Διαθήκες: Δωρεές, γονικές παροχές, κληρονομιές από τους γονείς στα παιδιά

Γράφει o
Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Τα παλιά χρόνια η μεταβίβαση της ακίνητης και κινητής πειρουσίας από τους γονείς προς τους φυσικούς του κληρονόμους μέλη της οικογένειάς των γινόταν μόνον με το κληρονομικό δικαίωμα που ίσχυε τότε, και με τα ποσοστά που όριζε η ισχύουσα νομοθεσία με βάση τον βαθμό συγγενείας, διαδικασία γενικώς αποδεκτή, χωρίς αντιρρήσεις, μετά θάνατον.

Επίσης και τότε όπως και σήμερα ίσχυε και ισχύει η διαθήκη η οποία μπορεί να είναι χειρόγραφη και να συνταχθεί οιανδήποτε στιγμή από τον διαθέτη, ή και συμβολαιογραφική, δηλαδή, συντάσσεται ενώπιον του συμβολαιογράφου με την παρουσία μαρτύρων, ενώ εξασφαλίζεται η μυστικότητα του περιεχομένου, παραμένει δε εις χείρας του συμβολαιογράφου και αποσφραγίζεται μετά τον θάνατον του διαθέτη, δημοσιοποιείται.

Ο διαθέτης έχει το δικαίωμα ανάκλησης της διαθήκης του, με την σύνταξη νεωτέρας, όποτε το θελήσει, όποτε το κρίνει σκόπιμο, ή όποτε οι καταστάσεις της τελευταίας στιγμής το επιβάλλουν υπό την προϋπόθεση ότι ο διαθέτης θα δηλώνει εν αρχή ότι ανακαλεί όλες τις προηγούμενες, αν είναι περισσότερες της μιας, αφού στην διαθήκη το κύριο, το μοναδικό στοιχείο ισχυρό στοιχείο είναι η τελευταία επιθυμία του διαθέτη.

Η σημερινή κοινωνία, για να αποφύγει φόρους κληρονομιάς ή φόρους από διαθήκη προβαίνει βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, που στην ουσία σπρώχνει τον διαθέτη και τον κληρονόμο στην φοροαπαλλαγή, να μεταβιβάσει την περιουσία οριστικά με το σύστημα των δωρεών ή των προσυμφώνων ή των γονικών παροχών, δηλαδή νομίμων και οριστικών συμβολαιογραφικών πράξεων, έτσι που ο διαθέτης έστω και εν ζωή, να χάσει όλη την περιουσία του και να διατηρήσει πιθανόν την επικαρπία.

Οι φυσικοί όμως νόμιμοι κληρονόμοι, συνήθως όμως και όχι πάντα, μόλις αποκτήσουν την περιουσία “συνήθως” των γονέων τους και όχι μόνον αυτών, κάτω από απρόβλεπτες συνθήκες, από καλά παιδιά, μετατρέπονται σε αγνώμονα, αχάριστα, άπληστα και πολλές φορές επικίνδυνα άτομα ακόμα και για την ζωή του διαθέτη τους, τελείως αγνώμονες και επιλήσμονες της συγγενικής σχέσης, σχεδόν αγνώριστα, εχθρικά, μερικές φορές ανεξήγητα.

Γι’ αυτό πρέπει να προτιμώνται οι χειρόγραφες ή συμβολαιογραφικές διαθήκες και όχι οι οριστικές μεταβιβάσεις.