Η μεγάλη ημέρα της Δωδεκανήσου: Σαν αύριο πριν 12 χρόνια τότε που η Ελλάδα μας αγκάλιαζε

Η ΜΕΓΑΛΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

ΣΑΝ ΑΥΡΙΟ ΠΡΙΝ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΤΕ ΠΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕ
Σαν αύριο πριν 12 χρόνια... Πώς να χαρακτηρίση αλήθεια κανείς την 7ην Μαρτίου 1948. Με ποιούς παιάνες, με ποιές ωδές και ύμνους να ψάλλη; Με ποιά χρώματα να την ζωγραφίση; Πώς να εκφράση την ιερή συγκίνηση που άγγισε εκείνο το ευλογημένο Μαρτιάτικο πρωινό τις ψυχές μας; Φτωχές που φαντάζουν σε τέτοιες περιπτώσεις οι λέξεις...

«Δωδεκανήσιοι, επεφάνη, η ευλογητή ώρα. Αιώνες, γενεαί γενεών γενεών προγόνων και πατέρων, αγωνιζόμεναι και υπομένουσαι, ωραματίζοντο το φως, τον ήλιον της χαράς... Και ήδη πραγματοποιείται το εθνικόν όνειρον. Ο Βασιλεύς των Ελλήνων έρχεται εις τα πολυπαθή, αλλά δοξασμένα Δωδεκάνησα...». Με ταύτα τα λόγια χαιρέτιζε το μεγάλο γεγονός, την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην μητέρα Ελλάδα, ο τότε Στρατιωτικός Διοικητής αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης.

Με φωνήν παλλομένην από συγκίνησιν ανέγνωσε η Α.Μ. ο Βασιλεύς το διάγγελμά του.
«Η σημερινή ημέρα επληρώθη με πολύ αίμα και πολλά δάκρυα, αλλά μόνον με αίμα και δάκρυα γράφονται Ιστορίαι, όπως η Ελληνικήν, ανέφερε εις το ιστορικόν εκείνο διάγγελμα ο Άναξ. Αληθινά, μόνο με αίμα και δάκρυα γράφονται Ιστορίαι και αναπνέουν τον αέρα της Ελευθερίας οι υπόδουλοι λαοί... Το βεβαίωσαν άλλωστε με το αίμα των και την ζωήν των, αι γνωστοί και άγνωστοι ήρωες της Δωδεκανησιακής εποποιΐας...

Η Δωδεκανησιακή λαϊκή Μούσα, δεν ήτο βεβαίως δυνατόν να μείνη απαθής. Πλήθος αμαναινάδες δημιουργήθησαν επ’ ευκαιρία του μεγάλου γεγονότος. Αλλ’ ιδού μία αρκετά χαρακτηριστική: 

«Η Ρόδος μας εντύθηκε 
κι’ έβαλε τα καλά της
για να αρέση πιο πολύ
στο νέο βασιληά της»
Το μεγαλείο διά της απλότητος. Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες. 

Συγκίνησις και δάκρυα χαράς: Ιδού τα χαρακτηριστικά της μεγάλης εκείνης ημέρας. Της ημέρας που επί τόσες εκατονταετηρίδες ανέμειναν οι Δωδεκανήσοι. Σε κάποιο από τα επίσημα γεύματα που εδόθησαν εις το «Ξενοδοχείον των Ρόδων» ο Βασιλεύς και οι παρακαθήμεναι, είχαν συγκινηθή μέχρι δακρύων από την πρόποσιν του Καλυμνίου αγωνιστού κ. Σκεύου Ζερβού.

Οταν ο μαίτρ πλησίασε τον Άνακτα για να του βάλη σαμπάνια στο ποτήρι Του, έκλαιε και το χέρι του έτρεμε.
- Με συγχωρείτε, Μεγαλειότατε, που τρέμει το χέρι μου, είπε.
- Μα δεν βλέπεις που τρέμει και το δικό μου;.

Όταν η βασιλική οικογένεια επεσκέφθη την Λίνδον, οι χωρικοί προσέφεραν εις τον Διάδοχον Κωνσταντίνον και την πριγκίπισσαν Σοφίαν ένα μικρό αρνάκι. 

Πέρασαν κιόλας 12 ολόκληρα χρόνια από τότε... Κι όμως νομίζει κανείς ότι όλα αυτά έγιναν ακόμα χθες.
Κάθε στιγμή ξαναζεί στην μνήμη μας η γαλάζια ώρα που ο βασιλεύς των Ελλήνων εκήρυττε με την επιβλητική φωνή Του την Ενσωμάτωσιν. Δώδεκα χρόνια... Σαν να ήταν δώδεκα ημέρες... Ημέρες όμως ελληνικής λευτεριάς....

ΚΩΣΤΑΣ Π. ΚΟΚΙΟΥΣΗΣ


ΔΙΑ Ν’ ΑΝΑΛΑΒΗ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΑΦΙΚΝΕΙΤΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΕΙΣ ΡΟΔΟΝ
Eντός της εβδομάδος αναμένεται να αφιχθή εις Ρόδον ο νέος Νομάρχης Δωδεκανήσου κ. Ιωάννου προκειμένου να αναλάβη αμέσως τα καθήκοντά του. Η άφιξις του κ. Νομάρχου θα πραγματοποιηθή περί τα τέλη της εβδομάδος, η μικρά δε καθυστέρησις οφείλεται εις το γεγονός ότι αναμένει τον τέως Νομάρχην Κερκύρας διά να του παραδώση τυπικώς, πριν αναχωρήση εκ Χαλκίδος.
Σημειωτέον ότι ο κ. Ιωάννου, είναι ηλικίας περίπου 50 ετών, άριστα μορφωμένος και προικισμένος με εξαιρέτους διοικητικάς ικανότητας. 

ΕΙΣ ΑΙΣΙΟΝ ΣΗΜΕΙΟΝ ΑΙ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙΣ ΙΝΑ ΕΛΘΟΥΝ ΕΙΣ ΡΟΔΟ ΟΙ ΟΙΚΕΙΟΙ ΚΥΠΡΙΩΝ
Αι συνομιλίαι διά την άφιξιν εις Ρόδον των οικογενειών των ενταύθα φιλοξενουμένων Κυπρίων αγωνιστών ευρίσκονται εις το στάδιον της ολοκληρώσεως. Από πλευράς Ελληνικής Κυβερνήσεως και εκ Κύπρου επιδεικνύεται κατανόησις, διά να δυνηθούν οι αγωνισταί της ΕΟΚΑ να συναντηθούν μετά των οικειών των.   Σημειωτέον ότι ως ετόνισεν στέλεχος εκ των φιλοξενουμένων ενταύθα, ελπίζεται συντόμως να ρυθμισθούν τα Κυπριακά διά να επιστρέψουν αι Κύπριοι εις την Πατρίδα των.