Τα γεγονότα της περιόδου 1945-1948 μέσα από τον Τύπο της εποχής

Τα γεγονότα της περιόδου 1945-1948 μέσα από τον Τύπο της εποχής

Τα γεγονότα της περιόδου 1945-1948 μέσα από τον Τύπο της εποχής

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 532 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο
Εμμανουήλ Ν. Κολεζάκης
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Μάντσεστερ, πρόεδρος Ένωσης Ροδίων Αθηνών-Πειραιώς

Στη ζωή και σε κάθε πορεία, υπάρχουν πάντα κάποιες ημερομηνίες «ορόσημα», που αποτυπώνονται με ιδιαίτερο τρόπο από τον Τύπο της εποχής τους.

Πόσω μάλλον, στον μακραίωνο αγώνα της Δωδεκανήσου για την απελευθέρωσή της.

Ξεχωρίζουμε:
9η Μαΐου 1945 (αντιφασιστική νίκη των λαών):

Η εφημερίδα το «ΒΗΜΑ» των Αθηνών το Σάββατο 12 Μαΐου γράφει: «Η Δωδεκάνησος ελληνική έγινε πραγματικότις.»
Και συνεχίζει, «Αιώνες μαρτυρικής δουλείας την εμαστίγωσαν την ελληνική Δωδεκάνησον, που επανέρχεται τώρα εις τη μητρική αγκαλιά, και την εβύθισαν εις το πένθος και το αίμα, αλλά δεν της συνέτριψον το φρόνιμα και την ψυχήν, που έμειναν πάντα ελληνικά, δηλαδή υπερήφανα και αδούλωτα. Κάθε καρδιά ήταν ένα γαλάζιο όνειρο, ενώσεως με τη μητέρα Ελλάδα.


Άνδρες και γυναίκες και παιδιά κάθε γενεάς, εσυνέχιζαν δίχως κάμψι και έδειχναν την τίμια έχθρα τους προς κάθε κατακτητή και εφύλαγαν υπερήφανη και αμόλυντη τη σημαία τους. Από σήμερα οι χάρτες σημειώνουν με τα άγια ελληνικά χρώματα τα νησιά που πάντα ελληνικά εις την ψυχήν τους, εσημειώνοντο όμως με ξένα χρώματα ξένων πατρίδων. Οι αύρες του Αιγαίου μεταφέρουν τα μηνύματα της μεγάλης εθνικής χαράς που πλημμυρίζει την Ελλάδα.
Είναι η πρώτη χαρούμενη δόνησις, ύστερα από τόσες πικρίες, που υπενθυμίζει εις την ηρωική καρδιά της Ελλάδος, ότι η δικαιοσύνη δεν έχει χαθεί από τον κόσμο της Μεγάλης Νίκης κατά του φασισμού, δια την οποία η ίδια έδωσε τα πάντα.


Είναι τόσο αυτονόητα, τόσο αδιαφιλονίκητα, τόσο απερίγραπτα τα εθνικά δίκαια της Ελλάδας, όπως ήταν και η επάνοδος της Δωδεκανήσου, ώστε δικαιούμεθα να προσδοκούμε με πίστη εις νέα αγγέλματα εθνικής χαράς...».

31η Μαρτίου 1947 (ενσωμάτωση Δωδεκανήσου):
Η τοπική εφημερίδα «ΧΡΟΝΟΣ» στις 22 Μαρτίου 1947 γράφει, «Σπάνια τόπος στο παρελθόν έδειξε τόση ωριμότητα στη διοίκηση όση η Δωδεκάνησος. Και είναι παλαιοτάτη η παράδοσις. Ο Στράβων εκφράζει τον θαυμασμό του για την ευνομία της Ρόδου και το πολίτευμά της. Οι νόμοι της απαύγασμαν σοφών και προσεκτικών παρατηρήσεων, αποτελούσαν στην αρχαιότητα πρότυπο νομοθεσίας. Οι ροδιακοί ναυτικοί νόμοι είχαν καθιερωθεί σε όλη τη Μεσόγειο και είχαν πάρει τη θέση ενός διεθνούς ναυτικού δικαίου της εποχής εκείνης. Σε σημείο που ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αντωνίνος να λέγει: Εγώ μεν του κόσμου Κύριος, ο δε Ρόδιος νόμος της θαλάσσης».


Στις 25 Μαρτίου 1947, η ίδια πάλι τοπική εφημερίδα γράφει:
«Ήτανε σαν σήμερα, ανήμερα της πιο μεγάλης γιορτής της χριστιανοσύνης της μεγάλης αυτής ημέρας, που ακούστηκε το θείο σάλπισμα του αγγέλου προς τη ναζαρινή παρθένα: ευαγγελίζου γη χαράν μεγάλη που ο μεγάλος του γένους δεσπότης, ζητούσε από την εκλεκτή του θεού στη μονή της Αγίας Λαύρας να ευλογήσει την απόφασή του για τον αγώνα του λυτρωμού του έθνους».


Και καταλήγει, «ας ευχαριστήσουμε ευλαβικά την Παναγία που ευδόκησε σήμερα, επέτειο της σεπτής εορτής της, να γίνουνε πραγματικότητα τα όνειρα μας... για την αγαπημένο μας Δωδεκάνησο...».
Την Τρίτη 28 Οκτωβρίου 1947, η τοπική εφημερίδα «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ», δημοσιεύει μία τριλογία του Καλύμνιου καθηγητή και λογοτέχνη Ιωάννη Κλ. Ζερβού από το δράμα του «Σκλάβα Δωδεκάνησα».


Βλέπουμε πόσο τεκμηριωμένα και ορθά, αποτυπώνει ο «Τύπος», κάθε εποχής, το ιστορικό της γίγνεσθαι.

Διαβάστε ακόμη

Νίκος Κωνσταντινίδης: Όταν οι Φάροι της Πόλης Χαμηλώνουν το Φως τους: Ένα Αντίδωρο Ευγνωμοσύνης στο «Δέντρο» και την «Ακαδημία»

Δημήτρης Προκοπίου: Επιθαλάσσια αρωγή και τουριστικά σκάφη

Γιώργος Γιωργαλλίδης: Η αντίληψη της ΝΔ για την Αυτοδιοίκηση: «Όποιος δεν χειροκροτεί, φιμώνεται».

Δημήτρης Προκοπίου: Φύλαξη αποσκευών στο αεροδρόμιο Ρόδου-Μια υπηρεσία που δεν υπάρχει

Χρήστος Ι. Π. Κολοβός: Μεγάλη κοροϊδία το νέο Ειδικό Χωροταξικό των «Α»ΠΕ

Κοσμάς Σφυρίου: Ανάλυση των 8 πρόσφατων δημοσκοπήσεων

Γιάννης Παρασκευάς: Εξ όνυχος τον λέοντα

Ηλίας Καραβόλιας: Ένα Δέντρο που δεν θα κλαδέψουμε ποτέ