Θανάσης Μπαράκας: «Θα είμαι και στο Ρίο...»

Ο Θανάσης Μπαράκας δηλώνει στην «Ροδιακή» έτοιμος για την πρόκληση των Παραολυμπιακών Αγώνων στη Βραζιλία το 2016 και αφήνει πίσω του την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου ΑμέΑ. Σημαντική η παρουσία γενικώς της ελληνικής αποστολής στη διοργάνωσ

Γεμάτος όρεξη για νέες επιτυχίες ο Θανάσης Μπαράκας, 4ος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου ΑμεΑ στο Σουόνσι (18-23 Αυγούστου), στο μήκος της κατηγορίας 11, με άλμα στα 5,60μ.

Ο Ροδίτης παραολυμπιονίκης μίλησε στην «Ροδιακή» για τις δυσκολίες που συνάντησε στην Ουαλία με αντίθετο άνεμο στον αγώνα του κυρίως, αλλά και την κούραση της ελληνικής αποστολής, εμπόδιο, σίγουρα, για τις επίτευξη μεγάλων επιδόσεων σε κάθε αγώνισμα.

Ο 43χρονος αθλητής έχει θέσει ως στόχο την παρουσία και τη διάκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ντόχα κι εν συνεχεία στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016. Αν συμβεί αυτό, θα είναι η 5η συνεχόμενη φορά που θα λάβει μέρος, μετρώντας από το 2000 και τον αγώνα του Σίδνεϊ.

Η δήλωση του Θανάση Μπαράκα:
«Το ταξίδι των δεκαεφτά ωρών κούρασε όλη την αποστολή μας και φάνηκε από τις επιδόσεις της πρώτης μέρας, αφού τα μέλη της δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο για να ξεκουραστούν.

Με βάση την προετοιμασία που έκανα, είμαι ευχαριστημένος από την επίδοσή μου, αν κι έχω τις δυνατότητες για κάτι παραπάνω σίγουρα.

Όλοι οι αγώνες αλμάτων αλλά και τα σπριντ στο Σουόνσι έγιναν με κόντρα άνεμο. Εγώ αγωνίστηκα με 2μ. αντίθετο άνεμο, κάτι αρνητικό για οποιονδήποτε, φυσικά, αθλητή.

Επόμενος αγώνας μου πια είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Ντόχα. Αν και η διοργάνωση είναι προγραμματισμένη για τον ερχόμενο Νοέμβριο, ενδέχεται τελικώς να πάει τον Απρίλη.

Σ’ αυτή την περίπτωση, μαζί με τον προπονητή μου Κώστα Κουρούνη, θα ξεκινήσω τον Οκτώβρη προετοιμασία κι ενδέχεται μέχρι τότε να έχω συμμετοχή και σε κάποια διεθνή μίτινγκ.

Η διοργάνωση στο Κατάρ είναι σημαντική, αφού από κει θα προκύψουν κατά ένα μεγάλο ποσοστό οι συμμετοχές για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο το 2016. Μπορώ να σταθεροποιηθώ σε άλματα πάνω από τα 6μ. και να δώσω το παρών για 5η φορά στους αγώνες».

Η ελληνική παρουσία στην Ουαλία γενικώς, ήταν σημαντικότατη με μετάλλια και πλασαρίσματα ψηλά σε κατατάξεις, όπως σε κάθε διεθνή συνάντηση, άλλωστε. Η Ελλάδα σ’ αυτό το κομμάτι παραμένει όχι μόνο ζωντανή μα και δυνατή, έτοιμη για κάθε πρόκληση.

Στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΑΟΜ-ΑμεΑ ο Γιώργος Φουντουλάκης ως πρόεδρός της, έκανε την ακόλουθη ενδιαφέρουσα δήλωση για τους αγώνες του Σουόνσι και την προσπάθεια που κατέβαλαν οι αθλητές και οι αθλήτριες της ελληνικής αποστολής:
«Στο Σουόνσι, όπως και πριν από λίγο καιρό στο Αΐντχόφεν, όπου διεξήχθη το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κολύμβησης, ο ελληνικός αθλητισμός των ΑμεΑ έδειξε ότι μπορεί και δικαιούται να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το μαρτυρούν τα 26 μετάλλια που κέρδισαν οι αθλητές και οι αθλήτριές μας στις δύο αυτές διοργανώσεις, τα οποία μας γεμίζουν ελπίδα και αισιοδοξία για κάτι μεγάλο σε δύο χρόνια από σήμερα, στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο.

Όπως είπα και στην ομάδα του στίβου την οποία υποδέχθηκα στο αεροδρόμιο, ήμουν και παραμένω κοντά τους. Στα εύκολα αλλά και στα δύσκολα.

Ξέρουμε ότι οι δυσκολίες είναι περισσότερες λόγω και της οικονομικής κατάστασης που υπάρχει στη χώρα, όμως εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε να παλεύουμε.

Κυρίως για τους εαυτούς μας αλλά και για να αποδείξουμε ότι ο καθημερινός αγώνας που δίνουμε είναι ισότιμος. Η προσπάθειά μας δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από την προσπάθεια των υπόλοιπων αθλητών.

Τα παιδιά αυτά δεν θέλουν ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Θέλουν όλα όσα έχουν όλοι οι υπόλοιποι αθλητές και αθλήτριες. Από την Πολιτεία, την αθλητική ηγεσία, από τους πολιτικούς άρχοντες αυτής της χώρας.

Η ζωντανή μετάδοση ενός αθλήματος από την τηλεόραση, δεν το κάνει αυτόματα και καλύτερο. Αυτή είναι μόνο η βιτρίνα. Από πίσω κρύβονται πολλά και σημαντικά πράγματα, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αγνοούνται.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ΟΠΑΠ Α.Ε. αλλά και τον Όμιλο ΥΓΕΙΑ για την αμέριστη συμπαράστασή τους η οποία τουλάχιστον για το Παραολυμπιακό Κίνημα αποτελεί ανάσα και μας κάνει να αισιοδοξούμε για το μέλλον».