Ἡ χειροτονία τοῦ Ροδίου Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Τυάνων κ. Φανουρίου

Rodiaki NewsRoom

Τό Σάββατον, 14ην Ἰουνίου 2025, ἡμέραν ἀποδόσεως τῆς ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς, εἰς τόν ἱερόν ναόν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου τοῦ ἐν Σαμπεζύ τῆς Γενεύης Ὀρθοδόξου Κέντρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἐτελέσθη μέ τήν δέουσαν ἐκκλησιαστικήν τάξιν ἡ εἰς ἐπίσκοπον χειροτονία τοῦ Θεοφιλεστάτου ἐψηφισμένου Ἐπισκόπου τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης ἐπισκοπῆς Τυάνων κ. Φανουρίου.

Συλλειτουργοί τοῦ προεξάρχοντος ἀρχιερέως, Σεβ. Μητροπολίτου Ἑλβετίας κ. Μαξίμου, ἦσαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Βελγίου Ἀθηναγόρας, Ρόδου κ. Κύριλλος, Ἰταλίας κ. Πολύκαρπος, Νουβίας κ. Σάββας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, Ἄρτης κ. Καλλίνικος καί ὁ Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Ὀλύμπου κ. Κύριλλος. Τῆς Θείας Λειτουργίας μετέσχον Ἱερεῖς καί Διάκονοι ἐκ τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων Ἑλβετίας, Βελγίου καί Ρόδου καί ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Μετά τό πέρας τῆς Δοξολογίας, ὁ ἐψηφισμένος Ἐπίσκοπος Τυάνων ἀνέγνωσεν ἐνώπιον τῶν Ἀρχιερέων, τοῦ ἱεροῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ, κατά τήν τάξιν, τήν Ὁμολογίαν τῆς πίστεως.

Πρό τῆς χειροτονίας ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης ἡμῶν, Μητροπολίτης Ἑλβετίας κ. Μάξιμος, ἀπηύθυνε πρός τόν χειροτονούμενον τήν δέουσαν προσλαλιάν όπου μεταξύ άλλων είπε προς τον εψηφισμένο:

«Θεοφιλέστατε ἐψηφισμένε ἐπίσκοπε Τυάνων καί λίαν ἀγαπητέ μου Φανούριε

Κατά τήν ἔναρξιν τῆς ταπεινῆς ποιμαντορίας μου, πρό ἑπτά ἐτῶν, εὑρέθην ἐνώπιον ἐπειγουσῶν καί πιεστικῶν ἀναγκῶν, ἐξ ὧν μία ἦτο ἡ ἄμεσος ἐξεύρεσις εὐλαβοῦς περιοδεύοντος ἱερέως ἱεραποστολικῶν φρονημάτων πρός κάλυψιν τῶν λειτουργικῶν καί ποιμαντικῶν ἀναγκῶν τριῶν ἀπομεμακρυσμένων ἀπό τῆς Γενεύης ἐνοριῶν (Βέρνης, Ὄλτεν καί Λουγκάνου), μή δυναμένων νά βαστάσουν τήν μισθοδοσίαν τακτικοῦ ἐφημερίου, ἐξυπηρετηθεισῶν ἐπί εἰκοσιπενταετίαν ὑπό τῆς ἐμῆς ἐλαχιστότητος. Προνοίᾳ Θεοῦ, ἡ ἔναρξις τῆς ἐπισκοπικῆς διακονίας τῆς ἐλαχιστότητός μου συνέπεσε χρονικῶς πρός τήν προτάσει καί ἀδείᾳ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ρόδου κυρίου Κυρίλλου ἐγγραφήν σου ὡς μεταπτυχιακοῦ φοιτητοῦ εἰς τό Ἰνστιτοῦτον Μεταπτυχιακῶν Σπουδῶν Ὀρθοδόξου Θεολογίας τοῦ Ὀρθοδόξου Κέντρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Παρακληθείς διά προσφοράν ἐπικουρίας πρός τήν τοπικήν Ἐκκλησίαν καί ἀποδεχθείς τήν κλῆσιν, παρέσχες ὄχι μόνον χεῖρα βοηθείας, ἀλλ᾽ ἀνηλώθης εἰς τήν διακονίαν Αὐτῆς, ἀναλαβών, πλήν τῶν λειτουργικῶν καί ποιμαντικῶν εὐθυνῶν τῶν ὡς ἄνω ἐνοριῶν, καί ἄλλας σημαντικάς διακονίας, αἱ ὁποῖαι ἐπέτρεψαν νά διαπιστώσω ὅτι τά ὅσα καλά καί εὔφημα σέ συνώδευον ἦσαν ἀληθῆ.

