Θανάσης Καραναστάσης: "Φεύγουν" ο ένας μετά τον άλλον

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Θανάσης Καραναστάσης

Ήταν η σειρά του Δήμου Μούτση να φύγει από τη ζωή. Και στη δική του περίπτωση τα ραδιόφωνα και άλλα μέσα ανακάλυψαν μετά θάνατον το έργο του.

Έκαναν ένα-δυό αφιερώματα σ’ αυτό και τελείωσαν. Στη σύγχρονη Ελλάδα δεν έχουν θέση οι σπουδαίοι δημιουργοί. Τον πολιτισμό της εποχής μας αυτοί τον δημιούργησαν, αυτοί τον έκαναν γνωστό στον έξω κόσμο. Όλες οι μεγάλες προσωπικότητες που γνωρίζαμε τις προηγούμενες δεκαετίες δεν υπάροχυν πια.

Δεν υπάρχουν οι μεγάλοι δημιουργοί των γραμμάτων και των τεχνών. Μεγάλλοι συγγραφείς, ποιητές και στιχουργοί. Μεγάλοι ζωγράφοι, σκηνοθέτες του θεάτρου και του κινηματογράφου, σπουδαίοι ηθοποιοί, μουσικοσυνθέτες ανεπανάληπτων δημιουργιών, μοναδικοί τραγουδιστές και άλλες προσωπικότητες της πολιτικής και της ακαδημαϊκής ζωής.

Τί υπάρχει σήμερα; Yπάρχει ένα θλιβερό κενό. Κυριαρχούν οι μετριότητες. Άτομα χωρίς παιδεία, ατάλαντα και ανέμπνευση που κάνουν πιο πολύ σαματά κι από δημιουργία άστα να πάνε.

Ποιός συνθέτει σήμερα έργα σαντ ον «Άγιο Φεβρουάριο» ή την «τετραλογία». Τραγούδια σαν τα «Βρέχει ο Θεός», «Αύριο πάλι» ή την «Ελευσίνα». Όλα επιτυχίες που δεν ακούγονται πια.

Η διάδοχη κατάσταση είναι τα σκυλοτράγουδα, κάτι χαζά τραγουδάκια, τα λεγόμενα ποπ-απομιμήσεις ξένων φτηνών τραγουδιών και διασκευές, αμέτρητες διασκευές παλιών, μεγάλων τραγουδιών. Πώς να ξέρουν, οι νέοι της εποχής μας τα τραγούδια σπουδαίων δημιουργιών, όωπς του Δήμου Μούτση; Aφού δεν τα έχουν ακούσει ποτέ. Ακούν κάτι άθλιες κατασκευές που βγαίνουν από ηλεκτρονικούς υπολογιστές! Η δική μου γενιά στάθηκε τυχερή. Ο Δήμος Μούτσης ήταν ένας απ’ αυτούς που έκαναν τη ζωή μας όμορφη. Γι’ αυτό στο τελευταίο του ταξίδι τον συνοδεύει η ευγνωμοσύνη και το μεγάλο «ευχαριστώ» μας.