Ο έλεγχος του πρώτου τριμήνου για τον Κολοσσό

Rodiaki NewsRoom

Έξι νίκες, εφτά ήττες, δεκαεννέα βαθμοί και έκτη θέση για τους "θαλασσί" στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος

Όταν ξεκίνησε το φετινό πρωτάθλημα, ο Κολοσσός H Hotels αποτελούσε έναν από τους γρίφους της κατηγορίας καθώς (θεωρητικά) είχε αποδυναμωθεί σε σχέση με πέρσι και οι προσθήκες στο ρόστερ ήταν λίγο ως πολύ άγνωστες. Ο μικρός αριθμός των παικτών ήταν ένα σημαντικό θέμα, ειδικά αν υπολογίσουμε ότι οι Μπιλλής, Οικονομόπουλος και Αγγελάκος δεν έχουν το χρόνο συμμετοχής που είχαν πέρσι οι μικροί Λαρεντζάκης και Τολιόπουλος, ενώ η αποχώρηση του Άγγελου Τσάμη άφησε «ορφανή» τη θέση του ηγέτη.

Τελειώνοντας, όμως, ο πρώτος γύρος, όσο περίεργο έως και ανήκουστο και αν θεωρείται, υπάρχει αυτή η ακατανίκητη αίσθηση ότι η συγκομιδή είναι …λίγη. Ο – εκτός Ρόδου – μπασκετικός κόσμος, που παρακολουθεί την πορεία των «θαλασσί» και κρίνει με βάση τα όσα διαβάζει, ακούει και βλέπει από τα στιγμιότυπα της συνδρομητικής τηλεόρασης, θεωρεί υπέρβαση τα όσα έχουν κατακτήσει ως τώρα.

Για τον Άρη Λυκογιάννη, τους συνεργάτες του, τους παίκτες του, τους παράγοντες της ΚΑΕ και τους πιστούς φίλους της ομάδας, το αίσθημα του ανικανοποίητου δικαιολογείται αφού γνωρίζουν καλύτερα τι ακριβώς έχει γίνει στο πρώτο μισό του πρωταθλήματος.

Οι ήττες στο νήμα και το Λαύριο
Ο αποκλεισμός στο Κύπελλο από το Φάρο ήταν για πολλούς κακός οιωνός. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που βιάστηκαν να βγάλουν συμπεράσματα, αγνοώντας τους στόχους και τις δυνατότητες της ομάδας του Κερατσινίου και εμμένοντας στη διαφορά κατηγορίας. Εκ των υστέρων, τόσο η πορεία του Φάρου όσο και του Κολοσσού τους έκανε να καταπιούν τη γλώσσα τους.

Ο Λαρεντζάκης έγινε η «καρδιά» της ομάδας, οι συνεργασίες ανέδειξαν το σύνολο και οι φωνές του Λυκογιάννη, τόσο στις προπονήσεις όσο και στους αγώνες, κρατούσαν προσγειωμένους τους «θαλασσί» κι εξαιρετικά διαβασμένους, κάτι που φάνηκε από τα πρώτα παιχνίδια.

Η εντυπωσιακή εμφάνιση με το Ρέθυμνο (80-67), η πρώτη νίκη μέσα στην Πάτρα (58-74) και το σόου με τον Αρκαδικό (83-70) ανάγκασαν τους αρμόδιους των …προγνωστικών να βγάλουν τον Κολοσσό από τη λίστα των υποψηφίων για υποβιβασμό. Ειδικά, όταν άγγιξε το μεγάλο «μπαμ» στην Πυλαία (64-59).

Αν ρωτήσει κανείς έναν – έναν τους παίκτες ποιος αγώνας «πόνεσε» περισσότερο, η απάντηση «με το Λαύριο» θα είναι ομόφωνη. Όχι γιατί άφησαν μία νεοφώτιστη ομάδα να «εκπορθήσει» το Βενετόκλειο αλλά γιατί η γενικότερη εικόνα τους στο παρκέ, ήταν αποκαρδιωτική. Αποδείχθηκε, ωστόσο, ευεργετική ήττα (61-72) γιατί έκτοτε οι «θαλασσί» δεν έχουν παρουσιάσει ξανά τέτοια εικόνα.

Πήγαν στα Τρίκαλα και αφού πάλεψαν με θεούς και δαίμονες, έχασαν στις λεπτομέρειες (89-86), φτάνοντας έτσι στο κομβικό ματς της Ρόδου με αντίπαλο τον Κόροιβο. Το ξέσπασμα ήταν εκκωφαντικό (94-73) και με κεκτημένη ταχύτητα άλωσαν και την Καβάλα (72-85).

Ο Κολοσσός ήταν (και είναι) σε πολύ καλή κατάσταση, αγωνιστική και ψυχολογική, και η ΑΕΚ αποτελεί την ύστατη πρόκληση για το 2015. Η ήττα στην παράταση με 85-86 ίσως είναι το δεύτερο σε προτιμήσεις παιχνίδι που «πόνεσε» περισσότερο την ομάδα της Ρόδου στον πρώτο γύρο…

Η αναμέτρηση στο Ζηρίνειο ανήκει επίσης σε εκείνες που δεν πρόκειται να ξεχαστούν… Η Κηφισιά κέρδισε γιατί …έπρεπε να κερδίσει (77-69) ενώ όσα ακολούθησαν της λήξης άφησαν ανοιχτούς λογαριασμούς.

Κι ήρθε το ματς – ορόσημο με τον Άρη (76-70) για να συμπληρώσει τη μισή ντουζίνα επιτυχιών και να καλλιεργήσει ακόμη περισσότερες προσδοκίες για τη συνέχεια.

Αυτό που εύχονται πάνω απ’ όλα οι φίλοι της ομάδας αλλά και οι ίδιοι οι «θαλασσί» είναι να παραμείνουν υγιείς και χωρίς προβλήματα τραυματισμών, ακριβώς όπως διήνυσαν τις πρώτες δεκατρείς αγωνιστικές.