Ἡ βαθμιαία ἔνταξις καί ἀποτελεσματική ἀνάμειξίς σου καί εἰς τάς διοικητικάς ὑπηρεσίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ἔπεισαν ὅτι θά ἦτο ἐπωφελές νά ἐνταχθῇς καί ἐπισήμως εἰς τόν περί ἐμέ ἱερόν κλῆρον. Ἡ ὁλοπρόθυμος συγκατάθεσις τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ρόδου κ. Κυρίλλου ὡδήγησεν εἰς τήν ἀπόσπασίν σου ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ρόδου εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Ἑλβετίας. Οὕτως, ὁμοῦ καί μετά ἄλλων χειροτονηθέντων, ἐν τῷ μεταξύ, ἐκλεκτῶν νέων, συνεκροτήσατε τήν νέαν δυναμικήν καί φερέλπιδα γενεάν κληρικῶν, διακονούντων ἤδη καί διαπρεπόντων εἰς ἐνοριακάς ἤ διοικητικάς θέσεις τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ἡ κατά μῆνα Ἰούνιον τοῦ ἔτους 2020 ἀνύψωσίς σου εἰς τήν ὑπεύθυνον θέσιν τοῦ Πρωτοσυγκέλλου ἦτο ἡ φυσική καί ἀναμενομένη πορεία ἑνός ἐναρέτου ἱερομονάχου, ἐγνωσμένου προσωπικοῦ καί ἱερατικοῦ ἤθους καί ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος καί ἐμφόρτου ταλάντων. Τό ἴδιον ἔτος ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ὁ προσκυνητός ἡμῶν Αὐθέντης καί Δεσπότης, σοί ἀπένειμε τό ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.

Ὡς βοηθός ἐπίσκοπος παρά τῷ νῦν προσαγορεύοντί σε κυριάρχῃ Μητροπολίτῃ σου θά διακονήσῆς, ἀποφάσει τῆς Ἐκκλησίας, τήν καθ᾽ ἡμᾶς Ἱεράν Μητρόπολιν, ἕδραν ἔχων τήν πολυάνθρωπον καί δυναμικήν ἐνορίαν τῆς μεγάλης πόλεως τῆς Ζυρίχης, ὑπό τήν σκέπην καί εὐλογίαν τοῦ μεγαλομάρτυρος Ἁγίου Δημητρίου τοῦ μυροβλύτου. Τό ἔργον μέγα καί ὁθερισμός πολύς. Γνωρίζεις ὅσον ἐλάχιστοι τήν ἔκτασιν τῶν πρός ἐπίλυσιν ζητημάτων. Ἔχεις τήν χάριν τοῦ χορηγοῦ παντός ἀγαθοῦ Θεοῦ, ἔχεις τάς θεοπειθεῖς εὐχάς τοῦ Πατριάρχου ἡμῶν, ἔχεις τήν εὐλογίαν καί τήν στήριξιν τοῦ Μητροπολίτου σου, ἔχεις τήν ἀφοσίωσιν τοῦἱεροῦ κλήρου, ὅλως δέ ἰδιαιτέρως τοῦ ἐν τῇ ἐνορίᾳ τῆς Ζυρίχης διακονοῦντος, ἔχεις τήν ἀγάπην τοῦ χριστωνύμου λαοῦ τοῦ Θεοῦ τῆς περιοχῆς.

Λοιπόν, "θάρσει, ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε,... καὶ Κύριος ὁ συμπορευόμενος μετὰ σοῦ οὐκ ἀνήσει σε, οὐδὲ μή σε ἐγκαταλίπῃ· μὴ φοβοῦ μηδὲ δειλία».

