Χ-Men: Τα χρόνια της αθωότητας...

Μετά τους ''Πειρατές της Καραϊβικής'' το δεύτερο ουσιαστικά μεγάλο blockbuster του καλοκαιριού κάνει πρεμιέρα στην χώρα μας. Πριν οι Τσαρλς Ξαβιέ και Έρικ Λενσέρ πάρουν τα ονόματα Professor X και Magneto ήταν κολλητοί φίλοι. Ύστερα όλα άλλαξαν...

Γράφει ο Δημήτρης Χαλιώτης

Μόλις τρεις πρεμιέρες και τέσσερις επανεκδόσεις περιλαμβάνει η νέα κινηματογραφική εβδομάδα, που ωστόσο κρύβει... ''θησαυρούς''. Τόσο το mainstream κοινό ανυπομονεί για την πρεμιέρα των νέων X-Men, όσο και οι πιο υποψιασμένοι σινεφίλ μπορούν να βρουν την ταινία που τους ταιριάζει στο κουαρτέτο των εξαιρετικά ενδιαφέρουσων επανεκδόσεων. Μη χάσετε με τίποτα τη ''Συνοικία το Όνειρο'' στην αποκατεστημένη της κόπια και την ''Επαναστατημένη Γενιά'' που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα το 1969 στις Κάννες!

Εν αρχή όμως... το blockbuster made in Hollywood! Ακόμα μία ταινία στο επιτυχημένο franchise των Χ-Men. Αυτή τη φορά το δημιουργικό team γυρίζει τον χρόνο πίσω και στο στόχαστρο της νέας ταινίας βρίσκεται το δίδυμο Professor X και Magneto στην... τρυφερή του νιότη! Το X-Men H Πρώτη Γενιά διηγείται την ιστορία των δύο μετέπειτα θανάσιμων εχθρών, όταν -κολλητοί φίλοι ακόμα - ανακάλυπταν τις δυνάμεις τους. Τότε δούλευαν μαζί - αλλά και με άλλους μεταλλαγμένους - για να σταματήσουν τη μεγαλύτερη απειλή που είχε γνωρίσει ποτέ ο κόσμος. Στην πορεία όμως, δημιουργήθηκε μια ρήξη ανάμεσά τους, που οδήγησε στον αιώνιο πόλεμο μεταξύ της Αδελφότητας του Magneto και των X-Men του Professor X. Ένα ριζικά ανανεωμένο cast με προεξάρχοντες τους ανερχόμενους James McAvoy και Michael Fassbender δίνει το ''παρών'' σε αυτο το κινηματογραφικό prequel της σειράς, που διαθέτει όλα τα απαραίτητα στοιχεία ενός blockbuster (160 εκ. δολάρια προϋπολογισμός), χωρίζει κλασικά τον κόσμο σε ''καλούς'' και ''κακούς'', αλλά αν ξεπεράσεις τις όποιες αναμενόμενες ιδεοληψίες, αποτελεί μία σίγουρη επιλογή για μία χαλαρή βραδιά είτε σε ένα άρτιο εξοπλισμένο multiplex αγκαλιά με έναν κουβά ποπ κορν, είτε κάτω από τα αστέρια σε ένα θερινό σινεμά παρέα με μια παγωμένη μπύρα...

Από το κοσμοπολίτικο Μπέβερλι Χιλς σε μία ταπεινή μεξικάνικη συνοικία του Λος ʼντζελες... Εξου και ο τίτλος της ταινίας ''From Prada to Nada''... Αυτό το ''δράμα'' βιώνουν οι δύο καλομαθημένες αδελφές, Νόρα και Μέρι, που μετά τον θάνατο του πατέρα τους αναγκάζονται να μετακομίσουν από τη βίλα τους στο Μπέβερλι Χιλς στο φτωχικό της θείας τους σε ένα μεξικάνικο γκέτο του LA. Χωρίς να μιλάνε λέξη ισπανικά, τα δύο κορίτσια θα πρέπει να προσαρμοστούν στο νέο τους περιβάλλον, να αποχωριστούν τη BMW τους για το λεωφορείο και να εξοικειωθούν με την κουλτούρα που τόσο καιρό απαρνούνταν. Στην πορεία όμως θα ανακαλύψουν τον έρωτα, την αληθινή σημασία της οικογένειας και ότι τα Prada δεν έχουν καμία απολύτως αξία, αν στη ζωή σου δεν υπάρχει αγάπη... Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι τρεις (διότι ένας δεν είναι ποτέ αρκετός για τέτοιες υπερπαραγωγές!) σεναριογράφοι της ταινίας που διασκευάζουν εξαιρετικά ελεύθερα το ''Λογική και Ευαισθησία'' της Jane Austin έχουν σοβαρό πρόβλημα στη σχέση τους με την... πρωτοτυπία.

Με δύναμη από τα... '80s! Η Walt Disney εκτός από τις μεγάλες παραγωγές κάνει και τις... αρπαχτές της! Στις τελευταίες ανήκει η εφηβική (μετα-σχολική) κομεντί ''Ο Χορός των Αποφοίτων'', όπου η αριστούχος του σχολείου Νόβα Πρέσκοτ θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον ''΄ταραξία'' του σχολείου, Τζέσι Ρίχτερ, για να διοργανωθεί ο καλύτερος ever χορός αποφοίτων. Και ναι., θα ερωτευτούν! Ανατρίχιασα...

Πάμε στις επανεκδόσεις, που σίγουρα έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον και κλασικά μας σώζουν κάθε καλοκαίρι!

Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από μία ταινία - σταθμό του ελληνικού σινεμά. Η ''Συνοικία το Όνειρο'' του Αλέκου Αλεξανδράκη είναι ένα πραγματικό κινηματογραφικό διαμάντι στα χνάρια του ιταλικού νεορεαλισμού, έντονα φορτισμένο πολιτικά σε μία άκρως ταραγμένη εποχή για τη δημοκρατία και την ελευθερία στην Ελλάδα. Για πρώτη ίσως φορά ο Αλέκος Αλεξανδράκης, από την καρέκλα του σκηνοθέτη, αποκαλύπτει μία Ελλάδα μακριά από την ωραιοποιημένη της, τουριστική εκδοχή. Μία Ελλάδα της φτωχολογιάς, του μόχθου και του μεροκάματου. Γυρισμένη στα ʼνω Πετράλωνα η ταινία έφυγε σκανδαλωδώς από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1961 με μόλις 2 βραβεία (και αυτά όχι πρωτεύοντα, Φωτογραφίας και Β' Ανδρικού Ρόλου), λογοκρίθηκε και κατηγορήθηκε από τον υφυπουργό Τύπου της ΕΡΕ ότι δυσφημεί την εικόνα της χώρας. Η πρώτη προβολή της ταινίας έγινε με επεισόδια, καθώς η αστυνομία αποπειράθηκε να εμποδίσει την είσοδο του κοινού στον κινηματογράφο και η παρακολούθηση της ουσιαστικά κατέληξε να είναι πράξη αντίστασης. Η ταινία δεν προβλήθηκε στις επαρχιακές πόλεις -ειδικά στις "εθνικά ευαίσθητες περιοχές" εκδόθηκε αυστηρή διαταγή απαγόρευσης- παρά μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα... 50 χρόνια μετά η αποκαταστημένη και μη λογοκριμένη κόπια προβάλλεται επιτέλους για το ευρύ κοινό στον κινηματογράφο ''Ζέφυρο'' στα ʼνω Πετράλωνα, εκεί που γυρίστηκε... Ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Μάνος Κατράκης, η Αλίκη Γεωργούλη, η Σαπφώ Νοταρά, η Αλέκα Παϊζη σε ερμηνείες μακριά από τις ''καρικατούρες'' του ελληνικού εμπορικού κινηματογράφου (ή αλλιώς της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά!).

Η ταινία που απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών το 1969 έγραψε τη δική της ιστορία στα κινηματογραφικά χρονικά σπάζοντας τα ταμπού του καθωσπρεπεισμού και φέρνοντας στο προσκήνιο μία νέα, αντισυμβατική γενιά. Το ''Επαναστατημένη Γενιά'', έντονα επηρεασμένο από το αριστούργημα του Ζαν Βιγκό ''Διαγωγή Μηδέν'', παραγωγής 1933, αποτελεί μια σάτιρα με μαύρο χιούμορ της δύσκολης σχολικής ζωής στα αγγλικά δημόσια κολέγια αλλά και εκφράζει την απελπισία αυτών που θέλουν να αλλάξουν την κοινωνία προς το καλύτερο. Προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις, προβλήθηκε λογοκριμένη στην Ελλάδα εξαιτίας της Χούντας, αλλά αιχμαλώτισε μαγικά το πνεύμα της εποχής, που χαρακτηρίστηκε από τις μεγάλες μαθητικές και φοιτητικές εξεγέρσεις. Ο νεαρός πρωταγωνιστής της ταινίας Μάκολμ ΜακΝτάουελ κέρδισε τότε την προσοχή του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, που λίγα χρόνια αργότερα του χάρισε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο ''Κουρδιστό Πορτοκάλι'' που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό.

Στα χνάρια του Ζακ Τατί και του Τσάρλι Τσάπλιν ο Πιερ Ετέξ γύρισε το 1965 μία σπουδαία ταινία του γαλλικού σινεμά. Το ''Γιο γιο'' ήταν υποψήφιο για τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. ''Μόλις είδα το Yoyo στο Παρίσι και αν με ρωτήσει κάποιος εάν μου αρέσει θα απαντούσα: είναι μια όμορφη ταινία στην οποία αγάπησα κάθε πλάνο και κάθε ιδέα και που μου έμαθε πολλά για το σινεμά.'' έγραψε ο Φρανσουά Τριφό. O Γιογιο είναι δισεκατομμυριούχος o οποίος, αν και έχει όλα όσα κάποιος μπορεί να φανταστεί και ζει σε ένα υπέροχο τεράστιο κάστρο, δεν είναι ευτυχισμένος. Ερωτεύεται μια όμορφη χορεύτρια ενός τσίρκου αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να είναι μαζί. Η κατάρρευση στο χρηματιστήριο έχει αποτέλεσμα την πτώχευσή του και έτσι είναι πια ελεύθερος να ακολουθήσει το τσίρκο και να βρει την αγαπημένη του...

Αναμφισβήτητα μία από τις καλύτερες κινηματογραφικές κωμωδίες όλων των εποχών με πρωταγωνιστή τον μετρ του είδους. Ο Πίτερ Σέλερς δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο απολαυστικό ''Πάρτυ'' του Μπλέικ Έντουαρτνς, που θα σας κάνει να κλαίτε από τα γέλια. Ο κορυφαίος κωμικός υποδύεται τον αφελή Ινδό hrundi V. Bakshi, έναν άσημο ηθοποιό, που, μετά από ένα τραγικό λάθος στα γυρίσματα, απολύεται από την ταινία που εργαζόταν. Λόγω ενός μπλεξίματος στις λίστες του βοηθού παραγωγής, καλείται στο - υψηλών προσκεκλημένων - πάρτι του μεγαλοπαράγοντα των studios. Εκεί, με τη συμβολή ενός μεθυσμένου σερβιτόρου, ενός υστερικού μπάτλερ κι ενός ελέφαντα (!!!) καταφέρνει να προκαλέσει το απόλυτο χάος...