Το «μείγμα» καθορισμού της επιστροφής

Όσο περνάει ο καιρός και μπάλα δεν βλέπουμε, ας ασχοληθούμε τουλάχιστον με κάτι …δημιουργικό.

Ας ασχοληθούμε, για παράδειγμα, με το πόσο θα κοστίσει αυτή η διακοπή των πρωταθλημάτων και δεν εννοώ φυσικά στο κομμάτι της υγείας, γιατί αυτό είναι ανεκτίμητο και καλά έχουν κάνει κι έχουν πάρει τα μέτρα αυτά, δεν το συζητώ καν.

Εννοώ πόσο θα κοστίσει στη συνέχεια όσον αφορά τα όνειρα και τους στόχους των συλλόγων για επιτυχίες αυτή την περίοδο. Φανταστείτε τι έχει να γίνει αν δεν ξεκινήσουν οι αγώνες ούτε μέσα στον Απρίλη. Και αναφέρομαι στις ερασιτεχνικές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, γιατί εκεί εντοπίζεται το μεγάλο πρόβλημα.

Όταν ένας αθλητής παίζει για τη… φάση του και δεν πληρώνεται (το θέμα των ερασιτεχνών-επαγγελματιών στα τοπικά, μου φαίνεται, το αναλύσαμε), είναι πολύ δύσκολο να βρει τρόπο να μείνει σε φόρμα, ειδικά με τις κάθε είδους απαγορεύσεις συναθροίσεων που έχουν επιβληθεί. Θα είναι άραγε μια επιστροφή απότομα ή μετά από μια μίνι ψυχολογική προετοιμασία;

Και αν υπάρξει, με οποιονδήποτε τρόπο, η πολυπόθητη επιστροφή, υπό ποιές συνθήκες θα ξεκινήσουν οι αγώνες;  Είναι ένα σωρό θέματα που πρέπει να τακτοποιηθούν και από παράγοντες μάλιστα, χωρίς σχετική πείρα, μιας και ζούμε κάτι πρωτόγνωρο.

Η αλήθεια είναι πως το ποδόσφαιρο, μετά τη λήψη μέτρων για τη μη εξάπλωση του κορωνοϊού, δεν θα είναι ποτέ ίδιο. Θα παίξει άλλωστε και μεγάλο ρόλο η όρεξη και το πάθος μετά την εκτίμηση της κατάστασης από ποδοσφαιριστές και προπονητές.

Γιατί όταν βλέπεις το πολυτιμότερο αγαθό να… παίζεται, αλλάζει όλη η κοσμοθεωρία σου. Είναι λοιπόν θέμα χαρακτήρα, συνθηκών κι εκτίμησης της κατάστασης, ακόμα και από άτομα μακριά από ‘σένα. Η αναλογία από τα παραπάνω θα δημιουργήσουν ένα μείγμα και αυτό θα καθορίσει κατά πολύ πώς θα κυλήσουν τα πράγματα στη συνέχεια.

Ό, τι κι να γίνει ας είναι για καλό σ’ αυτή την προσπάθεια κίνησης με δυσκολία…

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