Ηλίας Καραβόλιας: Η άλλη πλευρά του δολαρίου

Rodiaki NewsRoom

Διαβάζουμε από το bankingnews.gr: «Στις ΗΠΑ εισάγουμε πράγματα αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως που δεν παράγουμε, και ο μοναδικός λόγος που το κάνουμε είναι επειδή οι ξένοι θα πάρουν το χαρτί που τυπώνουμε για όλα τα πράγματα που παράγουν».

Οι δηλώσεις ανήκουν στον P. Schiff, αμερικανό οικονομολόγο, για τη μεγάλη ύφεση που περιμένουν εκεί (αλλά φυσικά θα τη ζήσουμε και εμείς...).
Και λέει επίσης: «Ο πραγματικός κίνδυνος είναι οι ξένοι να τραβήξουν το χαλί κάτω από την οικονομία των ΗΠΑ, διά της εγκαταλείψεως του δολαρίου.

Δεν έχουμε εργοστάσια να παράγουν και οι νέες θέσεις εργασίας είναι είτε μη παραγωγικοί γραφειοκράτες στο Δημόσιο, είτε καθαριστές και σερβιτόροι στον ιδιωτικό τομέα».

Αυτό που περιγράφει για τις ΗΠΑ συμβαίνει και στην Ευρώπη: μοιάζει σαν να μην υπάρχει πλέον ίχνος από παραγωγικό κεφάλαιο πουθενά, σαν να μην περισσεύει χρήμα για καλές δουλειές.

Πριν από την ενεργειακή κρίση όμως είχε συντελεστεί το τέλειο έγκλημα στα παγκόσμια χρηματοπιστωτικά χρονικά: το χρήμα-κεφάλαιο απομειώθηκε, και παράλληλα εκτοξεύτηκε το χρήμα-χρέος (να είναι καλά γι αυτό οι κεντρικοί τραπεζίτες).

Οι αντιαξίες που παράγει το χρέος, και που τυλίχθηκαν σε ομολογίες επενδύσεων καλούμενες τιτλοποιήσεις, έγιναν τελικά «επενδύσεις».
Αυτό συνέβη γιατί η επισφάλεια (δανείων-εγγυήσεων) είναι ένα προϊόν που παράγεται: δεν προκύπτει ούτε τυχαίνει, αλλά είναι συστημικό παράγωγο.

Όσο όμως διεθνώς οι ακριβές τιμές «ροκανίζουν» τις αξίες, τους μισθούς, τα εισοδήματα, τις τιτλοποιήσεις και τις καταθέσεις, τόσο τα ανοδικά αλλά «ανόμοια» επιτόκια, θα συντηρούν τη βολική για τις κεφαλαιαγορές και τα χρηματιστήρια ανισορροπία μεταξύ ΗΠΑ - Ε.Ε. - Κίνας.

Εννοείται φυσικά ότι το δολάριο συνεχίζει να αποτιμά και να εκκαθαρίζει σχεδόν τα πάντα και θα συνεχίσει να είναι κυρίαρχος νομισματικός τύπος, για κάποιες δεκαετίες τουλάχιστον.

Το να μπει η Κίνα σε αυτόν τον νομισματικό ανταγωνισμό θα είναι μια παγίδα ισοδύναμη με την κούρσα του διαστήματος στον ψυχρό πόλεμο.

Η δε κοινωνική μηχανική πίσω από τη χρηματοοικονομική τεχνολογία (fintech), σπρώχνει διεθνώς τις ροές κεφαλαίου και εργασίας γρηγορότερα (προς το δολάριο ουσιαστικά) ώστε να συντονιστούν με τις υψηλές ταχύτητες στην εκκαθάριση των συναλλαγών στις αγορές.
Το χρήμα, πάντως, θα συνεχίσει να κυνηγάει το χρήμα- χρέος (δηλαδή το δολάριο...)

Υ.Γ. Και ο Elon Musk δεν άντεξε και το ξεστόμισε στο Twitter: «Είναι θέμα χρόνου η χρεοκοπία των ΗΠΑ και έρχεται παγκόσμιο οικονομικό τσουνάμι». Ας είμαστε ψύχραιμοι και ας κρατάμε επιφυλάξεις, ειδικά με τον συγκεκριμένο...