Κατά την αντιφώνησή του ο προς χειροτονία εψηφισμένος μεταξύ άλλων είπε:

«Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Πανοσιολογιώτατοι, Αἰδεσιμολογιώτατοι, Ἱερολογιώτατοι,

Ἐξοχωτάτη Κυρία Πρέσβυ,

Ἐξοχώτατε Κύριε Πρέσβυ,

Ἐντιμότατε Κύριε Βουλευτά,

Ἐντιμότατε Κύριε Γενικέ Πρόξενε,

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας,

Χριστώνυμε λαέ,

Τήν 29ην Ἰουνίου 2018, ἡμέραν τῆς ἀφίξεώς μου εἰς Γενεύην ὡς μεταπτυχιακοῦ φοιτητοῦ καί ἡμέραν τῆς πανηγύρεως τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τούτου, περιδεής εἰσῆλθα εἰς τό Ἅγιον Βῆμα, ὅπου συνήντησα τό πρῶτον τόν πρωτοσύγκελλον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἑλβετίας ἀρχιμανδρίτην Μάξιμον. Ἀδυνατοῦσα νά φαντασθῶ ὅτι μετά ἀπό ἕνδεκα μόλις ἡμέρας, ὁ ἀφανής ἐργάτης τοῦ τοπικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἀμπελῶνος, θά ἐξελέγετο Μητροπολίτης τῆς Ἱερᾶς ταύτης Μητροπόλεως καί ὁ ὁμιλῶν, ὑπείκων εἰς τήν κλητικήν φωνήν αὐτοῦ, θά καθιστάμην ὁ Πρωτοσύγκελλός του, διαδεχόμενος αὐτόν καί εἰς τήν διακονίαν τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐπί εἰκοσιπενταετίαν ὅλην ἐξυπηρετηθεισῶν ἐνοριῶν.

Σεβασμιώτατε Δέσποτα καί Κυριάρχα μου, Μητροπολῖτα Ἑλβετίας κύριε Μάξιμε,

Ἡ ἐνισχυτική διαβεβαίωσις τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ρόδου κ. Κυρίλλου, τήν ὁποίαν ὡς εὐχήν καί εὐλογίαν ἔλαβον πρό τῆς ἀναχωρήσεώς μου ἐκ τῆς παναγιοσκεπάστου καί ἀγγελοφυλάκτου νήσου τοῦ Ἁγίου Φανουρίου, εὗρε πλήρη καί ἀπόλυτον ἐφαρμογήν. Ὄντως, ὁ χῶρος αὐτός τῶν μεταπτυχιακῶν σπουδῶν θά ἦτο καί πεδίον ἐκκλησιαστικῆς διακονίας, λειτουργικῆς προσφορᾶς καί ποιμαντικῆς δράσεως, καί μάλιστα εἰς καιρούς ἀλλαγῶν καί ἀνακατατάξεων. Ἤκουσα τῆς φωνῆς σας καί, εὐμενεῖ συγκαταθέσει τοῦ πολυσεβάστου μου Μητροπολίτου Ρόδου, ἐνετάχθην κατ᾽ ἀπόσπασιν εἰς τόν ἱερόν κλῆρον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἑλβετίας. Τά καθήκοντα, τά ὁποῖα μοῦ ἀνεθέσατε μοί ἐπέτρεψαν νά γνωρίσω τήν χώραν ἀπό ἄκρου εἰς ἄκρον, νά ἔλθω εἰς ἐπικοινωνίαν μετά τοῦ λογικοῦ ποιμνίου ὅλων τῶν ἐνοριῶν καί μάλιστα μετά τῆς μεγάλης ἐκείνης μερίδος τῶν ἀφιχθέντων ἐνταῦθα κατά τήν τελευταίαν δεκαετίαν.

Πλησίον σας ἔμαθον πολλά. Μέγιστον πάντων τῶν διδαγμάτων εἶναι ἡ ἄνευ θορύβου καί προβολῆς ἐργασία εἰς τόν θεοφύτευτον ἀμπελῶνα καί ἡ ταπεινή προσφορά τῆς διακονίας. Τό διδάσκετε εἰς ὑμᾶς, διότι σεῖς τό ἐφαρμόσατε καί τό ἐφαρμόζετε.

