Οι μαθητές του Γενικού Λυκείου Αφάντου τιμούν την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Rodiaki NewsRoom

«Η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε...» (Κώστας Καρυωτάκης)

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου), οι μαθητές του ΓΕΛ ΑΦΑΝΤΟΥ δημοσιεύουν πρωτότυπες ποιητικές συνθέσεις τους. Ελπίζουμε να σας ταξιδέψουν με την ευαισθησία τους και, φυσικά, με τα φτερά της ποίησης.

Ωδή στη Αντιγόνη
Χαίρε τολμηρή,
Που αψήφησες το θάνατο,
Τα ιερά για να σεβαστείς
Σπάνια και ξεχωριστή
Σαν την πιο σπάνια ορχιδέα
Όρθια, μπροστά στις προκλήσεις,
Μόνη,
Με μόνο στήριγμα τη θεϊκή δικαιοσύνη
Αντιγόνη, πολυμήχανο ανθρώπινο πνεύμα
Που υπερνικά τα μεγαλύτερα εμπόδια
Έρως ανίκατε μάχαν,
Μα ούτε ο έρωτας μπόρεσε να σε γλιτώσει από τον θάνατο
Μοιραίος ο χαμός σου Αντιγόνη,
Μοιραίος ο χαμός σου Αίμωνα
Μοιραίος ο χαμός σου Ευρυδίκη
Εξαιτίας μια απόφασης που πάρθηκε από έπαρση
Παρά από βαθιά σκέψη
Και ο τελευταίος θανών βρέθηκε να ‘ναι
Ο υπαίτιος της τραγωδίας
Χωρίς παιδιά και στήριγμα απ’ την πόλη
Και αυτός στον Άδη κατέληξε
Μα το θάρρος σου Αντιγόνη
Στους αιώνες θα εξυμνείται
Χαίρε τολμηρή κι ευτυχισμένη..
ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΓΙΑΝΝΗ (Β1)

Μοναξιά
Μοναξιά που κάποιοι σε φοβούνται και αν νιώθουν άσχημα,
τέλεια προσποιούνται.

Ξέρεις καλά να είσαι η συντροφιά τους, μα είσαι αιτία
στα άσχημα όνειρά τους.

Δε φταις εσύ, φταίει το μυαλό τους, που κάποιες φορές
θέλεις το καλό τους.

Κι αν θυμώνεις και τους αφήνεις μόνους, ίσως γιατρεύεις
ή γεμίζεις πόνους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΘΑΙΑΚΗΣ (Β2)

Για σένα βροχούλα
Βροχούλα…εσύ που από τα σύννεφα γεννιέσαι…και
συνεχώς σε εμάς παραπονιέσαι.

Που σ’ αγαπάνε οι άνθρωποι όπως είσαι και αν κάνεις
μπόρα, πάλι δικαιολογείσαι.

Τα τζάκια εξ αιτίας σου ας στάζουν κι ας είναι
κάποιοι που μ’ εσένανε τρομάζουν.

Ρίξε νερό να πλύνεις τις βρωμιές τους και τη γαλήνη
βάλε στις καρδιές τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΘΑΙΑΚΗΣ (Β2)

Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς
Αυτό λένε, προσπαθώντας να σε πείσουν
Να σε πείσουν πως είναι εύκολο να σηκωθείς.
Να ανακτήσεις τις χαμένες δυνάμεις που κάποτε είχες
Να ξεχάσεις πως έπεσες
Και να παριστάνεις το λιοντάρι, ενώ είσαι καναρίνι.

Μέχρι να σηκωθείς θα περάσεις μια Οδύσσεια
Βράδια με συντροφιά σκοτεινούς εφιάλτες
Που κατηγορούν εσένα και μόνον εσένα
Σκέψεις, τύψεις, αμφιβολίες που ξυπνούν ξαφνικά
Φόβοι ότι το αύριο δε σημαίνει τίποτα
Ότι το αύριο δεν πρέπει να έρθει ποτέ.

Μα θα χρειαστεί μόνο ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μια γλυκιά κουβέντα
Για να σε κάνει να θυμηθείς ποιος είσαι
Ποιος εσύ θες να είσαι και όχι αυτός που λένε οι άλλοι
Γιατί έχεις γεννηθεί νικητής
Έχεις φτιαχτεί για να είσαι νικητής
Και θα γίνεις ξανά αυτός ο νικητής.

Κοίτα τον ουρανό, τον ήλιο, το φεγγάρι, τα αστέρια, τα σύννεφα
Έχεις γεννηθεί για να τα κατακτήσεις
Για να πάρεις μέρος στα γεγονότα
Δεν είσαι εσύ ο θεατής
Εσύ είσαι ο ήρωας
Γιατί έχεις γεννηθεί για να είσαι ήρωας.
ΛΟΥΣΙΑΝΑ ΣΑΛΙΟΥ (Α4)

Αν έπρεπε να επιλέξω…
Αν έπρεπε να επιλέξω ανάμεσα
Στο να αναπνέω ή να σου πω ένα τελευταίο «σ’ αγαπώ»
Θα προτιμούσα να αναπνέω για να σου λέω συνέχεια «σ’ αγαπώ».

Δε χρειάζεται να φοβάμαι
Εάν θα πάω στην κόλαση ή στον παράδεισο
Γιατί όταν είσαι δίπλα μου
Είμαι ήδη στον παράδεισο.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΕΝΤΗΣ (Α4)