Αστρονομική ανακάλυψη από μαθητή Λυκείου!

Ένας μαθητής λυκείου από το Στρασβούργο (ανατολική Γαλλία), 15 ετών, ο Νέιλ Ιμπάτα, συνυπέγραψε επιστημονική μελέτη αστροφυσικής, που ήδη δημοσίευσε η έγκυρη βρετανική επιθεώρηση Nature.

Ένας μαθητής λυκείου από το Στρασβούργο (ανατολική Γαλλία), 15 ετών, ο Νέιλ Ιμπάτα, συνυπέγραψε επιστημονική μελέτη αστροφυσικής, που ήδη δημοσίευσε η έγκυρη βρετανική επιθεώρηση Nature.

"Ο πατέρας του μαθητή, Ροντρίγκο Ιμπάτα, που συνυπογράφει τη μελέτη, κάλεσε τον γιό του στο αστεροσκοπείο Στρασβούργου (ο πατέρας εργάζεται εκεί) να κάνει εκπαίδευση στο πλαίσιο του προγράμματος Python - το πρόγραμμα αυτό αφορά την εξέλιξη των πολύ μικρών γαλαξιών, γύρω από τον μεγάλο γαλαξία της Ανδρομέδας, αναφέρει το CNRS.

Πράγματι, ο μαθητής εργάστηκε κοντά στον πατέρα του για το πρόγραμμα Python.

"Μελετώντας ο γιος Ιμπάτα, πρώτος έφερε στο φως την κίνηση εναλλαγής, που κάνουν συνεχώς κάποιοι μικροσκοπικοί γαλαξίες γύρω απ τον πολύ μεγαλύτερό τους γαλαξία της Ανδρομέδας", αναφέρει πάντοτε το CNRS.

Έτσι, απέκτησε ο μαθητής το δικαίωμα να συνυπογράψει την επιστημονική μελέτη (μαζί με τον πατέρα του και περίπου 15 άλλους αστρο-φυσικούς - από πολλά ευρωπαϊκά κράτη, αλλά και από την Αυστραλία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες).

Πράγματι, η παρουσία μικροσκοπικών γαλαξιών γύρω από πολύ μεγαλύτερους γαλαξίες, παραδείγματος χάρη της Ανδρομέδας, έχει επισημανθεί επιστημονικά εδώ και καιρό: οι μικροσκοπικοί γαλαξίες είναι τα υπολείμματα πολύ πιο ευρύχωρων γαλαξιών,που όμως οι γειτονικοί γαλαξίες απορροφούν διαρκώς κομμάτια τους.

Για καιρό, οι αστρονόμοι θεωρούσαν ότι αυτά τα δύο συμπαντικά φαινόμενα, αντικείμενα διαρκούς παρατήρησης, είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, υπενθυμίζει το CNRS.

Με τη νέα μελέτη, που δημοσιεύει η επιθεώρηση Nature, συνυπογραφόμενη από τον πατέρα και τον γιό Ιμπάτα, η αστρονομική θεωρία εμπλουτίζεται, αποκαλύπτεται και τεκμηριώνεται η εξής επιστημονική πραγματικότητα:

Γύρω από τον γαλαξία της Ανδρομέδας η πλειοψηφία των μικροσκοπικών γαλαξιών είναι οργανωμένη σε μια γιγάντια δομή, με τη μορφή ενός πιάτου και διαρκείς κινήσεις εναλλαγής στο εσωτερικό της δομής, τόσο γιγάντιας δομής, ώστε η διέλευση απ αυτήν θα διαρκούσε πιο πολύ από ένα εκατομμύριο έτη φωτός.

Πρόκειται για μιαν επιστημονική ανακάλυψη που θα πρέπει να ωθήσει τους αστροφυσικούς να ξαναμελετήσουν, πώς σχηματίζονται σταδιακά οι γαλαξίες.

var switchTo5x=true; stLight.options({publisher: "a62b7025-1c15-422d-b317-4315738b6bb8"});