Πλησίον σας ἐβίωσα τήν ἐν ἐλευθερίᾳ ἐκκλησιαστικήν ἐργασίαν. Σᾶς προσέφερα τήν ἀφοσίωσιν καί μοῦ προσφέρατε τήν εμπιστοσύνη Σας.

Πλησίον σας εἶδον καί βλέπω τήν βαθεῖαν πίστιν εἰς τόν Θεόν, τήν ἐμπιστοσύνην εἰς τό ἅγιον θέλημά Του, τήν ἀφοσίωσιν πρός τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν, τόν σεβασμόν πρός τό πρόσωπον τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

Πλησίον σας ἐδιδάχθην καί διδάσκομαι τήν ὑπομονήν εἰς τήν δοκιμασίαν, τήν ψυχραιμίαν εἰς τό πρόβλημα, τήν ἠρεμίαν εἰς τήν καθ᾽ ἡμέραν μέριμναν, τήν δύναμιν εἰς τήν ἐργασίαν, τό ἀγέρωχον εἰς τήν λειτουργικήν πρᾶξιν, τήν ἀπαίτησιν εἰς τήν ἐφαρμογήν τῆς τυπικῆς τάξεως, τήν ἀγωνίαν διά τήν στελέχωσιν τοῦ ἱεροῦ κλῆρου, τόν κόπον εἰς τήν κατά Χριστόν κατάρτισιν τοῦ ἐμπεπιστευμένου ἡμῖν λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Οὐχί ἐξ ἁπλοῦ ἔθους, ἀλλ᾽ ἐξ ἀνάγκης ψυχῆς, στρέφω ἐν τῇ ἡμέρᾳ καί ὥρᾳ ταύτῃ νοῦν καί καρδίαν εἴς τινα πρόσωπα, ἀρρήκτως συνδεδεμένα μέ τήν ζωήν καί τήν ἐκκλησιαστικήν διακονίαν μου.

Ἐν πρώτοις, πρός τούς εὐλαβεῖς, στοργικούς καί γλυκυτάτους γονεῖς μου Ἀνέστη καί Χρυσή, οἱ ὁποῖοι μέ τόν μόχθον τῶν τιμίων χειρῶν των ἀνέθρεψαν τά τέκνα αυτών Παναγιώτα, Σταύρο και έμε, μέσα από στερήσεις καί δοκιμασίες. Άπαντες παραμένουμε ὀφειλέτες μυρίων καί δυσμυρίων ταλάντων εὐγνωμοσύνης πρός αὐτούς.

Κατ᾽ ὀφειλήν μνημονεύω τοῦ ὀνόματος τοῦ πολιοῦ Μητροπολίτου πρῴην Γάνου καί Χώρας κυρίου Ἀμφιλοχίου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὁ μυσταγωγός καί ποδηγέτης μου εἰς τόν δόλιχον τῆς ἰσαγγέλου πολιτείας, ἤτοι τοῦ μοναχικοῦ βίου. Ἐνετάχθην εἰς τήν ὑπ᾽ αὐτοῦ μοναστικήν ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ταξιάρχου Μιχαήλ τοῦ Θάρρι. Εν τω προσώπο του ενταύθα παρευρισκομένου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νουβίας κ. Σάββα, αδελφού της κοινής μονής της μετανοίας μας να χαιρετίζω και εναγκαλίζομαι άπασα την αδελφότητα της Μονής παλαιούς και νέους αδελφούς.

Τόσον τήν μέριμναν τῆς ἀποπερατώσεως τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως εἰς τήν ἐν Ἁγίῳ Ὄρει περίπυστον Ἀθωνιάδα ἐκκλησιαστικήν Ἀκαδημίαν, ὅσον καί τήν ὑποστήριξιν τῆς φοιτήσεως εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀνέλαβε προθύμως ὁ τότε ποιμενάρχης τοῦ τόπου μου Μητροπολίτης Ρόδου Ἀπόστολος, ὁ Διμέλης. Προτροπῇ αὐτοῦ συνεδέθην πνευματικῶς, κατά τά ἔτη τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ σπουδῶν μου, μετά τοῦ πνευματικοῦ υἱοῦ του, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μιλήτου κ. Ἀποστόλου, καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολυτρίας. Μέ τήν συμμαρτυρίαν τοῦ πολυσεβάστου ἁγίου Μιλήτου, ὁ Ρόδου Ἀπόστολος μοί ἔδωκε τούς δύο πρώτους βαθμούς τῆς ἱερωσύνης. Τῆς πατρικῆς ἀγάπης καί τῆς πρός ἐμέ στοργῆς ἀμφοτέρων μνησθείη Κύριος ὁ Θεός.

