Κυτταρίτιδα μια γυναικεία υπόθεση

Η επιστημονική ιατρική ερμηνεία του όρου «κυτταρίτις», εκφράζεται ως η παρουσία οξείας ή υποξείας φλεγμονής του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Η κυτταρίτιδα, από δερματολογική – κοσμετολογική πλευρά, είναι μία συχνά εντοπισμένη διαταραχή του λιπώδους ιστού (συνήθως των μηρών και των γλουτών), η οποία προσδίδει στο δέρμα την χαρακτηριστική όψη «φλοιού πορτοκαλιού».

Η επιστημονική ιατρική ερμηνεία του όρου «κυτταρίτις» (cellulitis), εκφράζεται ως η παρουσία οξείας ή υποξείας φλεγμονής του δέρματος και του υποδόριου ιστού, με συνεπακόλουθη ανάγκη την χορήγηση αντιβιοτικών.

Στην καθημερινή όμως πρακτική και στην Δερματολογική – Κοσμετολογική ερμηνεία της, ο όρος κυτταρίτιδα σημαίνει την αισθητικά δυσάρεστη όψη του εμβυθισμένου και προεκβάλλοντος κατά θέσεις, σαν από «φλοιό πορτακαλιού», εικόνα των μηρών και των γλουτών (κυρίως), ενήλικων γυναικών. Αφορά στο 85% των γυναικών, μετά την εφηβεία ενώ σπανιότατα προσβάλει τους άντρες.

Δυστυχώς δεν έχει ακόμα αποσαφηνισμένη αιτιολογία. Είναι όμως γνωστές ορισμένες παράμετροι που συνδέονται με αυτήν:
• η γενετική προδιάθεση

• η εθνική κατανομή της κυτταρίτιδας

• η παρουσία ορμονικής δυσλειτουργίας (σπάνια εμφανίζεται στους άντρες, βελτιώνεται μετά την εμμηνόπαυση, και επιδεινώνεται κατά την κύηση)

• η αρνητική επίδραση του stress, της καθιστικής ζωής, της κακής διατροφής, της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλης και του καπνίσματος

Η αντιμετώπισή της δεν είναι εύκολη και απόλυτα αποτελεσματική. Ουσιαστικής σημασίας, θεωρούνται η απώλεια βάρους, η εφαρμογή χαμηλής σε λίπος δίαιτας, η κατανάλωση ικανής ποσότητας νερού σε συνδυασμό με αποφυγή άλατος και αλμυρών τροφών, η αποφυγή κατανάλωσης επεξεργασμένων τροφίμων (που περιέχουν πολλές χημικές ουσίες – πρόσθετες ύλες) και πικάντικων τροφών, η αερόβια άσκηση και η άσκηση για αύξηση μυικού όγκου και οι σωστές μαλάξεις.

Ο συνδυασμός συστηματικής άσκησης και προσεγμένης διατροφής, θεωρείται ότι μπορεί να επιφέρει την απαλλαγή από το 50 – 80% του περιττού βάρους και της κυτταρίτιδας.

Υπάρχουν επίσης τα τοπικά σκευάσματα (χημικά και φυτικά προϊόντα), τα οποία αποτελούν τα συχνότερα χρησιμοποιούμενα θεραπευτικά μέσα. Προορίζονται να δρουν μετά από εντριβή στο δέρμα.

Πηγή: iator.gr