Οι νέες μορφές πολέμου

Με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε πως ο νέος αυτός κόσμος δεν προέκυψε ξαφνικά παρά χρειαζόταν μια σοβαρή αφορμή για να εκδηλωθεί σε όλες του τις διαστάσεις.

Δεν ζούσαμε δα και σε μια αθώα εποχή όπου οι κυβερνήσεις μεριμνούσαν για το καλό των λαών – τουναντίον άρπαζαν κάθε φορά την ευκαιρία για να δείξουν την προκατάληψη και εχθρότητά τους κατά της μάζας των πολιτών, με μέτρα λιτότητας, με στέρηση ατομικών ελευθεριών και κάθε είδους καταπίεση υπό τον προστατευτικό αστικοδημοκρατικό μανδύα.

Τώρα που ο Covid - 19, που σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, ξέφυγε από εργαστήριο μελέτης θανατηφόρων ιών προς εξυπηρέτηση παρασκευής νέων βιολογικών όπλων στην Κίνα και τη μοιραία πόλη Ουχάν, επισκέφθηκε τον υπόλοιπο κόσμο, η ευκαιρία δόθηκε στις κυβερνήσεις για να ασκήσουν σθεναρά τα μέτρα έκτακτης ανάγκης και να δοκιμάσουν την αντοχή του κόσμου, μέτρα πρωτόγνωρα για ολόκληρη την ανθρωπότητα, μέτρα που κλείνουν τον καθένα σπίτι του και τον εγκλωβίζουν ως εν δυνάμει φορέα του ιού.

Θα μου πει βέβαια κάποιος: τα μέτρα αυτά είναι απαραίτητα για την καταπολέμηση της περαιτέρω διασποράς του ιού κ.λπ. Ναι, σίγουρα η κατάσταση απαιτεί έκτακτα μέτρα, το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό, παρά οι παρενέργειες και επιπτώσεις από αυτά τα μέτρα στις κοινωνίες, ο εγκλεισμός  των ανθρώπων και η ουσιαστική κατάργηση της απευθείας επαφής του ενός με τον άλλο.

Σίγουρα όλα αυτά δεν τα περίμενε ο κόσμος, ο καθένας που κυκλοφορούσε ανέμελος πριν από λίγο καιρό στους δρόμους των μεγαλουπόλεων. Όμως οι άδειοι δρόμοι, εκεί που γράφονταν μέχρι πρότινος ποικίλες ανθρώπινες ιστορίες και συμβάντα, είναι οι μόνοι αδιάψευστοι μάρτυρες πως όλα έχουν πλέον αλλάξει δραματικά.

«Ατυχήματα» τύπου κορωνοϊού είχαν γίνει και  παλιότερα. Ποιος ξεχνά άραγε το ρωσικό μυστικό πρόγραμμα παρασκευής βιολογικών όπλων «Βιοπρεπαράτ» όπου μία ολόκληρη πόλη από επιστήμονες στα Ουράλια Όρη επιδίδονταν σε πειράματα τρόμου μολύνοντας τεράστιες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, το Τσερνόμπιλ, ή τις αλλεπάλληλες  πυρηνικές δοκιμές από ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία, αλλά και τα παλαιότερα  πυρηνικά ατυχήματα σε  Κίνα, Μ. Βρετανία, Βουλγαρία  κ.λπ.;

Για όσους ψάχνουν, όλα αυτά είναι γνωστά. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί για την προέλευση του κορωνοϊού είναι τουλάχιστον παιδαριώδεις, ξέρουν όμως καλά σε ποιους απευθύνονται. Το ζητούμενο λοιπόν είναι τι θα γίνει όταν πάψουν αυτά τα μέτρα, πόσες ατομικές ελευθερίες θα έχουν απομείνει και σε ποια συχνότητα θα ενεργοποιείται κάθε φορά στο μέλλον η απαγόρευση π.χ.  της συνάθροισης για τον οποιονδήποτε λόγο. Τι θέλω να πω; Πως όπως ακριβώς μετά τους Δίδυμους Πύργους ξημέρωσε μια νέα εποχή, γεμάτη από «Σοκ και δέος», σύμφωνα με το δόγμα Μπους, έτσι και τώρα ο κορωνοϊός αλλάζει άρδην τα δεδομένα και η επόμενη μέρα είναι διαφορετική για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες.

Ο κόσμος αυτός δεν μεταμορφώνεται ξαφνικά, υπάρχει ήδη η κατάλληλη «υποδομή», με τη δέουσα παραπληροφόρηση, τα «στημένα» δελτία ειδήσεων, την κατευθυνόμενη κατηγοριοποίηση των πολιτών και την επένδυση και διοχέτευση του ενδιαφέροντός τους σε συγκεκριμένα κανάλια. Βρισκόμαστε λοιπόν ενώπιον όχι ενός  φουτουριστικού μοντέλου διαβίωσης αλλά στην αρχή μιας νέας εποχής, που αν μη τι άλλο έχει να μας διδάξει πολλά.

Να μας μεταδώσει ρητώς το πώς πρέπει να πειθαρχούμε σε σύντομο χρονικό διάστημα χωρίς την παραμικρή χρονοτριβή, χωρίς αντίρρηση και ενστάσεις. Να μας επιβάλλει το κάθε νέο δόγμα της υποταγής υπό τον οποιοδήποτε λόγο και αιτία,  να μας καθηλώσει ετσιθελικά μετά την επιβολή απαγόρευσης της κυκλοφορίας και των συναθροίσεων σε άβουλα όντα, που ακούν μονάχα τα διαγγέλματα των πρωθυπουργών σε παγκόσμια κλίμακα.

Ούτως ή άλλως λοιπόν βρισκόμαστε στο «επίπεδο αυτοπροστασίας 2», έτσι το βαφτίζουν, και λίγος καιρός μας χωρίζει από τη «φάση 3», όταν και θα επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας όπως στη γειτονική Ιταλία. Τα στάδια αυτά – θέλουμε δεν θέλουμε – θα περάσουν και, όπως προανέφερα, η νέα εποχή θα ξημερώσει χωρίς καν να το έχουμε πολυκαταλάβει.

Ας όψονται όλοι αυτοί που χαχάνιζαν όταν έβλεπαν στις οθόνες έργα επιστημονικής φαντασίας, θεωρώντας το σενάριο φανταστικό. Η σημερινή πραγματικότητα το επιβεβαιώνει με τον χειρότερο τρόπο επειδή κάποιοι δοκιμάζουν στην πράξη τις νέες μορφές πολέμου.