Η επιδημία του σχολικού εκφοβισμού

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η Τσαμπίκα Κουτούζη

Παρόλο που η πανδημία σήμερα σχεδόν μονοπωλεί το ενδιαφέρον, η επιδημία του σχολικού εκφοβισμού παραμένει επίκαιρη και αναζητά ακόμη το εμβόλιο που θα θωρακίσει την υγεία των θυμάτων της.

Η 6η Μαρτίου είναι ημέρα αφιερωμένη στην ενημέρωση, την πρόληψη και την καταπολέμηση του σχολικού εκφοβισμού. Σε έναν κόσμο που τα περιστατικά βίας αποτελούν συχνό φαινόμενο σε διάφορες εκφάνσεις της καθημερινής ζωής, η σχολική κοινότητα δεν μένει αμέτοχη.

Στην Ελλάδα το ένα στα τρία παιδιά έχει υποστεί σχολικό εκφοβισμό. Το ένα στα τρία. Εκεί έξω κι εδώ δίπλα μας δηλαδή υπάρχουν παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο με την ίδια χαρά, νιώθουν ανασφάλεια όταν βρίσκονται στο σχολικό τους περιβάλλον και το βράδυ αντί γι’ άστρα μετράνε τραύματα.

Λεκτικός, ψυχολογικός, σωματικός ή και διαδικτυακός ο σχολικός εκφοβισμός έχει κακοφορμίσει. Συχνά γίνεται έκδηλα. Άλλες φορές πάλι γίνεται έμμεσα.

Σε κάθε περίπτωση όμως έχει τα ίδια αποτελέσματα. Ροκανίζει την ψυχική ηρεμία και την υγεία των θυμάτων.

Κι οι θύτες από τη μεριά τους δεν μένουν αλώβητοι. Στιγματίζονται και κουβαλούν εσαεί στη ζωή τους την ταμπέλα των «κακών». Συνεχίζουν την πορεία τους κάνοντας χρήση της βίας, στον εργασιακό τους χώρο, στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, στις οικογένειές τους.

Γι’ αυτό και είναι πάντα επιτακτική η ανάγκη να γνωρίζουν τα παιδιά -αλλά και οι ενήλικες που μεταλαμπαδεύουν αρχές κι αξίες στα παιδιά- πόσο σημαντικός είναι ο σεβασμός στη διαφορετικότητα.

Κανένα παιδί δεν αξίζει να φοβάται, επειδή είναι διαφορετικό. Κανένα παιδί δεν είναι φτιαγμένο για να προκαλεί τρόμο με τη συμπεριφορά του.

Το χρώμα, το ύψος, τα κιλά, τα εξωτερικά χαρακτηριστικά συλλήβδην, η σεξουαλική ταυτότητα, η οικογενειακή και οικονομικἠ κατάσταση είναι απλές συμπτώσεις.

Δεν μπορούμε να τις αλλάξουμε κι αυτό δεν είναι κακό. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε τον τρόπο που τις αντιμετωπίζουμε.

Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ασφάλεια του σχολείου τους, στη σύναψη φιλικών σχέσεων, στην αγάπη, στη χαρά της αποδοχής, στην ελευθερία. Κανένα παιδί δεν πρέπει να είναι μόνο και κανένα παιδί δεν πρέπει να ζει κάτω από σκιές. Ας μην το ξεχνάμε κάθε φορά που γινόμαστε αμέτοχοι θεατές τέτοιων περιστατικών. Ας τους θυμίσουμε πως δεν πρέπει να το ξεχνάνε ούτε κι αυτά.