Οταν το Πανεπιστήμιο Αιγαίου “συνάντησε” τον Μέγα Αλέξανδρο

Γράφει ο αρχιτέκτονας μηχανικός Αγαπητός Ξάνθης Στα πλαίσια της αρμονικής συνεργασίας Πανεπιστημίου Αιγαίου και Δήμου Ρόδου, ξεκίνησαν και πάλι οι ανοιχτές διαλέξεις για το ροδιακό κοινό. Η θεματολογία η οποία αναπτύχθηκε στην εναρκτήρια ομιλία του φθινοπώρου στις 3 Νοεμβρίου στην αίθουσα του Ακταίον ήταν «Η πολιτική ομογενοποίησης του Μεγάλου Αλέξανδρου. Μαθήματα επίκαιρης πολιτικής σκέψης» από τον εξέχοντα επίκουρο καθηγητή κ. Σπύρο Συρόπουλο. Ξεφεύγοντας από την κλασσική προσέγγιση του θέματος, η οποία καταγράφει τον Μ. Αλέξανδρο ως στρατηλάτη-κατακτητή, εισβολέα και έλληνα, πανίσχυρο και πολεμάρχη, αποδόθηκε με περίσσια επιστημοσύνη η άλλη πλευρά του ήρωα, του πολιτικού επιστήμονα. Ο πατέρας του Φίλιππος κατόρθωσε να συνενώσει την Ελλάδα προσδίδοντας την βασική έννοια του κράτους. Ο «συνεχιστής» Αλέξανδρος απέδωσε την έννοια της εθνικής ταυτότητας με την υπερεθνική πολιτική ξεφεύγοντας από τα στενά όρια του κράτους. Ακολουθώντας τις διοικητικές τομές που είχε ήδη σχεδιάσει ο Δαρείος Α΄ στην Περσία, ο Μ. Αλέξανδρος επιχείρησε να προσφέρει ένα νέο μοντέλο διοίκησης διαχωρίζοντας το στρατό από την πολιτική εξουσία. Ήταν πράγματι μεγάλη καινοτομία σε επίπεδο διοίκησης να μπορείς τότε, να αντιληφθείς τη διάκριση των εξουσιών στη βάση της πλουραλιστικής πολιτικής. Αλλά και στον τομέα της δικαιοσύνης απέδωσε βαρύνουσα σημασία καλλιεργώντας την αξιοπιστία του συστήματος και του σεβασμού των προσώπων. Σε εκείνο πάντως που ξεχώρισε ήταν οι μεταρρυθμίσεις στην επιδίωξη για κοινή γλώσσα όλης της αυτοκρατορίας, κοινή θρησκεία χωρίς να «ξεριζώνει» τους πολιτισμούς που συναντούσε στο διάβα του και κοινό νόμισμα. Διακρίνουμε πόσο πολλά κοινά χαρακτηριστικά, ας μου επιτραπεί ο όρος, τα οποία υπάρχουν με το σημερινό πολιτικό σύστημα και κυρίως με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για αυτό είναι και Μεγάλος και επίκαιρος, γιατί το όραμά του και οι προτάσεις του υιοθετήθηκαν από τις επόμενες γενιές ως στοιχεία αναφοράς και δημοκρατικότητας. Έχει καταγραφεί στην ιστορία ως ΩΦΕΛΙΜΙΣΤΗΣ και όχι ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΗΣ. Ήταν ένα γνήσιος μακεδόνας που ήθελε ένα κόσμο δικαιότερο και με κοινό πολιτιστικό σημείο αναφοράς. Δεν υποτίμησε ποτέ τους υπηκόους του παρότι ο δάσκαλος του Αριστοτέλης τον προέτρεπε να φέρεται με βάρβαρα αισθήματα προς αυτούς. Ακριβώς, αυτή η μεγαλοπρέπεια του φάνηκε ότι ο ίδιος σεβάστηκε πολλά από τους Πέρσες, πρωτοπόρους στην διοίκηση και στις τέχνες της προ-εποχής του, και μάλιστα σκεπτόταν να εγκαταστήσει την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας στο κέντρο της, στην Περσία βλέποντας κεντροβαρικά τη διοίκηση και όχι συναισθηματικά. Ήταν υπερβατικός στην νόηση, αποκλίνων στη σκέψη, δημιουργικός στις οραματικές προθέσεις. Δεν ήταν μόνο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ, αλλά ήταν και ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟΣ και ΕΝΟΠΟΙΗΤΙΚΟΣ. Ας μάθουμε από αυτόν την μεγαλοσύνη του, θα ήταν πολύ χρήσιμη στις ημέρες μας… Ευχαριστούμε και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου που σε ημέρες χαλεπές, γκρίζες και μουντές προσέφερε και πάλι μια αχτίδα λάμψης, γνώσης και ψυχικής ανάτασης και ας μου συγχωρεθεί η ελεύθερη μεταφορά μιας εκπληκτικής ομιλίας.