Αλλάζει τη στάση του ο δήμος Ρόδου σε ό,τι αφορά τις χρονίζουσες απαλλοτριώσεις

Rodiaki NewsRoom

Σε εκκρεμότητα παραμένει επί 38 χρόνια ακίνητο της Ισραηλιτικής Κοινότητας

Αλλάζει τη στάση του ο δήμος Ρόδου σε ό,τι αφορά τις χρονίζουσες απαλλοτριώσεις και στο εξής, όποιο ακίνητο μπορεί να αποζημιώσει, θα το κρατά, σε διαφορετική περίπτωση, θα το επιστρέφει στον ιδιοκτήτη του.

Το θέμα αναδείχτηκε κατά τη συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής που πραγματοποιήθηκε χθες, καθώς ήρθε για συζήτηση εκτός ημερήσιας διάταξης το θέμα ακινήτου ιδιοκτησίας της Ισραηλιτικής Κοινότητας που απαλλοτριώθηκε από τον δήμο πριν από 38 χρόνια για να αξιοποιηθεί αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει καταβληθεί το ποσό της αποζημίωσης.

Όπως έκανε γνωστό ο δήμαρχος Αλέξανδρος Κολιάδης, προ καιρού δέχτηκε την επίσκεψη στο γραφείο του, του προέδρου της Ισραηλιτικής Κοινότητας, που συνοδευόταν και από τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, ο οποίος του ζήτησε να ξεκαθαρίσει ο δήμος τη στάση του και είτε να καταβάλει την αποζημίωση της απαλλοτρίωσης είτε να επιστρέψει το ακίνητο στην Ισραηλιτική Κοινότητα.

Όπως αναφέρθηκε, στο ακίνητο που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Βύρωνος Κοδριγκτώνος και Κολοκοτρώνη, σχεδιαζόταν να αναγερθεί ένας παιδικός σταθμός και στο υπόλοιπο τμήμα του να διαμορφωθεί χώρος πρασίνου, με το κόστος για την απαλλοτρίωση να ανέρχεται σε 900.000 ευρώ.

Ο αντιδήμαρχος Οικονομικών, Κώστας Χαλκιάς, που τοποθετήθηκε επί του θέματος, υπογράμμισε ότι πρόκειται για χρονίζουσες απαλλοτριώσεις και αφορούν ακίνητα που θα χρησιμοποιούνταν για κοινωφελή σκοπό ή δημιουργία κοινόχρηστων χώρων. Πολλά δεν έγιναν μέχρι σήμερα αλλά τα ακίνητα των ιδιωτών παρέμεναν δεσμευμένα, όλο αυτό το χρονικό διάστημα και δεν μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν.
«Ο δήμος δεν πλήρωνε για τις απαλλοτριώσεις για να διαμορφώσει τα οικόπεδα. Περνούσε ο χρόνος, ερχόταν ο ιδιώτης και ζητούσε την αυτοδίκαιη άρση. Γινόταν αυτή και επιβαλλόταν ξανά από τον δήμο για να κρατήσουμε το ακίνητο. Περνούσε πάλι ο χρόνος, ξαναζητούσε την άρση ο ιδιώτης… μία κοροϊδία δεκαετιών.

Μία περίπτωση μη χρηστής συμπεριφοράς της διοίκησης απέναντι στους διοικούμενους. Εμείς αποφασίσαμε να μην το συνεχίσουμε. Σε κάθε μία περίπτωση, εξετάζουμε τη δυνατότητα του δήμου, αφού θέλει να απαλλοτριώσει ένα ακίνητο, να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη αλλιώς να αποδεσμεύσει το ακίνητο και να τροποποιήσει το σχέδιο πόλεως, ώστε ο ιδιώτης να μπορεί να χρησιμοποιήσει την περιουσία του κατά τον προορισμό του» ανέφερε ο κ. Χαλκιάς και πρόσθεσε:

«Σε ό,τι αφορά το κόστος των 900.000 ευρώ, για να μπορέσει ο δήμος στη συγκεκριμένη περιοχή να φτιάξει έναν παιδικό σταθμό: Έχει ακίνητα ο δήμος να τα χρησιμοποιήσει με το σωστό τρόπο και να πάρει τα 900.000 ευρώ για να χτίσει τον παιδικό σταθμό και όχι για να πάρει το ακίνητο ενός ιδιώτη τη στιγμή που αδυνατεί να κάνει έστω και τις εργασίες ανέγερσης ενός παιδικού σταθμού. Αυτές είναι αποφάσεις πολιτικές, που πρέπει να λαμβάνονται από όλες τις δημοτικές αρχές, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας και από όλα τα όργανα του δήμου.

Τι κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις; Συνεχίζουμε τα φαινόμενα στέρησης της ιδιοκτησίας των ιδιωτών για πολλά ακόμα χρόνια ή φερόμαστε επιτέλους υπεύθυνα και σωστά και παίρνουμε αποφάσεις και το δηλώνουμε: ότι η ιδιοκτησία του ιδιώτη πρέπει να γίνει απολύτως σεβαστή. Εμείς, ως δημοτική αρχή, αυτή την απόφαση την έχουμε πάρει. Ό,τι μπορούμε να αποζημιώσουμε το κρατάμε, ό,τι δεν μπορούμε, το επιστρέφουμε στον ιδιώτη».

