Θα αναγκαστούν να εκριζώσουν και όσα αμπέλια έχουν απομείνει στη Ρόδο

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Τσαμπίκος Καλογήρου
Συνταξιούχος δημοσιογράφος

Μία από τις πιο αναπτυγμένες καλλιέργειες στο νησί μας ήταν αυτή του αμπελιού. Εδώ και δεκάδες χρόνια -από την ιταλική κατοχή- η καλλιέργεια του αμπελιού στήριζε τους γεωργούς αλλά και τη ροδίτικη οικονομία.

Η παραγωγή σταφυλιών δεν περιοριζόταν, όπως σήμερα, στα λίγα χωριά της δυτικής πλευράς του νησιού. Αμπέλια υπήρχαν σ’ όλα σχεδόν τα χωριά της Ρόδου, ακόμα και στο Φαληράκι, όπου ευδοκιμούσε η πρώιμη ποικιλία «Διμινίτης». Τη δεκαετία του 1970-1980 η παραγωγή σταφυλιών ξεπερνούσε τα 17.000.000 κιλά. Μάλιστα, επί εποχής του μακαρίτη, Σταμάτη Καζούλλη, η παραγωγή έφθασε τα 18,5 εκατομμύρια κιλά!

Με την πάροδο του χρόνου και λόγω της αλματώδους τουριστικής ανάπτυξης, πολλοί αμεπλώνες εκριζώθηκαν και η παραγωγή άρχισε να μειώνεται αισθητά. Είναι ζήτημα αν ξεπερνάει το ένα με ενάμιση εκατομμύρια κιλά, τα τελευταία έτη τον χρόνο!

Αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα οδυνηρή για τους αμπελοκαλλιεργητές που απέμειναν και στην πλειονότητά τους είναι όλοι άνω των 50 και 60 χρόνων. Και θα εξηγήσουμε, γιατί η πραγματικότητα είναι σκληρή και αδυσώπητη.

Πολλοί νέοι έπαψαν να ασχολούνται με το αμπέλι. Δικαιολογημένα στράφηκαν σ’ άλλες δραστηριότηες. Κι αυτό, γιατί ενώ το κόστος παραγωγής αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο, οι τιμές ανά ποικιλία σταφυλιών παραμένουν στα ίδια επίπεδα κάθε χρόνο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια υπάρχει και ο περιορισμός της παραγωγής εξαιτίας των κοινοτικών αποφάσεων (της Ευρωπαϊκής Ένωσης).

Για να γίνει πιο κατανοητό αυτό, αναφέρω ότι αν έχεις την ποικιλία «Μανδηλαριά» (παραδοσιακό σταφύλι της Ρόδου, που παράγει ερυθρό κρασί) η ετήσια παραγωγή σου δεν πρέπει να ξεπερνά τα 1.100 κιλά ανά στρέμμα, παρακαλώ! Δηλαδή έχεις δέκα στρέμματα - ίσον 11 τόνους ή 11.000 κιλά. Παρουσίασες πενήντα-εκατό κιλά παραπάνω, πληρώνεσαι με 0,20 λεπτά το κιλό (και όχι 35 λεπτά που είναι η πρώτη τιμή). Σ’ ορισμένες άλλες ποικιλίες το όριο είναι 1.200 κιλά ανά στρέμμα!

Τηρουμένων των αναλογιών αυτών και με αυξανόμενο το κόστος παραγωγής (κλαδέματα, ψεκάσματα, σκονίσματα και μεροκάματα συγκομιδής) οι σταφυλοπαραγωγοί υποστηρίζουν ότι δεν βγαίνει μεροκάματο. Οι εργασίες στ’ αμπέλια αρχίζουν το Γενάρη και ολοκληρώνονται με τον τρύγο τον Σεπτέμβρη.

Με όλα αυτά τα δεδομένα, δεν είναι λίγοι αυτοί που θα προχωρήσουν στην εκρίζωση των αμπελώνων τους, προς δόξα όλων όσων υποστηρίζουν ότι πρέπει να στηριχθεί ο πρωτογενής τομέας! «Τι να κάνουμε, λένε οι αγρότες, να παράγουμε σταφύλια και να μην πληρώνεται ο κόπος μας; Ή να παράγουμε και να τα πετάμε; Θέλετε μειωμένη παραγωγή ανά στρέμμα, εφαρμόστε τότε τον «πράσινο» τρύγο, που σημαίνει κόψιμο των σταφυλιών όταν είναι άγουρα, ούτως ώστε να επιτυγχάνεται το μέτρο της στρεμματικής απόδοσης, με ταυτόχρονη πληρωμή (αποζημίωση) της «χαμένης» παραγωγής»... Δυστυχώς, έτσι έχει η κατάσταση σήμερα. Και μη νομίζει κάποιος ότι η πληρωμή των σταφυλιών είναι άμεση. Η ΚΑΪΡ χρωστάει στους παραγωγούς την τελευταία δόση της παραγωγής του 2020 κι ένα μεγάλο ποσό από το 2012 (ναι, σωστά διαβάσατε)...

Δεν επιρρίπτονται ευθύνες στην ΚΑΪΡ, Γεωργοένωση και Διεύθυνση Γεωργίας για το μέτρο του περιορισμού στην απόδοση ανά στρέμμα. Άλλωστε οι φορείς αυτοί άλλων αποφάσεις εφαρμόζουν. Αυτό που θέλουν οι Ροδίτες αμπελουργοί είναι το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να δείξει κατανόηση στο πρόβλημά τους. Και να μην ξεχνάει κανείς ότι λόγω του κλίματος του νησιού τα ροδίτικα σταφύλια (και κρασιά φυσικά) είναι πολύ καλύτερα από άλλες περιοχές εντός και εκτός Ελλάδας...