Απόψεις και προβληματισμοί από τους μαθητές του 3ου ΓΕΛ Ρόδου και του Γυμνασίου Λ.Τ. Αστυπάλαιας

Rodiaki NewsRoom

Μήπως ήρθε η ώρα να είμαστε πιο... Άνθρωποι; Τι ξέρουμε για τους υπερκαινοφανείς αστέρες (σουπερνόβα), και πώς μπορεί η λήψη περισσότερων ρίσκων στη ζωή μας να μας φέρει πιο κοντά στην πραγματοποίηση αυτών που επιθυμούμε;

Οι μαθητές του 3ου ΓΕΛ Ρόδου παραδίδουν τη δική τους θέση και φωνή για θέματα τόσο επιστημονικά όσο και πιο φιλοσοφικά -μεταξύ άλλων-, γράφοντας δημόσια στην ηλεκτρονική εφημερίδα του σχολικού τους συγκροτήματος, «Καπνά-Voice» που μετρά ήδη τρία τεύχη στο διαδίκτυο.

Μάλιστα, από τον Φεβρουάριο φιλοξενούν στην εφημερίδα τους και μαθητές του Γυμνασίου με Λ.Τ. Αστυπάλαιας.

Με τη δική τους συγκατάθεση και ύστερα από την επίσκεψή τους στην εφημερίδα μας, η «Ροδιακή» δημοσιεύει κάθε Σάββατο ένα μέρος της δουλειάς τους.

«Χωρίς τίτλο»
Γράφει η “unknown”, μαθήτρια του 3ου ΓΕΛ Ρόδου
(Από το τεύχος Φεβρουαρίου 2023)

Δεν είναι γλυκό. Είναι όμως η πραγματικότητα. Η πραγματικότητα δεν είναι γλυκιά.

Ήξερα από πάντα να βλέπω τους ανθρώπους. Πρόσφατα έμαθα και να τους κοιτάω. Έμαθα και να τους παρατηρώ.

Αυτήν την κοπέλα, και την είδα, και την κοίταξα, αλλά και την παρατήρησα. Καθόταν στο λεωφορείο, στη θέση διαγώνια, μπροστά από τη δικιά μου.

Ξεκινάει το λεωφορείο. Κοιτάει προς την τσάντα της και βγάζει ένα βιβλίο. Έμεινα. Δεν το πίστευα.

Το βιβλίο που κρατούσε ήταν το πρώτο μέρος του βιβλίου που κρατούσα και εγώ. «Το δώρο», του Στέφανου Ξενάκη. Πρώτο τεύχος εκείνη, δεύτερο τεύχος εγώ. Ένιωσα αμέσως τη σύνδεση με αυτήν την κοπέλα. Μοιραζόμασταν την ίδια εμπειρία.

Και τι δεν θα έδινα να μπορούσα να ξανά διαβάσω το πρώτο τεύχος του βιβλίου από την αρχή, σαν να είναι η πρώτη φορά και να τα ζήσω όλα ξανά από την αρχή.

Την κοιτούσα λοιπόν, να διαβάζει το βιβλίο της και ανά τακτά χρονικά διαστήματα κοιτούσε το κινητό της. Σπάστηκα.

Δεν διάβαζε το βιβλίο με συγκέντρωση, δεν του έδωσε τη σημασία που του αρμόζει. Σαν να το είχε για βιτρίνα. Να φαίνεται «ψευτοκουλτουρέ».

Στεναχωρήθηκα. Αλλά έχω μάθει να μην κρίνω τους ανθρώπους γρήγορα πια.

Γύρισα και κοίταξα τη δουλειά μου λοιπόν, διάβασα το βιβλιαράκι μου, άκουσα τη μουσικούλα μου έως ότου έφτασε η στάση μου.

Και η δική της. Και μίας γιαγιάς που με δυσκολία μπορούσε να περπατήσει. Σηκωνόμαστε για να ετοιμαστούμε, έτοιμες να κατεβούμε.

Η γιαγιάκα χρειαζόταν βοήθεια για να κατέβει από το λεωφορείο και έτσι εγώ με έναν άλλον νεαρό πήγαμε να τη βοηθήσουμε.

Είχαμε μπλοκάρει τον διάδρομο και η κοπέλα με το βιβλίο μάς σπρώχνει φωνάζοντας «Έχουμε και δουλειές» και κατεβαίνει από το λεωφορείο. Η γιαγιά ζήτησε συγγνώμη. Η κοπέλα δεν γύρισε καν να την κοιτάξει. Τελικά ναι.

Η κοπέλα ήταν ακριβώς αυτό που είχα καταλάβει από την αρχή.

Δεν είναι δύσκολο να είμαστε ευγενικοί. Δεν είναι δύσκολο να βοηθάμε τους άλλους στα απλά και ελάχιστα που χρειάζονται. Δεν είναι δύσκολο να είμαστε Άνθρωποι.

