Ειδήσεις από το παρελθόν

Toυ
Αντώνη Ν.Βενέτη

Οι πλείστες από τις δημοσιευμένες «ειδήσεις» αναφέρονται στην τριετή επική εξέγερση της Κρήτης κατά των Οθωμανών.
Εις μίαν εξ αυτών, οι Έλληνες της Μασσαλίας αποθεώνουν τον θρυλικό Γάλλο Γουσταύο Φλουράνς, ο οποίος επί μίαν διετίαν σχεδόν συμμετείχε, εθελοντικά, με τους Κρητικούς στην εξέγερσή τους, κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Ο Θ. Δούμπας της πρώτης «είδησης» είναι αδελφός του Στέργιου Δούμπα (1794-1870) και θείος του Μαικήνα του αυστροουγγρικού πολιτισμού και μεγάλου ευεργέτου της Ελλάδας, Νικολάου Δούμπα (1830-1900).

Από την Πετρούπολη της Ρωσίας, ο Βασιλεύς Γεώργιος Α’ και η μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας Όλγα αναγγέλουν τηλεγραφικώς τον γάμο τους.
Ο Τήνιος Βίκτωρ Βιτάλης, αξιωματικός της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων, συμμετείχε στη στρατιωτική αποστολή της Γαλλίας στο Μεξικό, στην προσπάθεια του αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέοντος Γ’ να επιβάλει ως αυτοκράτορα του Μεξικού, τον αρχιδούκα της Αυστρίας Μαξιμιλιανό. Οι Μεξικανοί όμως μ’ επικεφαλής τον Μπενίτο Χουαρέζ αντέδρασαν δυναμικά και τελικά, αφού συνέλαβαν αιχμάλωτο τον Μαξιμιλιανό, τον εξετέλεσε στις 19-6-1867.
Ακόμα παρελαύνουν στις δημοσιευομένες «ειδήσεις» ένας μεγαλόδωρος Κεφαλλονίτης, στην Αλεξάνδρεια του 1867 και ένας υπερφίαλος στρατηγός της Τουρκίας που συμπεριφέρεται δεσποτικά και αυταρχικά στην Πρέβεζα τον ίδιο χρόνο.
 
Οι ειδήσεις
ΜΕΛΛΟΝ, 15-10-1867
. Ο επί φιλογενεία διακρινόμενος κ. Θεόδωρος Δούμπας, εν Βιέννη, ήρξατο χορηγών από του παρελθόντος μηνός 600 δραχμάς κατά μήνα εις την ενταύθα εταιρείαν των κυριών προς περίθαλψιν των εν Ελλάδι προσφευγουσών κρητικών οικογενειών. Δεν είναι δε τούτο μόνον· ο κ. Δούμπας άγνωστος εδωρήσατο τον οίκον Βράνα εις το ορφανοτροφείον Χατζή Κώστα, και άγνωστος προσέφερεν εις το Πανεπιστήμιον τα αναγκαιούντα αυτώ κλείθρα κ.λπ. […]

ΜΕΛΛΟΝ, 20-10-1867. Αλεξάνδρεια τη 10/22 Οκτωβρίου 1867. […] Θλιβερόν γεγονός συνέβη πρό τινων ημερών εν τω υπό του κ. Μακρή Κεφαλλήνος διευθυνόμενον Grand Casino. Το κατάστημα τούτο, κείμενον εν τη πλατεία των Προξένων κατέστη τερπνόν ενδιαίτημα, […]. Ενώ δε πυκνόν πλήθος συνωθείτο απολαύον της από της μουσικής και του χορού μακαριότητος, και ταραχωδέστατα επευφήμουν τα ηδυπαθέστερα της σκηνής πρόσωπα, νέος τις κρατών πιστόλιον δίκανον σκοπεύει τον διευθυντήν Μακρήν και πυροβολεί. Αλλ’αντί του διευθυντού έπεσεν έτερον θύμα, δυστυχής τις μουσικός εν τη ορχήστρα, όστις… εξέπνευσε πάραυτα. […] Ο κ. Μακρής εκ γενναίων ορμώμενος αισθημάτων, αφ’ού εξ ιδίων εδαπάνησε διά την κηδείαν, απηύθηνε εις το ενταύθα Γενικόν Ιταλικόν Προξενείον επιστολήν, δι’ής υποχρεούται να πληρώνη την οικογένειαν του φονευθέντος μέχρις ού υφίσταται το κατάστημα του, ολόκληρον την μισθοδοσίαν του,[…]

ΜΕΛΛΟΝ, 28-10-1867. Πετρούπολις, 16/28 Οκτωβρίου 1867. «Χθες Κυριακήν, κατά την ώραν 8 της εσπέρας, ετελέσθησαν οι γάμοι ημών. Είθε ο Θεός ευδοκήσας ευλογήση αυτούς και εισακούσηται των ευχών, ας απευθύνομεν αυτώ υπέρ της Ελλάδος και υπέρ του Έθνους των Ελλήνων». ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΟΛΓΑ

ΜΕΛΛΟΝ, 17-11-1867. Ενθυμούνται οι αναγνώσται μας, ότι εν παρελθόντι τινι φύλλω του «Μέλλοντος» ο κ. Λιβάνιος εκ Κωνσταντινουπόλεως έκαμνε λόγον περί βαρυτίμου τινός κειμηλίου, δωρηθέντος εν γνώσει της εκεί ελληνικής Πρεσβείας εις το εν Αθήναις φυσιογραφικόν Μουσείον, […] Ήδη ερεύνης εκ τούτου γενομένης, εγνώσθη ότι το εν λόγω κειμήλιον δεν είχεν εισέτι σταλεί, ο δε εσχάτως φθάσας φιλογενής δωρητής κύριος Βίκτωρ Βιτάλης, αξιωματικός του εν Βέρα Κρουζ του Μεξικού γαλλικού στρατού, πρόκειται ο ίδιος να κομίση το δώρον του εις Αθήνας. Συγχαίρομεν τον γενναίον τούτον Έλληνα, όστις και εις τους κινδύνους του άλλου ημισφαιρίου εκτιθέμενος, δεν ελησμόνησε την πατρίδα, φροντίσας να πλουτίση, το Μουσείον της με τοιούτον σπάνιον της φύσεως προϊόν.

