Διάλεξη του Μάρκ Μαζάουερ στο πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο διεθνισμός και η ιδέα δημιουργίας της Ενωμένης Ευρώπης, αποτέλεσαν το θέμα που ανέπτυξε στη διάλεξή του με τίτλο "Διεθνής διακυβέρνηση και η ιδέα της Ευρώπης", ο καθηγητής του πανεπιστημίου Κολούμπια Μαρκ Μαζάουερ, που μίλησε στην αίθουσα τελετών του πα

Ο διεθνισμός και η ιδέα δημιουργίας της Ενωμένης Ευρώπης, αποτέλεσαν το θέμα που ανέπτυξε στη διάλεξή του με τίτλο "Διεθνής διακυβέρνηση και η ιδέα της Ευρώπης", ο καθηγητής του πανεπιστημίου Κολούμπια Μαρκ Μαζάουερ, που μίλησε στην αίθουσα τελετών του πανεπιστημίου Αθηνών, προς τιμήν του φιλόσοφου Κοσμά Ψυχοπαίδη.

Όπως είπε ο κ. Μαζάουερ ζούμε στην μεταευρωπαϊκή εποχή, καθώς, όπως υποστήριξε η ευρωπαϊκή εποχή ολοκληρώθηκε με το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου.

Παράλληλα είπε ότι το μάθημα που πήραν οι λαοί από την κυριαρχία των Ναζί ήταν να διατηρηθεί η εθνική κυριαρχία των κρατών, σε αντίθεση με την άποψη του Χίτλερ που οραματιζόταν μια ενωμένη Ευρώπη, κάτω από την γερμανική ηγεμονία.

Πέρασαν πολλά χρόνια, είπε, μέχρι οι λαοί της Ευρώπης να ξανασυζητήσουν για την ένωση των κρατών τους, πρώτα κάτω από μια οικονομική συμμαχία με προοπτική την πολιτική ενοποίησης και τη δημιουργία κοινού νομίσματος.

Έτσι το ευρώ εμφανίστηκε ως τη λύση για το ασταθές δολάριο και πολλοί ήταν αυτοί, είπε, που υποστήριξαν τον ηγεμονικό ρόλο της Ευρώπης, ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο στο Ιράκ, όπου η Ενωμένη Ευρώπη διαφοροποιήθηκε από την Αμερική του Μπους, εμφανίζοντας ένα πιο κοινωνικό πρόσωπο, που υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Με την εκλογή Ομπάμα όμως, επισήμανε, τα πράγματα άλλαξαν και από την ιδέα της διαφοροποίησης, μεταβήκαμε στην ιδέα της σύγκλισης.

Το πρόβλημα πλέον της Ευρώπης, είπε, είναι να βρει ένα κοινό πρόσωπο, καθώς πέρα από την οικονομική κρίση το σημαντικότερο πρόβλημά της είναι το πολιτικό, καθώς αυτό που της λείπει είναι οι πολιτικοί μηχανισμοί για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την όποια κρίση.

Μάλιστα τόνισε, ότι η γερμανική αντίδραση στο πρόβλημα της Ελλάδας δείχνει τον κατακερματισμό της πολιτικής θέλησης, φανερώνοντας πως καμιά χώρα δεν φαίνεται να μπορεί να δράσει μαζί με μια άλλη.