Η ποίηση σε καιρούς εκποίησης

Γράφει η Δώρα Παρδάλη-Σωτρίλλη Είπε κάποιος: -Η ποίηση σήμερα δεν πουλάει. Κι απαντά κάποιος άλλος: -Και τι είναι η ζωή; Μόνο ό,τι πουλάει; Σίγουρα η εποχή μας είναι αντιποιητική και η ποίηση από τα μη προσφιλή αναγνώσματα,πολλές φορές δε παρεξηγημένη. Έρχεται μάλιστα σε αντίθεση με την ανάλγητη λογική που κυριαρχεί σ' αυτή την ανεμοζάλη της ζωής. Ο άνθρωπος είναι τόσο απηυδυσμένος από τη γήινη πραγματικότητα, με την οποία καθημερινά κονταροχτυπιέται ώστε να μην έχει χρόνο και διάθεση να την προσεγγίσει. Όλα σήμερα έχουν εκπέσει και η ποίηση δεν επηρεάζει όπως παλιά εθνικές και κοινωνικές επαναστάσεις.Σήμερα διαβάζεται από λίγους γράφεται σε πείσμα των καιρών από πολλούς-απόδειξη οι εκδόσεις πολλών ποιητικών συλλογών ετήσια. Η ποίηση έχει χάσει το κοινό της και τη δημοτικότητα και είναι πλέον είδος ελιτίστικο, για λίγους. Ωστόσο η αξία της πέρα από τη γλωσσική αναβάπτιση η ποίηση μας οδηγεί σε μονοπάτια ευγένειας και ανθρωπιάς, προσφέρει κάθαρση και εξαγνισμό γι αυτό είπαν πως είναι η οικολογία της ψ υ χ η ς. Είναι μια πνευματική διεργασία μια εσωτερική δημιουργία όπου οι λέξεις είναι διαβολεμένα ακριβές, αλλά και ανάγκη έκφρασης, ανάσας. Η ποίηση είναι ένα λογοτεχνικό είδος που γράφεται εδώ και χιλιάδες χρόνια. Με στίχους εκφράστηκε ο πρώτος άνθρωπος, αλλά και λαοί με αρχαίο πολιτισμό μας έδωσαν υπέροχες ποιητικές συνθέσεις. Έπος του Γκιλγαμές, Μαχαμπαράτα, Ραμαγιάνα, Ιλιάδα, Οδύσσεια. Ο ποιητικός λόγος ήταν και είναι γοητευτικός έχει ρυθμό, αρμονία γι αυτό είναι λυτρωτικός,ίαμα και βάλσαμο. Η Κική Δημουλά υποστηρίζει ότι τα ποιήματά της δεν είναι παρά ένα απατηλό ψυχοφάρμακο. Ο Δημ. Λινός-πρόεδρος της ελληνοαμερικανικής ιατρικής εταιρείας-λέει πως η ποίηση είναι λόγος θεραπείας. Η τέχνη καταφέρνει και ασκεί το λειτούργημα της ιατρικής παράλληλα με μεθόδους διαφορετικές και αποτελεσματικές. Γράφει ο Κ.Π.Καβάφης: Τα φάρμακά σου φέρε Τέχνη της Ποιήσεως που κάμνουνε για λίγο να μη νοιώθεται η πληγή. Είναι λοιπόν ιαματικό αντίδοτο στα πάθια της ζωής μας η ποίηση.Κι αυτός ο ρόλος της ο θεραπευτικός κερδίζει έδαφος στο χώρο της ψυχολογίας. Ύστερα από έρευνες αποφαίνονται ότι η ανάγνωση της ποίησης κάνει καλό στην υγεία, στην ψυχική ισορροπία. Μάλιστα ο ρ υ θ μ ό ς των ομηρικών επών, λένε οι ειδικοί πως διευκολύνει τη ροή του αίματος και συνεπώς είναι ίαμα για την καρδιά. Μας ανακουφίζει, λοιπόν, η ποίηση, μας λυτρώνει,μας χαροποιεί. Είναι ένα δώρο,ένα φάρμακο χωρίς π α ρ ε ν έ ρ γ ε ι ε ς. Ας σκεφτούμε δε και τούτο.Χωρίς την ποίηση δεν θα υπήρχε τραγούδι, χορός, γλέντι, εκτόνωση. Η ζωή μας θα κυλούσε πληκτικά, ανιαρά. Για να δεχτούμε τις ευεργεσίες της αρκεί να την προσεγγίσουμε, απλά να τη διαβάσουμε. Η ελληνική ποίηση είναι αξιόλογη και ατέλειωτη.Ένα μικρό απάνθισμα ποίησης που ακολουθεί μπορεί να μας γαληνέψει και να μας ταξιδέψει αλλού. Και ας μην ξεχνάμε ότι στην ποίηση και στα όνειρα δε γ ε ρ ν ά μ ε. ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ Και ο Τληπόλεμος τρανός κι ωραίος Ηρακλείδης εννέα πρύμνες έφεραν Ροδίων περηφάνων,που εις τρεις μοιράσαν το νησί της Ρόδου χώρες όλο της Λίνδου,της Ιαλυσού και της λευκής Καμείρου. Ρψ Β ,653-656 Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων. ΡψΖ ,208 Και άνθρωπος άμα γεννηθεί είτε γενναίος είναι, είτε δειλός δεν δύναται τη μοίρα ν' αποφύγει... ρψ Ζ ,488-489 ...και το γλυκό το φέρσιμο ποτέ μαθές δεν βλάφτει. ΡψΙ,256 Τι ένας γιατρός αξίζει σίγουρα πολλούς ανθρώπους άλλους σαγίτες ανασπάει και βότανα μαλακτικά απιθώνει. ΡαψΛ,514-515 Σέβου, ω γενναίε, τους θεούς, λυπήσου με, θυμήσου το γέροντά σου κι είμ' εγώ ελεεινότερός του, πόπαθ' αυτό που άλλος θνητός δεν έχει πάθει ακόμη, του αντρός οπου μ'ορφάνεψε το χέρι να φιλήσω. Ρψ Ω,503-506 ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ Μα ο Δυσσέας και καπνό ποθεί να ιδεί απ'αγνάντια να βγαίνει απ'την πατρίδα του ψηλά κι ας ξεψυχήσει. Ρψ,α,59-60 Κι αν έχω τόσους θησαυρούς πάντα η χαρά μου λείπει. Ρψ,δ,95 Μα αυτός ο δύστυχος εδώ ναυαγισμένος ήρθε και πρέπει να τον σώσουμε. Γιατί τους στέλνει ο Δίας φτωχούς και ξένους. Πρόσχαρο το λίγο που θα δώσεις. Ρψ,ζ,208-210 Κι είναι κακό τα λόγια μας να λέμε στον αέρα. Ρψ,λ,469 Μεγάλο κρίμα το κακό να μελετάς στον άλλο ρψ,π,424 ---------------- Κι όπως τα χιόνια στα ψηλά τα κορφοβούνια λιώνουν, που σαν τα στρώσει ο Ζέφυρος,μετά η Νοτιά τα λιώνει κι όταν τα χιόνια λιώσουν πια ,φουσκώνουν τα ποτάμια, έτσι έλιωνε απ' τα κλάματα τ'ωραίο πρόσωπό της,ως έκλαιγε τον άντρα της που κάθονταν κοντά της. --ρψ,τ,204-208 Ρψ,τ,204-208 Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ ----------------------- Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μές στην ψυχη σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου. - Ιθάκη- ----------- Τα μεγαλεία να φοβάσαι ,ω ψυχή. Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις αν δεν μπορείς,με δισταγμό και προφυλάξεις να τες ακολουθείς.Κι όσο εμπροστά προβαίνεις, τόσο εξεταστική,προσεκτική να είσαι. -Μάρτιαι Ειδοί- ------------- Δώδεκα και μισή.Πως πέρασε η ώρα. Δώδεκα και μισή .Πως πέρασαν τα χρόνια. -Απ' τες εννιά- ----------- Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια λυσις. -Περιμένοντας τους βαρβάρους- Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς:μην την εξευτελίζεις... -Όσο μπορείς- ---------------------------- ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ------------------------------------------- Εκεί τ'αηδόνια ως άκουγα,τριγύρα μου,και τους καρπούς γευόμουν απ' το δίσκο, είχα τη γέψη του σταριού,του τραγουδιού και του μελιού βαθιά στον ουρανίσκο. -Θαλερό- ------------ Ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ'την Ελλάδα. Ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ'τον κόσμο! Ομπρός, παιδιά, και δε βολεί μονάχος του ν' ανέβει ο ήλιος. -Πνευματικό Εμβατήριο- ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ ------------------------------ Εύκολα τρίβεται ο άνθρωπος μες στους πολέμους. Ο άνθρωπος είναι μαλακός ένα δεμάτι χόρτο. -Τελευταίος σταθμός- ------- Πότε θα ξαναμιλήσεις; Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας. -Επι σκηνής ΣΤ'- ------- Μεγάλος πόνος είχε πέσει στην Ελλάδα. Τόσα κορμιά ριγμένα στα σαγόνια της γης, τόσες ψυχές δοσμένες στις μυλόπετρες σαν το σιτάρι. Για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη. -Ελένη- ------- Τ'αηδόνια δε σ' αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες -Ελένη- ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ ------------------------------------ Τ' όνομά σου ρινίσματα ήλιου τ' όνομά σου στροφή από φλάουτο τη νύχτα, τ' όνομά σου ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μιαν άμπωτη ήλιου... ----- Έτσι μου στάθηκε ο Ταύγετος όσο να γεννηθούνε τα δυο παιδιά του Θεού μέσα μου: Η Ποίηση και η Αγάπη! - - -- Πότε θα πλύνουμε τα χέρια μας με τα δάκρυα της ʼνοιξης ήλιε μου, πότε, ήλιε μου! ===== Καθισμένη ανάμεσα στα στοιχειά και στα θαύματα με το γύρο του φουστανιού σου πεσμένο πάνω στον κόσμο σα νερό που ξεχείλισε με μιαν απόχρωση μαρμαρυγής τη νύχτα, Πλατυτέρα των ουρανών,Ασύνορο σύμπαν Α γ ά π η. ------ Ξέχειλη θάλασσα,καρδιά,όπου θέλεις πήγαινέ μας! ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ ʼ ξ ι ο ν ε σ τ ί Ο ποιητής των νεφών και των κυμάτων κοιμάται μέσα μου. ----- Τόσο χώμα στις ρίζες μου έρριξες,που η σκέψη μου χλόισε. ==== Τις ιδέες μου όλες ενησιώτισα. Στη συνείδησή μου έσταξα λεμόνι. ---- Τα κορίτσια μου πένθος για τους αιώνες έχουν τ'αγόρια μου τουφέκια κρατούν και δεν κατέχουν. Που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ. ------ Όπου και να σας βρίσκει το κακό,αδελφοί, όπου και να θολώνει ο νους σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό, και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. ===== Το ψέμα μου είναι τόσο αληθινό που ακόμη καιν τα χείλη μου. ------ -Μαρία Νεφέλη- Κι απ'τις φουρτούνες τις πολλές γυρίστηκα μές στους ανθρώπους αυτοεξορίστηκα. --------- Δυο φορές το ωραίο δε γίνεται δε γίνεται η αγάπη.