ΜΕΛΛΟΝ, 21-11-1867. Η εν Βασσαραβία αξιότιμος κυρία Αλεξάνδρα Δάλλα, ενεργήσασα μετά των εκεί φιλαγάθων Ελληνίδων Λαχείον υπέρ των αδελφών της Κρήτης, απέστειλε διά του εν Οδησσώ φιλοπάτριδος κ. Ιωάννου Γ. Βουτζινά το προϊόν του λαχείου τούτου αργυρά ρούβλια χίλια εις την Κεντρικήν Επιτροπήν. Ο Θεός ευλογήσας τας Ελληνίδας ταύτας.

ΜΕΛΛΟΝ, 5-12-1867. Η «Συνταγματική» της Βιέννης… εκθέτει αυτολεξεί τα επόμενα, άτινα μεταφράζομεν εκ του Γερμανικού. «Εν τούτοις η τουρκική παλικαριά διαπράττει ανοσιουργήματα ορθούντα τας τρίχας. Ίσως ήθελέ τις εντελώς απιστήσει προς τα τοιαύτα, πλην ατυχώς και αυταί των Προξένων αι εκθέσεις έρχονται εις επιβεβαίωσιν. Ούτω εξηκριβώθη, ότι τουρκικόν πολεμικόν πλησίον του όρμου της Σούδας, εν πλήρει μεσημβρία και εκ του σύνεγγυς κατεπυροβόλησε γυναίκας ανυπερασπίστους, γέροντας και παιδία, άτινα ήσαν συνηθροισμένα εις την ακτήν, επί προσδοκία ευρωπαϊκού τινός πλοίου, όπερ να μεταφέρη τους δυστυχείς τούτους εις την Ελλάδα. Τοιαύτη διαγωγή δεν χρήζει σχολίων».
Τοιαύτα εκθέτει ουχί ελληνική αλλά αυστριακή εφημερίς, τοιαύτα τερατουργήματα αν εγίνοντο κατ’ άλλων και ουχί καθ’ ημών, οποίας κραυγάς ήθελεν εκπέμψει η Δύσις, και πόσας εκστρατείας δεν ήθελεν επιχειρήσει;

ΜΕΛΛΟΝ, 12-11-1867. Αναγινώσκομεν εις την «Αρκαδίαν». «Εκ Κρήτης ήλθον ενταύθα προ 8 ημερών δύο καπεταναίοι ονομαζόμενοι Ι. Γρηγοράκης, υιός αρχαίου οπλαρχηγού φονευθέντος εις την πρώτην επανάστασιν, και πολλά υπέρ αυτής θυσιάσαντος, και Αναγ. Δασκαλάκης εκ της επαρχίας Μυλοποτάμου, προς αναζήτησιν των οικογενειών των, παρ’ ών ουδεμίαν είχον προ 4 μηνών είδησιν· τας εύρον δ’ενταύθα καλώς εχούσας, και εξέφρασαν απείρους ευχαριστίας προς τους πολίτας, τας αρχάς και την επιτροπήν αύται και αι λοιπαί ενταύθα κρητικαί οικογένειαι έτυχον. […]»

ΜΕΛΛΟΝ, 16-12-1867. Εν Πρεβέζη την 2 10βρίου 1867. «…Την 28 λήξαντος Μ.Μ. σταγόνες ύδατος, έπεσαν από του εξώστου ενός πτωχού ραγιά επί τον αντιστράτηγον Φαΐν Πασά διαβαίνοντα υπ’ αυτόν.
Ο γενναιότατος, εκμανείς κατά του εξώστου, διέταξεν αυθωρεί 4 σκαπανείς να καταδαφίσωσι τον αυθάδην τούτον. Η διαταγή εξετελέσθη κατά γράμμα, και η οικογένεια του δυστυχούς ραγιά έμεινεν άστεγος, διότι οι εξώσται ενταύθα αποτέλουν κύριον μέρος της σκεπής των οικιών· ο δυστυχής ραγιάς κατέφυγεν εις τα Προξενεία και επεκαλέσθη την συνδρομήν των. Οι πρόξενοι επελήφθησαν δραστηρίως της υποθέσεως και ο μεν ραγιάς θα ικανοποιηθή, αλλ’ η πράξις δεν θα παύση ούσα αποτρόπαιος και βάρβαρος.  Σημειώσατε ότι ο Μουτασερίφης Χασάν πασάς, όστις είναι ο διοικητής του τόπου, ήτον εν αγνοία, αλλά και εν γνώσει του γεγονότος εάν ήτο, τι ηδύνατο να πράξη απέναντι του αρχηγού της Στρατιωτικής δυνάμεως, Φαΐν πασά; Η διαγωγή των κ.κ. Προξένων κατά την περίστασιν ταύτην περιποιεί αυτοίς πολλών τιμών, ιδίως δε τοις κ. Champoiseau Πρόξενον της Γαλλίας και Bartier Υποπροξένου της Αγγλίας.