Όταν κάτω από κάθε πέτρα βρίσκαμε …πεντοχίλιαρο

Rodiaki NewsRoom

Ενδιαφέρον είχε σίγουρα η τοποθέτηση του προέδρου του ΔΟΠΑΡ, Αλέξανδρου Κολιάδη, μέσω της οποίας γίνεται γνωστό πως ο οργανισμός θ’ αναλάβει όσα χρειάζονται για τη συντήρηση των γηπέδων με φυσικό χλοοτάπητα στο νησί.

Είναι, αλήθεια, μια πονεμένη ιστορία, όταν από το 1997 ξεκίνησαν οι εργασίες τοποθέτησής του στον Αρχάγγελο, για να πάρουν σειρά αργότερα οι Καλυθιές, τα Μαριτσά, το Παραδείσι και ο Έμπωνας, ώστε να «πρασινίσει» ο ποδοσφαιρικός τόπος, μετά από το στάδιο «Διαγόρας» και το Οικονοιμίδειο.

Στην αρχή υπήρξαν οι θριαμβολογίες και ορισμένοι ίσως και να θεώρησαν ότι ξεκινάει μια νέα εποχή για το άθλημα στη Ρόδο, όταν τα βλέπαμε όλα ρόδινα προ Ολυμπιακών Αγώνων. Ξέρετε, τότε που νομίζαμε πως όποια πέτρα κι αν σηκώναμε θα βρίσκαμε από κάτω πεντοχίλιαρο…

Στη συνέχεια αποδείχτηκε πως το μεγάλο θέμα αφορούσε τη συντήρηση και ήταν πια κάτι παραπάνω από φανερό εξαιτίας των συνεχόμενων προβλημάτων στους αγωνιστικούς χώρους των προαναφερόμενων γηπέδων με αποτέλεσμα ν’ αναβάλλονται ακόμα και αγώνες γι’ αυτό ή να ορίζονται στη δεύτερη δηλωμένη έδρα των συλλόγων στην ΕΠΣΔ. Το πρόσφατο παράδειγμα προς αποφυγήν είχε να κάνει με την άθλια κατάσταση του αγωνιστικού χώρου στον Έμπωνα, σ’ ένα γήπεδο όπου και τοποθετήθηκε ο φυσικός χλοοτάπητας το 2005.

Έτσι λοιπόν, για να μην ακολουθηθεί κι αλλού στο μέλλον η ίδια διαδικασία: ν’ αλλάξει ο τάπητας από φυσικό σε τεχνητό, φαίνεται πως ο ΔΟΠΑΡ παίρνει τα μέτρα του. Είναι τουλάχιστον ένα καλό ξεκίνημα και δείχνει σίγουρα πως οι αρμόδιοι εκεί έχουν καταλάβει ότι όντως υπάρχει πρόβλημα. Εμείς όμως δε βιαζόμαστε και ξέρουμε πως υπάρχει ακόμα χρόνος μέχρι να φανούν τ’ αποτελέσματα με βάση τα όσα προαναγγέλθηκαν. Έχει σπάσει η χολή μας άλλωστε ολ’ αυτά τα χρόνια κι έχουμε όλη την απαιτούμενη υπομονή.

Αν δεχτούμε ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, τότε μπορούμε να λειτουργήσουμε με περισσότερη αισιοδοξία. Έλα όμως που ζούμε στη Ρόδο…

Τσαμπίκος Πατσάις