Τήν πρός ἐμέ εὔνοιαν τῆς τοπικῆς κατά Ρόδον Ἐκκλησίας συνήντησα ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἀπό εἰκοσαετίαν καί πλέον εὐκλεῶς ἀρχιερατεύοντος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ρόδου κ. Κυρίλλου τοῦ Κρητός, διά τῶν χειρῶν τοῦ ὁποίου ἔλαβον τό ὀφφίκιον τοῦ ἀρχιμανδρίτου. Ὁ κόπος, τόν ὁποῖον ἀνέλαβε νά ἔλθῃ εἰς Γενεύην μετά τοῦ ἐκλεκτοῦ βοηθοῦ του, ἁγίου Ὀλύμπου κ. Κυρίλλου, καί παραστῇ εἰς τήν χειροτονίαν μου ἀποτελεῖ ἀψευδῆ μάρτυρα τῆς πατρικῆς ἀγάπης αὐτοῦ, πιστοποιηθείσης, ἄλλως τε, καί διά τῆς προτροπῆς αὐτοῦ ὅπως ἔλθω εἰς Ἑλβετίαν διά σπουδάς καί ὅπως, ἐν συνεχείᾳ, ὑπηρετήσω κατ᾽ ἀπόσπασιν ἐνταῦθα. Ὁ πρός αὐτόν σεβασμός παραμένει ἰσόβιος.

Ἡ παρουσία σήμερον πλησίον μου καί τοῦ ἐπιστηθίου φίλου μου καί φιλτάτου ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ πατρός Μιχαήλ Κρητικοῦ τοῦ Ροδίου ἀποτελεῖ δι᾽ ἐμέ αἰτίαν χαρᾶς καί συγκινήσεως. Εἰς τό πρόσωπόν του βλέπω σύμπαντα τόν εὐλαβῆ καί εὐγενῆ ἱερόν κλῆρον τῆς νήσου μας. Ὁ ἐπιστηριγμός του κατά τήν μακράν καί ἀνέφελον περίοδον τῆς φιλίας μας ὑπῆρξε πάντοτε βακτηρία δι᾽ ἐμέ. Αὐτός καί ἡ οἰκογένειά του θά διατηροῦν πάντοτε μίαν προνομιακήν θέσιν εἰς τό κειμηλιαρχεῖον τῆς καρδίας μου.

Συνεργοί εἰς τό ἔργον τῆς Ἐκκλησία εἶναι καί οἱ λαϊκοί εὐλαβεῖς πιστοί, οἱ ὁποῖοι βαστάζουν τό βάρος τῶν πρακτικῶν ἀναγκῶν τῶν ἐνοριῶν. Εὐχαριστῶ ὅλους ἐκ βάθους καρδίας όσους ευρέθησαν κοντά μου κατά την εν Ρόδω παρουσία μου εις τας ενορίας Αγίας Μαρίνης Απολακκιάς, Αναλήψεως του Κυρίου πόλεως Ρόδου και Αγίου Ιωάννου του θεολόγου Βατίου νοτίας Ρόδου.

Ιδιαίτερο χαιρετισμό απευθήνω προς τους κατοίκους των δυο χωριών μου που μεγάλωσα στην Ρόδο την Μαλώνα και τα Μάσσαρι, στους φίλους και συμμαθητές των σχολικών μου χρόνων.

Στους ανθρώπους που επίστεψαν σε ότι σημαντικό ξεκίνησα να πραγματοποιήσω εις τας ως άνω ενορίας των. Στους ανθρώπους που ο καλός Θεός απέστειλε ως αγγέλους κατά την περίοδο των αγωνιών μου. Αντίδωρο πολλών ευχαριστιών η παντοτινή προσευχή μου δι′ αυτούς και τας οικεγενείας των.

