Κορωνοϊός και έκρηξη καχυποψίας

Ο κορωνοϊός απομακρύνει και στην πράξη τους ανθρώπους μεταξύ τους, με ανυπολόγιστες  συνέπειες στην επικοινωνία, τις επαφές και τις συναλλαγές.

Την ίδια στιγμή που οι οικονομίες δέχονται σοβαρά πλήγματα, χωρίς να μπορεί κανείς να υπολογίσει το ακριβές συνολικό κόστος, οι άνθρωποι ανταλλάσσουν ματιές με καχυποψία, θεωρώντας ότι ο διπλανός τους είναι φορέας του ιού ή νοσεί χωρίς να το ξέρει.
 
Η όλη ιστορία παραπέμπει σε μαζικό πανικό και συνωμοσιολογίες, που εν μέρει είναι φυσιολογικές. Οι δε προφήτες του σκότους αλλά και οι κάθε είδους θρησκευόμενοι τρέφονται από την επιδημία για να εκφράσουν τη σταθερή τους πεποίθηση για τη ματαιότητα ετούτου του κόσμου.

Μπροστά μας λοιπόν ξετυλίγεται το κουβάρι μιας θλιβερής κατάστασης και πραγματικότητας  που εμπλουτίζεται καθημερινά με νέους θανάτους και εισαγωγές στα νοσοκομεία, με νέες προφητείες για τη διάρκεια του ιού αλλά και με αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες των ανθρώπων.

Πλέον, άλλα σοβαρά θέματα όπως αυτό της μετανάστευσης χιλιάδων ανθρώπων αντιμετωπίζεται με κλείσιμο των συνόρων, με το σφράγισμα της Ευρώπης, χωρίς να προβλέπεται τι θα γίνει στην περίπτωση που επιχειρηθεί μαζική απόδραση προσφύγων από την Τουρκία, πώς δηλαδή θα αποτραπεί η είσοδος χιλιάδων ανθρώπων που θα θελήσουν να εισέλθουν μαζικά σε ευρωπαϊκό έδαφος. Και λύση σε αυτό δεν είναι ούτε τα όπλα ούτε τα συρματοπλέγματα.

Για να επιστρέψω όμως στον κορωνοϊό, αυτού του είδους η φρενίτιδα που έχει καταλάβει τον κόσμο και που εν μέρει είναι δικαιολογημένη, απομακρύνει ταυτόχρονα το ενδιαφέρον από άλλα σοβαρά προβλήματα αλλά πάνω απ’ όλα εγκλωβίζει τη σκέψη σε συγκεκριμένη θεματολογία, αποστερώντας την ελπίδα για αφύπνιση του κόσμου και αμφισβήτηση όσων προσφέρονται με το Δελτίο από τις κυβερνήσεις διεθνώς.

Γιατί στο παρασκήνιο συμβαίνουν πολλά και την ίδια στιγμή που οι ειδήσεις εστιάζονται στα θύματα του κορωνοϊού, την ίδια στιγμή χιλιάδες εξακολουθούν ναι πεθαίνουν στην Αφρική από την πείνα και την εξαθλίωση,  ενώ τα εκατομμύρια των προσφύγων διεθνώς, που δεν εγκαταλείπουν τις εστίες τους μόνο λόγω πολέμων αλλά και κλιματικής αλλαγής  ή πολιτικών πεποιθήσεων, προσκρούουν σε  ένα συντονισμένο και οργανωμένο φράγμα υποτιθέμενης προστασίας του δυτικού πολιτισμού.

Πρόκειται για την μέγιστη κοροϊδία και εξαπάτηση διεθνώς, ακριβώς τη στιγμή όπου το ενδιαφέρον του μέσου πολίτη στη Δύση εστιάζεται στο γεγονός για το πώς θα αποκτήσει και πάλι όσα έχασε από την έκρηξη της νέας ασθένειας που απειλεί την καθημερινότητά του.

Το ασανσέρ των χρηματιστηρίων αλλά και η τιμή του δολαρίου αναμένεται να καθορίσουν την πορεία των οικονομιών, με δεδομένο ότι μέχρι στιγμής οι επιπτώσεις είναι ήδη μεγάλες στις αδύνατες οικονομικά χώρες όπου και πυροδοτούνται δημοσιονομικές ανακατατάξεις.

Στην περίπτωση δε που τα μέτρα εντατικοποιηθούν, αναμένεται περαιτέρω επιδείνωση στις αγορές, κάτι που θα προκαλέσει γενικότερη ανάφλεξη σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικο-οικονομικής ζωής.

Ο κορωνοϊός λοιπόν ήρθε για να μείνει και μάλιστα για πολύ καιρό ακόμα, μέχρις ότου επιβληθεί ένα νέο μνημόνιο στις οικονομίες και κατ’ επέκταση μειώσει τις θέσεις εργασίας καθώς έχει ήδη εξαγγελθεί εργασία από το σπίτι και που κανείς δεν ξέρει για πόσο καιρό θα μπορούσε να γίνει αυτό και πόσους εργαζόμενους θα απαιτούσε.

Ας μη γελιόμαστε λοιπόν.

Το όλο θέμα έχει να κάνει και με άλλες επιπτώσεις στον κοινωνικό ιστό αυτή τη φορά αφού τα δημοσιονομικά μέτρα – απόρροια των υγειονομικών - θα επιφέρουν σοβαρές ανακατατάξεις.

Τι διαφαίνεται σε όλη αυτήν ιστορία;

Διαφαίνεται λοιπόν ότι το ισχύον σύστημα κυριαρχίας χωλαίνει από παντού και με το πρώτο στραβοπάτημα καταρρέει. Σήμερα ο κορωνοϊός, χθες τα πυρηνικά, αύριο μια καινούργια μάστιγα, σε κάθε περίπτωση τα σενάρια είναι αρκούντως σκοτεινά.

Οι άνθρωποι λοιπόν που απομακρύνονται μεταξύ τους αυτή τη φορά και λόγω του ιού, καλύτερα θα ήταν να έχουν τον νου τους γιατί οι επιπτώσεις αυτής της απομάκρυνσης μόνο μικρές δεν είναι.

Η δε καχυποψία θα πρέπει να στραφεί σε αυτούς που την παράγουν και που πριν από την εκδήλωση του κορωνοϊού την διοχέτευαν υποβολιμαία.