Ecokids. Μια εξαιρετική προσπάθεια. Μια εκπαιδευτική πρόκληση για εκείνους που θεωρούν πως η γνώση είναι κάτι παραπάνω απ’ την ύλη του υπουργείου Παιδείας. Ρόδον . Ένας υπέροχος χώρος. Λουκία Ρικάκη. Πάντα εν εγρηγόρσει. «Με την πρώτη ματιά».

Για δύο λεπτά, σε σκηνοθεσία του νεαρού Βασίλη Τάνου, ένα κοριτσάκι ψάχνει στο απέναντι, στο δίπλα, στο από πάνω, στο από κάτω διαμέρισμα, κάπου εκεί κοντά… έναν φιλαράκο. Ένα αγοράκι σκυφτό με σβέλτα δακτυλάκια στο face book αγνοεί το …ανθρώπινο που συμβαίνει στο απέναντι παράθυρο . «1,2 εκατομμύρια παιδιά». Η βαρβαρότητα της παιδικής εκμετάλλευσης. Ό,τι ο λόγος τετριμμένα ομολογεί η ποιητική νεανική πένα πρωτότυπα σκιτσάρει.

Όσες κουβέντες κι αν έλεγε ένας δάσκαλος σε μια τάξη δε θα μπορούσε να συμπυκνώσει ουσιαστικότερα τη ντροπή αυτή του σύγχρονου κόσμου. Ίσως ο λόγος του δε θα έβρισκε εύκολα τα χρώματα, τα σχήματα που έπλασε και σχεδίασε η φαντασία των φοιτητών του τμήματος Γραφιστικής των ΤΕΙ Αθήνας. «Το πιάνο στο δάσος».

Η γιαπωνέζικη κοινωνία που ξέρει με μοναδικό τρόπο να πολτοποιεί ψυχές στρέφει για λίγο το βλέμμα εντός της.

Σε σκηνοθεσία Masayuki Kojima η φιλία ενός μαθητή, περιθωριακής οικογένειας, και ενός μαθητή, γόνου πλούσιας οικογένειας εκπέμπει μήνυμα οικουμενικό γι’ αυτό και ανθρώπινο. Εκείνη η παιδική ψυχή που όλα τα είχε στη ζωή ήτανε φτωχή και εκείνη με το σκισμένο παντελονάκι και τα ανάκατα μαλλάκια που τίποτε άλλοτε εκτός από ταπεινώσεις δεν είχε γευτεί ήξερε το μυστικό της ζωής. Να χαίρεται μ’ ό,τι καταγίνεται.

Το «piano Forest» είναι ένα χαστούκι στο ιαπωνικό εκπαιδευτικό σύστημα που ξέρει καλά να συνθλίβει την παιδική χαρά και να θεωρεί ακατανόητο το παιδικό λάθος. Ξέρει όμως να οιστρηλατεί στρατιώτες , ανθρώπους μυρμήγκια …που πεθαίνουν στο γραφείο από υπερβολική εργασία .

Είναι γροθιά στην νοοτροπία που απαιτεί απ’ τα παιδιά να είναι συνειδητοποιημένοι ενήλικες με «όλα τα απαραίτητα» για μια επιτυχημένη καριέρα, τις ξένες γλώσσες στη μια τσέπη, το άριστα στην άλλη, τον αθλητισμό στην από κάτω και τη μουσική πιο κει…Ένα χαστούκι στο αδιέξοδο της προκάτ επιτυχίας. Κι είναι τα εύσημα στον εκπαιδευτικό που δείχνει το δρόμο ώστε οι μικροί ή οι μεγάλοι μαθητές του να χαίρονται τη μάθηση και να αναζητούν «τη δική τους φωνή».

Στον εκπαιδευτικό που δείχνει το δρόμο προς την αναζήτηση της προσωπικής άρα και της κοινωνικής αλήθειας .

* Γράφει: Η Θεοδοσία Δασκαλάκη, φιλόλογος – δημοσιογράφος.