ΡΟΔΙΑΚΑ: Όταν το σπίτι του γείτονα καίγεται...

Μιχάλης Μαστής

Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί ολόκληρος ο κόσμος, το αίμα αθώων που ρέει ποτάμι εδώ και μήνες, από τις επιθέσεις αυτοκτονίας αλλά και τις «συμμαχικές» επιθέσεις. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών, σε βάρος αθώων πολιτών.

Οι επιθέσεις αυτοκτονίας, που θερίζουν σε ολόκληρο τον κόσμο, συγκλονίζουν, προβληματίζουν και προκαλούν σοκ σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ολοένα και περισσότερο δε, εξελίσσονται στη γειτονιά μας.

Η πρόσφατη επίθεση αυτοκτονίας στην Κωνσταντινούπολη, δείχνει ξεκάθαρα πλέον ότι ο κλοιός του παραλογισμού και του θρησκευτικού φανατισμού, ζώνει καθημερινά τη χώρα μας. Κάποιοι αδαείς, ανάμεσα σε αυτούς και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη, «τρίβουν» τα χέρια τους και θριαμβολογούν για το «τσουνάμι τουρισμού» που έρχεται από τη ρωσική αγορά στα νησιά μας.

Τόσο οι ίδιοι όσο και οι συμβουλάτορές τους, αγνοούν παντελώς την παροιμία που μιλά για το τι συμβαίνει όταν το σπίτι του γείτονα φλέγεται. Είναι βαθιά νυχτωμένοι επίσης, γιατί δεν διδάσκονται από την πρόσφατη ιστορία μας. Η οποία, έδειξε ότι τον Ιούλιο του 1994, το νησί της Ρόδου και η τουριστική υποδομή σε ολόκληρη τη χώρα, δέχθηκε ένα μπαράζ τρομοκρατικών – βομβιστικών επιθέσεων που από καθαρή τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα.

Οι βόμβες αυτές (που θα μπορούσαν να ισοπεδώσουν μια και καλή τον τουρισμό μας) όλοι γνωρίζουμε πλέον από ποιους και γιατί είχαν τοποθετηθεί: Η τουριστική βιομηχανία των γειτόνων μας βρίσκονταν σε ελεύθερη πτώση. Αντίστοιχες είναι δυστυχώς και οι συγκυρίες που σήμερα διαμορφώνονται.

Για τους λόγους αυτούς, αντί να πανηγυρίζουν ορισμένοι, ας προχωρήσουν σήμερα κιόλας, στην λήψη μέτρων που θα θωρακίσουν ουσιαστικά και όχι θεωρητικά τα νησιά, τους κατοίκους και τους επισκέπτες μας. Κι ας αφήσουν τους ανθρώπους και τις υπηρεσίες που είναι ειδικοί να κάνουν επιτέλους τη δουλειά τους.