Ο δημοτικός σύμβουλος, Θανάσης Στάμος, που πήρε τον λόγο, έκανε γνωστό ότι είχε γίνει συμφωνία ανάμεσα στην Ισραηλιτική Κοινότητα και τον δήμο και μάλιστα, υπογράφηκε και συμφωνητικό. Επί του θέματος, δήλωσε τα εξής:

«Ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας είχε κατέβει κατ΄ επανάληψη στη Ρόδο και επί δημαρχίας Χατζηδιάκου αλλά και δικής μας και είχε συμφωνηθεί να αγοραστεί. Το τίμημα δεν ήταν μεγάλο, όπως ανέφερε ο κ. Χαλκιάς, απλά ήταν στα πλαίσια των τιμών της αγοράς εκείνης της εποχής και μάλιστα, έγινε και παζάρι για να κατέβει, γιατί η απαίτηση από την Ισραηλιτική Κοινότητα ήταν πολύ μεγαλύτερη από τη συμφωνηθείσα.

Νομίζω, ότι πρέπει να υπογράφηκε και ένα σχετικό συμφωνητικό. Στη συζήτηση εκείνη, ο αείμνηστος Χατζηδιάκος είπε ότι πρέπει να απαλλοτριωθεί, γιατί η Ρόδος ασφυκτιά από οικοδομές για να γίνει ένας μικρός παιδικός σταθμός και ένας μεγάλος χώρος πρασίνου θα έδινε “πνοή” σε όλη την περιοχή.
Με τους όρους δόμησης, πιστεύω ότι θα γίνει σε εκείνη την περιοχή ένα τερατούργημα. Εγώ θα πρότεινα να το ξανασκεφτείτε, όμως, ως Ροδίτης θεωρώ ότι αν οικοδομηθεί και εκείνη η γωνιά δεν θα υπάρχει χώρος αναψυχής για όλη την περιοχή».

Στο άκουσμα των όσων είπε ο κ. Στάμος, ο δήμαρχος Αλέξανδρος Κολιάδης, του έθεσε το ερώτημα αν εκείνος έχει δει το συμφωνητικό, καθώς, όπως είπε δεν υπάρχει κανένα συμφωνητικό!
Ο κ. Στάμος επέμεινε ότι υπάρχει συμφωνητικό, με τον Κολιάδη να του απευθύνει νέα ερωτήματα: «Και γιατί δεν τηρήθηκε; 5 χρόνια του Χατζηδιάκου και 4 χρόνια του κ. Καμπουράκη συνολικά 9 χρόνια… Τι κάναμε; Δώσαμε τα χρήματα; Το αγοράσαμε; Υπάρχει απόφαση από το δημοτικό συμβούλιο; Συζητήθηκε το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο; Εφόσον κάνατε ένα deal και καταφέρατε και μειώσατε το ποσό και το υπογράψατε, γιατί δεν το πληρώσατε;
Ήρθε εδώ η Ισραηλιτική Κοινότητα μαζί με τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Θρησκευμάτων να μας πουν «φτάνει η αθέτηση των όρων και όλα όσα λέμε δεκαετίες τώρα δεν πάει άλλο δεν έχουμε πάρει ούτε ένα ευρώ και θέλουμε να μας πείτε θα μας το πληρώσετε ή θα μας το δώσετε πίσω; Αποφασίστε και επειδή δεν θέλουμε να μπούμε στη διαδικασία δικαστικής διαμάχης, πείτε μας τι θα κάνετε». Και πού είναι αυτό το συμφωνητικό κ. Στάμο; Πού βρίσκεται;

Κε Στάμο, ο δήμος δεν κάνει συμφωνητικά, τηρεί τις διαδικασίες που προβλέπονται. Και τι εννοείτε; Ότι θα κάνει ο δήμαρχος προσυμφωνία χωρίς να περάσει το θέμα από το δημοτικό συμβούλιο; Κάποτε υπήρχαν 50 εκ., 30 εκ. στο ταμείο αλλά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει 1 εκατομμύριο για να το αγοράσουμε. Γιατί δεν έγινε τόσα χρόνια που υπήρχε η δυνατότητα;»

Τέλος, ο κ. Χαλκιάς που πήρε και πάλι τον λόγο, δήλωσε από την πλευρά του τα εξής:
«Πρέπει να σεβόμαστε το Σύνταγμα και τους νόμους, κανένας δεν μπορεί να στερηθεί την ιδιοκτησία του αν δεν αποζημιωθεί. Πέρασαν τόσα χρόνια και αναβαλλόταν κάθε φορά η λήψη απόφασης. Έχουν περάσει εποχές τουλάχιστον την τελευταία 8ετία, όπου ο δήμος Ρόδου είχε στο ταμείο του κατά καιρούς 50, 40, 30, 20 εκατομμύρια διαθέσιμα, πολλά χρήματα και επέλεξε να μην τα χρησιμοποιήσει γι΄αυτούς τους σκοπούς αλλά να τα χρησιμοποιήσει… αλλού και αλλού.

Για εμάς, η νομιμότητα αυτή τη στιγμή είναι μονόδρομος… ακούμε εδώ για… παρασυμβούλια, για κάποια είδους συμφωνητικά… τι είδους συμφωνητικά για ακίνητα; Δεν γίνονται συμφωνητικά για ακίνητα, τα ακίνητα μεταβιβάζονται με συμβολαιογραφικά έγγραφα… Τα όργανα του δήμου πού ήταν; Γιατί δεν τα ενημέρωσαν ποτέ; Εμείς, γιατί αυτές τις συζητήσεις τις κάνουμε ενώπιόν σας; Είναι ανεπίτρεπτο ακόμα και να ακούγεται αυτό στα όργανα του δήμου…».