Η Λέσχη "Ιτάλια", το Πανεπιστήμιο που δεν έγινε και τα κτήματα Αλχαδέφ

Η Λέσχη «Ιτάλια» και ο χώρος δίπλα από τα Δικαστήρια που επρόκειτο να αξιοποιηθεί, και να δημιουργηθεί το Πανεπιστήμιο των Ιταλικών Νήσων του Αιγαίου-φωτό πάνω δεξιά. Τα σχέδια ήταν όλα έτοιμα αλλά δεν έγινε καμιά ενέργεια προς την κατεύθυνση αυτή.

Τα σχέδια πάντως έγιναν. Οι ιταλικές εφημερίδες από το 1914 άρχισαν να γράφουν και αφιέρωσαν δεκάδες άρθρα για τη δημιουργία Πανεπιστημίου στη Ρόδο, σε αντιστάθμισμα του γαλλικού που υπήρχε στη Βηρυτό. Ήθελαν, στο χώρο τον πολιτιστικό να συμβαδίζουν με τη γαλλική διείσδυση στη Μέση Ανατολή, που είχε στέρεες βάσεις στη Συρία και μερικώς στην Υπεριορδανία. Η Γηραιά Αλβιόνα ήταν ασυναγώνιστη.

Κυριαρχούσε παντού και πολιτισμικά και οικονομικά. Τα πετρέλαια της Μοσούλης ήταν δικά της, και περισσότερο η διώρυγα του Σουέζ με την Αίγυπτο-με την έννοια του προτεκτοράτου, με διεφθαρμένους βασιλείς, που έλεγχε Ανατολική Μεσόγειο και Ινδικό Ωκεανό…

Πίσω από τη Λέσχη τα κτήματα μιας ρίζας της οικογένειας Alchadeff, Εβραίων συμπατριωτών μας που οι περισσότεροι χάθηκαν στα κρεματόρια του Νταχάου και του Μπέλζεν. Μέσα στην καρδιά της νέας φασιστικής πόλεως το κτήμα αυτό ήταν ένας απέραντος κήπος, με τον παραδοσιακό μύλο και τα καρποφόρα δέντρα-«έδενε», στο σύνολο, με τα νέα πάρκα που δημιουργήθηκαν στα τουρκικά μνημούρια, πέριξ των τειχών.

Ήταν εκπληκτικό να περνάς απ’ έξω, και μέσα από τα ομοιόμορφα κάγκελα, να βλέπεις τη χαβούζα και τα τόσα οπωροφόρα δέντρα, και τα κηπούλια με κάθε λογίς ζαρζαβατικά…