Γκολ του τοίχου και στα τρία κόρνερ πέναλτι…

Rodiaki NewsRoom

Παλιά, μικροί, όταν παίζαμε στα στενοσόκακα μπακότερμα σε κάτι απίστευτα οδοστρώματα τσιμεντένια της δεκαετίας του ’80, είχαμε αναγνωρίσει τη σημασία που είχε το γκολ του τοίχου και θεσπίσει τον απίστευτο κανονισμό του «στα τρία κόρνερ πέναλτι».

Του δίναμε και καταλάβαινε με ανεπανάληπτα τετ-α-τετ και σπόντες αλά μπιλιάρδο κατάσταση για να μπει η μπάλα στα (υποτιθέμενα) δίχτυα.

Εκεί λοιπόν και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, έπρεπε να θεσπιστούν κανόνες, ώστε ο παράγων άνθρωπος να διαμορφώνει τον παράγοντα τύχη και όχι να συμμετέχουν τα ντουβάρια στη διαμόρφωση του τελικού σκορ.

Αλλιώς υπήρχε κίνδυνος να πέσει και ξυλίκι, αν οι διαφορές δεν μπορούσαν να λυθούν με διαφορετικό τρόπο και κάποιον καλοθελητή διαμεσολαβητή. Ήμασταν, θέλω να πω, σε θέση να κρίνουμε πότε οι εξωτερικοί παράγοντες κρίνουν ένα αποτέλεσμα, από το οποίο εξαρτιόταν αν θα πηγαίναμε χαρούμενοι χειμωνιάτικα το βράδυ για ύπνο ή αν θα το κρατούσαμε… μανιάτικο και την επόμενη ημέρα το πολύ.

-Τώρα οι αλάνες και τα ωραία χωράφια με τις λειασμένες πέτρες από το πέρασμα της ρόδας του αυτοκινήτου έχουν εξαφανιστεί ακόμα κι από τις επαρχιακές κωμοπόλεις και τα χωριά και δεν κάνω καν αναφορά στις πόλεις μας, όσες δίνουν έδρα δηλαδή σε βουλευτικές εκλογές.

-Τώρα επίσης ξεμυτίζουν τα γηπέδάκια 5χ5 με τάπητες τελευταίας γενιάς, δεν ξέρω και ‘γω ποιας στη σειρά, ακόμα και σε περιοχές όπου δεν υπάρχουν παιδιά… Χάσαμε δηλαδή την μπαλίτσα και δεν είμαστε σε θέση ούτε να θεσπίσουμε κάποιους κανονισμούς του δρόμου, όπως τα πιτσιρίκια παλαιότερα.

-Τώρα υπάρχουν επίσης ένα σωρό ακαδημίες και προπονητές «φτυχιούχοι» αλλά οι επαγγελματικές ομάδες μας ανά τη χώρα (μην παρεξηγηθώ…) δεν χαμπαριάζουν απ’ αυτό κι επιμένουν ελληνικά… Μια πορεία σαφώς διαφορετική απ’ ό, τι τη φανταζόμασταν στην αρχή και χωρίς κανόνες, ούτε καν αυτούς της παιδικής μας ηλικίας κι αθωότητας.

-Τώρα όμως τι κάνουμε; Εδώ σας θέλω, μάγκες, που οι εξελίξεις τρέχουν και δεν αφήνουν ασυγκίνητο κανένα, είτε έπαιξε μπάλα στο τσιμέντο είτε στα «χαλιά» των 5χ5.

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