχθεί με φουλ Αρχαγγελίτες ίσως από ανάγκη, όμως κοιτάτε καμιά φορά πως δημιουργούνται προϋποθέσεις για καλύτερη συνέχεια από το… τίποτα. Το ότι ο Άρης κέρδισε στην Κάρπαθο το αφήνω στην άκρη και μένω μόνο στην πολύ καλή γενικότερα παρουσία.

Το ίδιο θα ‘κανα ακόμη κι αν οι «κιτρινόμαυροι» έφερναν εκεί ισοπαλία, ακόμα και αν έχαναν αξιοπρεπώς. Με λίγη καλή θέληση μπορούμε να μάθουμε από τα λάθη μας για να σταματήσουν επιτέλους τα …ψώνια από τους μάνατζερ στο τοπικό και ό, τι έπεται αυτού. Ο Άρης το ‘κανε και πέτυχε, το μπορούν όμως κι άλλοι.. Μικρός τόπος είμαστε και ξέρουμε τι συμβαίνει δίπλα μας…

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