Το μαγικό σόου του διαστήματος
Γράφει o Σταύρος Γεωργίου, μαθητής του Γυμνασίου Λ.Τ. Αστυπάλαιας
(Από το τεύχος Φεβρουαρίου 2023)

Τα σουπερνόβα είναι εξαιρετικά ισχυρές εκρήξεις που συμβαίνουν όταν ένα αστέρι εξαντλεί το πυρηνικό του καύσιμο και καταρρέει. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, μάλιστα, το αστέρι απελευθερώνει μια τεράστια ποσότητα ενέργειας, ξεπερνώντας ολόκληρους γαλαξίες.

Ο ρόλος που διαδραματίζουν τα σουπερνόβα στο σύμπαν είναι ιδιαίτερα κρίσιμος, καθώς διανέμουν βαριά στοιχεία όπως άνθρακα, άζωτο και οξυγόνο σε όλο το διάστημα, καθιστώντας δυνατή τη δημιουργία πλανητών και ζωής.

Ένα από τα πιο διάσημα σουπερνόβα είναι το SN 1987A, που βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου.

Ήταν η πιο κοντινή παρατηρηθείσα σουπερνόβα στη Γη εδώ και πάνω από 400 χρόνια και παρείχε στην επιστημονική κοινότητα πολύτιμες πληροφορίες για τη διαδικασία αυτών των τεράστιων εκρήξεων.

Ένα άλλο ιδιαίτερα ενδιαφέρον γεγονός για τα σουπερνόβα, είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κοσμολογικοί δείκτες, καθώς η φωτεινότητά τους τούς επιτρέπει να φαίνονται από μακρινές αποστάσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ότι οι επιστήμονες έχουν χρησιμοποιήσει σουπερνόβα για να προσδιορίσουν την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος.

Τέλος, υπάρχει σαφώς η πιθανότητα να εμφανιστεί ένα σουπερνόβα στον δικό μας γαλαξία. Εάν επρόκειτο να συμβεί σε απόσταση 25 ετών φωτός από τη Γη, θα μπορούσε δυνητικά να έχει σοβαρό αντίκτυπο στον πλανήτη μας, ενδεχομένως να εξαφανίσει τη ζωή.

Ωστόσο, ένα τέτοιο γεγονός δεν αναμένεται να συμβεί για αρκετά εκατομμύρια χρόνια!

Πηγές άντλησης πληροφοριών:
https://el.wikipedia.org
https://spaceplace.nasa.gov/supernova/en/
Φωτογραφία: NASA/ESA/JHU/R.Sankrit & W.Blair- The Chandra observations were taken in June 2000, the Hubble in August 2003, and the Spitzer in August 2004. [2]

Πάρε το ρίσκο
Γράφει η Παυλίδη Μαρίνα,
μαθήτρια του Γυμνασίου Λ.Τ. Αστυπάλαιας
(Από το τεύχος Φεβρουαρίου 2023)

Για κάποιους η ζωή είναι μια ρουτίνα, μια συνήθεια, ένα πρόγραμμα. Για άλλους είναι γεμάτη προκλήσεις, ρίσκα και περιπέτειες. Το τι από τα δύο θα διαλέξεις είναι στο χέρι σου.

Μα δεν είναι κρίμα να σπαταλάς μια ζωή ακολουθώντας μια ρουτίνα; Κι αν έπαιρνες το ρίσκο;

Ένα άτομο που παίρνει ρίσκα συγκεντρώνεται πιο γρήγορα από το συνηθισμένο και είναι σε θέση να λάβει γρήγορα σημαντικές αποφάσεις.

Όταν κάποιος τολμά, απελευθερώνεται αδρεναλίνη, γνωστή και ως επινεφρίνη, σημαντική ορμόνη που παράγεται από τη μοίρα των επινεφριδίων ως απόκριση στο ερέθισμα της άσκησης ή του άγχους με την άφιξη ενός νευρικού παλμού στο σώμα του, αυξάνοντας τη ροή του αίματος και την παραγωγή ενέργειας.

Φυσικά, το ρίσκο είναι για όλους κάτι διαφορετικό. Για μερικούς είναι το sky diving ενώ για άλλους είναι μια δημόσια ομιλία.

Πάντα όμως είναι μια αγχωτική ή ενθουσιαστική κατάσταση η οποία σε φέρνει αντιμέτωπο με έναν φόβο τον οποίον καλείσαι να εξαλείψεις. Και όταν συντρίψεις έναν φόβο νιώθεις ελεύθερος, ασταμάτητος.

Την επόμενη φορά που θα βρεθείς αντιμέτωπος με κάτι τρομακτικό που φαντάζει ακατόρθωτο σκέψου το άλλη μια φορά, γιατί κάθε στιγμή είναι ΜΙΑ στιγμή και αξίζει να τη ζεις στο έπακρο.