Εις τα εν Ελβετία, προσβλέπω εἰς τήν ἀγαστήν συνεργασίαν με τα εκκλησιαστικά συμβούλια, τόσον εἰς τήν Ζυρίχην ὅσον καί εἰς ὅσας ἄλλας περιοχάς, τῶν ὁποίων ἡ ἔμφρων κρίσις σας μοί ἀναθέσει τήν ἐποπτείαν.

Ἀφῆκα εἰς τέλος τόν Πρῶτον τῶν Πρώτων τῆς ὑπό τόν οὐρανόν Ὀρθοδοξίας, τόν προσκυνητόν ἡμῶν Αὐθέντην καί Δεσπότην, τήν Αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα, τόν Οἰκουμενικόν ἡμῶν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον, τόν μετά Θεόν εὐεργέτην ἡμῶν Τί αὐτῷ δῶρον προσάξω τῆς εὐχαριστίας, ἀνθ᾽ ὧνπερ παρ᾽ Αὐτῷ ἀπήλαυσα καί ἀπολαύω; Εὐτελές ἀντίδωρον τῆς εὐχαριστίας καί τῆς εὐγνωμοσύνης μου προσάγω τήν βαθεῖαν ἀφοσίωσιν, τήν ὑπακοήν καί τόν σεβασμόν. Ὁ Ἀρχιποίμην καί Πρωθαλιεύς Χριστός δωρῆται αὐτῷ ἔτη πολλά καί ἀγακλεῆ.

Καί ταῦτα μέν, Σεβασμιώτατε Κυριάρχα μου, οὗτως ἔχει. "Τῷ δέ μόνῳ σοφῷ Θεῷ σωτῆρι ἡμῶν, δόξα καί μεγαλωσύνη, κράτος καί ἐξουσία καί νῦν καί εἰς πάντας τούς αἰῶνας· ἀμήν».

Περατωθεισῶν τῶν ὁμιλιῶν, ἐτελέσθη ἡ εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονία. Κατά τήν ἔνδυσιν τοῦ νέου ἐπισκόπου τό πλῆθος τοῦ κόσμου, τό ὁποῖον εἶχε κατακλύσει τόν ἱερόν ναόν, ἀνεφώνησε τό «ἄξιος».

Πρό τῆς Ἀπόλύσεως ὁ Μητροπολίτης Ἑλβετίας ἐπέδωκε εἰς τόν νεοχειροτονηθέντα Βοηθόν Ἐπίσκοπόν του τήν μίτραν καί τήν ποιμαντορικήν ράβδον, καί, ἐν συνεχείᾳ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Τυάνων κ. Φανούριος ἀπό τοῦ ἀρχιερατικοῦ θρόνου ἔκαμε τήν Ἀπόλυσιν τῆς Θείας Λειτουργίας καί διένειμε τό ἀντίδωρον, καθώς καί ἀναμνηστικήν εὐλογίαν εἰς ὅλους τούς παρισταμένους πιστούς, τούς προσελθόντας ἐκ Γενεύης, Ζυρίχης, Βασιλείας, Λουγκάνου, St. Gallen καί Ρόδου.

Μετά τήν δεξίωσιν, ἠκολούθησεν ἑόρτιον γεῦμα εἰς τούς χώρου τοῦ ᾽Ορθοδόξου Κέντρου.

Παρέστησαν ἡ ἐξοχ. κα Αἰκατερίνη Σιμοπούλου, Πρέσβυς τῆς Ἐλλάδος ἐν Ἑλβετίᾳ μετά τοῦ συζύγου αὐτῆς ἐξοχ. κ. Ἀριστείδου Σάνδη, πρέσβεως ἐ.τ., ὁ ἐντιμ. κ. Ἀλέξανδρος Γεννηματᾶς, Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐν Γενεύῃ, ὁ ἐντιμ. κ. Βασίλειος Ὑψηλάντης, βουλευτής Δωδεκανήσου, Ἄρχοντες ὀφφικιάλιοι τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, πρόεδροι ὁμογενειακῶν φορέων καί μεγάλος ἀριθμός προσκεκλημένων.