Έφυγε από τη ζωή ο Ροδίτης καθηγητής Μιχάλης Μαριάς

Ένας εξαιρετικός άνθρωπος που άφησε ανεξίτηλο το κοινωνικό και ακαδημαϊκό αποτύπωμά του έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 66 ετών.

Πρόκειται για τον Μιχάλη Γεωργίου Μαριά, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ψίνθο και ο οποίος κατάφερε να διακριθεί σε επιστημονικό και ακαδημαϊκό επίπεδο.

Ο Μιχάλης Μαριάς, ήταν τακτικός καθηγητής του Τμήματος Μαθηματικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.  Απεβίωσε την προηγούμενη Τρίτη 3 Μαρτίου 2020 και η κηδεία του έγινε το Σάββατο 7 Μαρτίου.
Στον επικήδειο που εκφώνησε η Πρόεδρος του Τμήματος κα Χαρά Χαραλάμπους, ανέφερε συγκεριμένα:
«Η εξοικείωση με τον θάνατο δύσκολη και ακόμα δυσκολότερη όταν καλείσαι να αποχαιρετήσεις έναν συνάδελφο και φίλο. Αποχαιρετάμε σήμερα τον φίλο και συνάδελφο Μιχάλη. Στο διάστημα της πορείας του στο Τμήμα, ως μέλος του Τομέα Ανάλυσης, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του, με τις ιδέες του, την άοκνη προσφορά του, το όραμά του.

 Διαβάζω τους στίχους από το ποίημα του Σεφέρη, από τον αποχαιρετισμό του Μιχάλη για τον καθηγητή του Τμήματος Νικόλαο Δανίκα, 16 χρόνια νωρίτερα:

Όπως τα πεύκα κρατούν τη μορφή του αγέρα,
Ενώ ο αγέρας έφυγε, δεν είναι εκεί,
Το ίδιο και τα λόγια,
Φυλάγουν την μορφή του ανθρώπου,
Όταν ο άνθρωπος έφυγε, δεν είναι εδώ.

Ο Μιχ. Γ. Μαριάς γεννήθηκε στην Ψίνθο, ένα μικρό μεσόγειο και ημιορεινό χωρίο της Ρόδου το 1953 από γονείς αγρότες.

Έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στο χωριό. Τελειώνει το εξετάξιο Βενετόκλειο Γυμνάσιο και σπουδάζει Μαθηματικά στο Παρίσι. Ειδικεύεται στην

Ανάλυση και το 1978 ανακηρύσσεται διδάκτορας. Δάσκαλός του ο Paul Kree. Όπως γράφει ο Μιχάλης σε πάρεργό του, στο Παρίσι ανακαλύπτει τη ζωή, την τέχνη, την πολιτική, τους Γάλλους και την Πόλυ Ζέικου που αργότερα θα την παντρευτεί. Επιστρέφει στην Ελλάδα, υπηρετεί κοντά δύο χρόνια στρατό, παντρεύεται τη γυναίκα που αγαπά και αποκτούν τον Γιώργο.

Εκλέγεται Λέκτορας στο Τμήμα Μαθηματικών του Α.Π.Θ. το 1985, καθηγητής το 2009. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα βρίσκονται στην Αρμονική Ανάλυση, Ανάλυση επί Πολλαπλοτήτων. Βλέπει τον γιο του να παντρεύεται, γίνεται παππούς. Μέχρι το τέλος μάχιμος ερευνητής και δάσκαλος. Η τελευταία του δημοσίευση το 2020. Δεν πρόλαβε την αφυπηρέτησή του τον ερχόμενο Αύγουστο.

Τα βιβλία και οι σημειώσεις του πολύτιμα. Από τα πιο πρόσφατα συγγράμματά του, οι σημειώσεις του για τις μεγάλες στιγμές της Ιστορία των Μαθηματικών, οδηγός για τους επόμενους. Όπως έγραψε ο ίδιος στο τρίτο πρόσωπο, «γράφοντας τα βιβλία, έχει (ο Μαριάς) ως πρώτο του μέλημα «να κάνει τα δύσκολα εύκολα» αν και στα Μαθηματικά δεν γίνονται όλα πενηνταράκια».

Ο Μιχάλης ήταν βαθιά μορφωμένος άνθρωπος με πάθος για τη ζωή. Άνθρωπος με άποψη, για την ποιότητα, την παιδεία, για τα μαθηματικά για την έρευνα, με όραμα για το Τμήμα και το μέλλον του. Καλλιεργημένος άνθρωπος, μπορούσες να συζητήσεις τα πάντα μαζί του, υψηλής νοημοσύνης και ευαισθησίας φίλος, ένας άνθρωπος με μπέσα.

Γενναιόδωρος, Φιλόσοφος, καλοφαγάς, σπουδαίος μάγειρας, γνώστης του καλού κρασιού, bon viveur. Δάσκαλος. Έχει εμπνεύσει και καθοδηγήσει γενιές νέων ερευνητών. Το γραφείο του πάντα ανοιχτό. Με πολέμιους αλλά και πολύ καλούς στενούς φίλους. Μεγάλη η μάχη που έδωσε με ψηλά το κεφάλι, μεγάλη η απώλεια για όλους. Τον Δεκέμβριο του 2018 έγινε η διημερίδα για τα 90 χρόνια του Τμήματος.

Ο Μιχάλης, μέλος της οργανωτικής επιτροπής, ανέλαβε με την Έφη και τον Στράτο την επιμέλεια των πρακτικών. Την περασμένη Παρασκευή λάβαμε στα χέρια μας τα πρώτα τυπωμένα πρακτικά του συνεδρίου με τον δικό του πρόλογο. Δεν προλάβαμε να του τα δείξουμε. Ο Μιχάλης έφυγε την Τρίτη.

Θα τον θυμόμαστε με αγάπη. Αφήνει ένα μεγάλο κενό στο Τμήμα μας και στην καρδιά μας. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Χαρά Χαραλάμπους
Πρόεδρος Τμήμα Μαθηματικών Α.Π.Θ.»