Τι σχέση έχουν ο Τσιτσάνης και ο Γούντι ʼλεν;

Μπορεί το Μουσείο Τσιτσάνη να βρίσκεται ακόμα στα χαρτιά, ωστόσο, μια πρόταση από την άλλη άκρη του Ατλαντικού για δικαιώματα μουσικής του μεγαλύτερου έλληνα δημιουργού του λαϊκού τραγουδιού, έχει προκαλέσει μια ευχάριστη αναστάτωση.

Μπορεί το Μουσείο Τσιτσάνη να βρίσκεται ακόμα στα χαρτιά, καθώς η έλλειψη χώρου αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα για την λειτουργία του, παρά την προσωρινή του στέγαση στο Μύλο Ματσόπουλο, ωστόσο, μια πρόταση από την άλλη άκρη του Ατλαντικού για δικαιώματα μουσικής του μεγαλύτερου έλληνα δημιουργού του λαϊκού τραγουδιού Βασίλη Τσιτσάνη, έχει προκαλέσει εδώ τον τελευταίο καιρό μια μικρή ευχάριστη αναστάτωση στους υπεύθυνους του "Κέντρου Έρευνας - Μουσείο Τσιτσάνη" στα Τρίκαλα.

"Όλα ξεκίνησαν πριν ένα χρόνο περίπου όταν, με e-mail η γνωστή αμερικάνικη εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών Miramax Films, μας ζητούσε την άδεια για να χρησιμοποιήσει ένα ορχηστρικό κομμάτι του Τσιτσάνη στο ριμέικ της ταινίας του Γούντι ʼλεν "Ακαταμάχητη Αφροδίτη" λέει ο καλλιτεχνικός διευθυντής Στέλιος Καραγιώργος.

Και προσθέτει: "Σίγουρα μας ξάφνιασε μια τέτοια πρόταση από τους Αμερικανούς υπεύθυνους της εταιρείας, οι οποίοι όπως φάνηκε παρακάτω όταν διαβάσαμε το μήνυμα ζητούσαν, να έρθουν μέσα από την ιστοσελίδα του "Κέντρου Έρευνας - Μουσείο Τσιτσάνη" σε επαφή με τους δικαιούχους των πνευματικών δικαιωμάτων του Τσιτσάνη για να καταβάλλουν και τα αντίστοιχα ποσά αυτών των πνευματικών δικαιωμάτων".

Η ταινία "Ακαταμάχητη Αφροδίτη" βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1995 και χάρισε την ίδια χρονιά στη Μίρα Σορβίνο το 'Οσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.

Ενώ όπως λέει ο κ. Καραγιώργος, η μουσική του Τσιτσάνη που επιλέχθηκε την είχε ο ίδιος ο Γούντι ʼλεν στην προσωπική του δισκοθήκη.

Η βιογραφία του Τσιτσάνη

Σύμφωνα με στοιχεία της ιστοσελίδας για τον Βασίλη Τσιτσάνη, ο μεγαλύτερος Έλληνας δημιουργός του λαϊκού τραγουδιού γεννήθηκε στα Τρίκαλα από γονείς Ηπειρώτες.

Τσαρουχάς ο πατέρας του, είχε ένα μαντολίνο με το οποίο έπαιζε σχεδόν αποκλειστικά κλέφτικα τραγούδια της πατρίδας του. Αυτά ήταν τα πρώτα ακούσματα του μικρού Βασίλη μαζί με τις βυζαντινές ψαλμωδίες που άκουγε στην εκκλησία.

Στα 11 χρόνια του χάνει τον πατέρα του και μόνον τότε πέφτει στα χέρια του το μαντολίνο - το οποίο στο μεταξύ έχει μετατραπεί από κάποιον ντόπιο οργανοποιό σε μπουζούκι.

Στα γυμνασιακά του χρόνια στα Τρίκαλα μαθαίνει παράλληλα βιολί, συμμετέχοντας με αυτό σε τοπικές εκδηλώσεις. Το μπουζούκι όμως, αν και χωρίς κοινωνική καταξίωση στη μικρή τοπική κοινωνία, τραβάει περισσότερο το ενδιαφέρον του.

Τα πρώτα του τραγούδια τα γράφει σε ηλικία 15 χρονών. Στα τέλη του 1936 φεύγει από τα Τρίκαλα για την Αθήνα με σκοπό να σπουδάσει νομικά.

Για να συμπληρώσει τα έσοδά του δουλεύει παράλληλα σε ταβέρνες. Σε μια απ'αυτές γνωρίζει τον τραγουδιστή Δημήτρη Περδικόπουλο ο οποίος τον πηγαίνει σε μια δισκογραφική εταιρεία.

Ηχογραφεί για πρώτη φορά το 1937, αλλά το κύριο μέρος των προπολεμικών δίσκων του πραγματοποιείται τα επόμενα χρόνια.

Η "Αρχόντισσα" είναι το πιο γνωστό τραγούδι που ηχογραφεί τότε αλλά μαζί με αυτό βρίσκουν θέση στη δισκογραφία τραγούδια όπως τα "Να γιατί γυρνώ", "Γι 'αυτά τα μαύρα μάτια σου" και πολλά άλλα που ερμηνεύουν ο Στράτος Παγιουμτζής, ο Στελλάκης Περπινιάδης, ο Κερομύτης αλλά και ο Μάρκος Βαμβακάρης.

Με αυτά τα τραγούδια ο Τσιτσάνης εισήγαγε ένα νέο είδος Λαϊκού τραγουδιού το οποίο αποτείνεται στο πλατύτερο κοινό, σε αντίθεση με το ρεμπέτικο τραγούδι που ενδιαφέρει ένα περιορισμένο κύκλο ακροατών.

Μ' αυτά απαντά στην λογοκρισία της Μεταξικής δικτατορίας, η οποία απαγορεύει τόσο τα προϋπάρχοντα τραγούδια του ρεμπέτικου περιθωρίου όσο και τις εμφανείς ανατολίτικες μελωδίες.

Τα χρόνια της κατοχής τα περνά στη Θεσσαλονίκη, όπου δουλεύει σε διάφορα μαγαζιά. Αυτά τα χρόνια γράφει πολλά από τα τραγούδια που ηχογραφεί μετά τον πόλεμο όταν άνοιξαν ξανά τα εργοστάσια δίσκων.

"Αχάριστη", "Μπαξέ τσιφλίκι", "Τα πέριξ", "Νύχτες μαγικές", "Ζητιάνος της αγάπης", "Ντερμπεντέρισσα" και βέβαια τη "Συννεφιασμένη Κυριακή".